Chapter 8 เกลียดปลาไหลกินน้ำแกง
1168 คำ
คนตัวเล็กลุกขึ้นและกำลังจะเดิน ก็ถูกมือหนากระชากกลับจนล้มหงายหลังลงเตียง ปวีร์โฉบตัวลงมาคร่อม รวบข้อมือเล็กขึงขึ้นเหนือศีรษะด้วยมือหนาข้างเดียว อีกข้างจับเข้าคางมนแล้วบีบจนเรียวปากบู้บี้ ดวงตาจับจ้องใบหน้าสวยที่เขาไม่เคยชายตาแล แล้วแสยะยิ้มหนึ่งที
“เอาตัวเองออกจากใต้ร่างฉันให้ได้ก่อน ค่อยคิดจะหนีออกไปจากห้องนี้”
น้ำเสียงแหบพร่าเอ่ยออกมาพร้อมกับวางริมฝีปากไว้ที่ใบหู วางมือไว้ที่หน้าอกแกะกระดุมด้านหน้าออกทีละเม็ดจนเกือบหลุดทั้งตัว เฌอเอมพยายามหลบและย่นคอก็เหมือนไม่พ้น เมื่อชายหนุ่มตามคลอเคลียอยู่แบบนั้น นึกมาแล้วก็อยากกัดลิ้นตัวเองตาย นอนอยู่บ้านก็คงจะดี ไม่เจอพี่ชายที่จ้องจะกลั่นแกล้งในผับและต้องมานอนบนเตียงด้วยกันอยู่อย่างนี้
“พี่วีร์อย่าจูบ”
“...”
“เอมตัวเหม็น ทั้งเหล้าบุหรี่ติดตามตัว”
เธอกำลังหาเรื่องบ่ายเบี่ยงไม่อยากให้มีเรื่องบนเตียงเกิดขึ้น เพราะทุกครั้งที่เกิดขึ้นมันมีอิทธิพลกับหัวใจดวงน้อยอย่างมาก ยิ่งลึกซึ้งมากเท่าไหร่ความรู้สึกมันก็หวั่นไหวและไม่รู้ว่าทำไมถึงไปรู้สึกบ้าๆ กับพี่ชายที่คอยเอาแต่รังแกทุกครั้งที่มีโอกาส
"เหม็นเหรอ"
"อือ"
เขาก้มดมสูดข้างต้นคอเพื่อพิสูจน์ เนื้อตัวคนใต้ร่างฟุ้งไปด้วยกลิ่นเหล้าและบุหรี่จากคนรอบข้าง หากนอนด้วยกันแบบนี้คงไม่สบายตัว ปวีร์ปล่อยพันธการคนตัวเล็กก่อนจะหยิบผ้าเช็ดตัวแล้วโยนเข้ากลางอก
"ไปอาบน้ำ"
"อาบแล้วจะนอนยังไง ไม่มีชุดนอน"
"ไม่มีชุดนอน ก็แก้ผ้านอนไปสิ ถามอะไรโง่ๆ เฌอเอม"
พูดไปก็ถอดเข็มขัดหนังสีดำออกจากเอว ขณะที่คนอายุน้อยยังนั่งกำผ้าเช็ดตัวแน่น ก่อนจะฟาดเข็มขัดลงเตียงนิ่ม ทำเฌอเอมตกใจแล้วสะดุ้งวิ่งเข้าห้องน้ำอย่างเร็วพลัน ความตื่นตระหนกกับการกระทำของชายหนุ่มเป็นผลให้ปิดประตูห้องน้ำอย่างลวกๆ โดยไม่รู้เลยว่าตัวเองล็อคกลอนประตูไม่สนิท
ยืนใจสั่นกลางห้องน้ำ ตบเข้าใบหน้าเป็นการเรียกสติ คิดหาทางหลีกเลี่ยงยังไงก็คิดไม่ออก เพราะยืนอยู่แบบนั้นนานหลายนาที ความเหนียวและเหม็นกลิ่นบุหรี่คลุ้งอบอวลรอบมวลกาย ตัดสินใจถอดชุดบนเรือนร่างเพื่อชำระล้างความสกปรก อยากชโลมน้ำเย็นๆ ให้ความมึนเบลอแล่นออกไปจากร่างกายจะได้สติต่อสู้กับคนด้านนอก
เครื่องอาบน้ำมีครบครัน นอกจากสบู่เหลวแชมพูก็มีหมวกคลุมอาบน้ำและแปรงสีฟันที่จะช่วยทำความสะอาดในค่ำคืนนี้ เฌอเอมรวบเส้นผมม้วนเข้าหากันและสวมหมวกคลุมลงทันที ก่อนจะเดินไปยังห้องอาบน้ำที่มีกระจกกั้นแยกกับชักโครก
ฝักบัวน้ำอุณหภูมิปกติกำลังไหลเป็นสาย สบู่เหลวที่กดออกมาจากขวดชโลมทั่วเรือนร่าง ถูทำความสะอาดและนวดคลึงผิวกาย ความเย็นของน้ำทำอาการตระหนกทุเลาลง ทว่าก็ต้องตกใจอีกครั้งเมื่อจู่ๆ แผ่นหลังเนียนถูกสัมผัสจากฝ่ามือที่ไม่ใช่ของตัวเอง
"พี่วีร์!!"
ชายหนุ่มเข้ามาไม่ให้สุ้มให้เสียง รอบเอวที่พันด้วยผ้าเช็ดตัวอย่างหมิ่นเหม่คล้ายจะอาบน้ำเช่นเดียวกัน เฌอเอมแทบจะวูบเมื่อปวีร์กระตุกปมแล้วปล่อยมันกองไว้บนพื้น เงาสะท้อนของกระจกเห็นสรีระของชายแทบทุกส่วนอย่างชัดเจน
"อ่อยฉันเหรอ ประตูห้องน้ำไม่ปิด"
"...."
ไม่ได้จงใจจะทำแบบนั้นเพราะประหม่าทั้งตกใจเลยเป็นผลให้ล็อกกลอนเพียงลวกๆ แต่อีกฝ่ายกลับคิดว่าเธอตั้งใจจะหลอกล่อเขาเข้ามา
"ตอนแรกว่าจะเอาบนเตียง ไหนๆ ก็ยั่วกันด้วยวิธีนี้ ในห้องน้ำก็ไม่เลว"
พูดจบก็บีบเข้าหัวไหล่มนทั้งเคล้นคลึงอย่างหนัก ลูบไล้เรือนร่างสวยที่ยังมีฟองสบู่เหลวทั่วทั้งตัว
"อย่านะ"
เฌอเอมสะบัด เดินออกมาด้านนอกทั้งที่ยังไม่ล้างตัวก็ไม่เป็นผล ปวีร์เดินตามแล้วยังดันร่างน้อยๆ เข้าผนังหินอ่อนก่อนจะก้มไซ้ซอกคอเป็นการเริ่มในสิ่งที่ต้องการ
เธอไม่เข้าใจ ปากก็บอกว่าเกลียดแต่ก็วุ่นวายไม่เลิก...
เกลียดปลาไหลกินน้ำแกง
"ถามจริงๆ เกลียดอะไรเอมหนักหนา"
ประโยคคำถามทำให้อีกฝ่ายที่กำลังเล้าโลมชะงัก ทว่าก็ยังเอียงอยู่ในท่าที่คลอเคลียต้นคอ เฌอเอมยืนนิ่งทั้งพ่นลมหายใจแรงขึ้นไม่ต่างจากคนอายุมาก ต้นคอระหงยังรับสัมผัสความอุ่นร้อนจากปลายจมูก พลันคำถามไม่มีคำตอบอย่างเช่นเคยๆ ชายหนุ่มอ้าปากงับเข้าเนื้อส่วนต้นคอขบแรงๆ แต่ไม่ใช่ใช้ฟันกัด มันเป็นการดูดเพื่อทำรอยให้เด่นชัด
"ทำตัวเชื่องๆ เหมือนลูกแมว"
แสยะยิ้มมองอีกฝ่ายที่เป็นรองมาตลอด จับเต้าอวบอิ่มที่โชว์ประจักษ์ต่อดวงตาร้ายๆ ของชายหนุ่ม แรงบีบสร้างรอยแดงซ้ำแล้วซ้ำเล่าไม่หยุดหย่อน
"อ่ะ อื้อ!!"
ริมฝีปากหนาพรมจูบอย่างหื่นกระหาย อารมณ์อยากที่เคล้าแอลกอฮอล์ของคนอายุมากรุนแรงขึ้นมากกว่าปกติ เต้านมสวยเป็นกระเปาะอยู่ในโพรงปากร้อนทั้งที่ยังมีฟองสบู่ ปวีร์ตวัดเรียวลิ้นสลับดูดทั้งสองข้างราวกับเป็นเจ้าของ ทว่าชายหนุ่มถุยน้ำลายที่เป็นฟองนั้นทิ้ง ก่อนจะดึงเข้าไปด้านในอีกครั้ง เปิดฝักบัวแล้วล้างคราบฟองนั้นออก
“พี่วีร์—เอมเปียก”
“อาบน้ำก็ต้องเปียก”
ทว่าน้ำที่เปิดลงมา รดเรือนร่างต่อเนื่องจนหายใจเอาน้ำเข้าทาางจมูก พลันอ้าปากก็แทบสำลัก แต่กระนั้นชายแสนร้ายยังไม่เห็นใจว่าเธอหายใจไม่ทัน เพราะอีกฝ่ายมีส่วนสูงที่น้อยกว่าปวีร์อย่างมาก การก้มดูเนินอกที่สะอาดแล้วหอมด้วยสบู่ในท่ายืนก็ทุลักทุเลพอสมควร จับข้อมือสองข้างขึ้นเข้ากับผนัง ทั้งกระแสน้ำยังไหลเปียกคนตัวเล็กไม่ขาดสาย
"เลิกดิ้นเฌอเอม -- ดูดนมไม่ถนัด"
"พะพี่วีร์"
น้ำเสียงกระท่อนกระแท่นเอ่ยเรียกคนอายุมากที่กำลังซดเต้านมอย่างหิวโหย ทั้งสัญชาตญาณการถูกรุกเร้าเริ่มทำให้คนอายุน้อยคล้อยตาม ยืนโยกตัวอ่อนแอ่นไปตามการเร่า กระทั่งถูกปล่อยข้อมือเล็กเพราะชายหนุ่มลูบไล้ผิวกายของเธอ เสียงริมฝีปากหนาที่ยังสวบความอวบอิ่มดังจ้วบจ้าบ ชายหนุ่มอ้าปากกว้างโกยเต้าเข้าปากอย่างหื่นกระหายราวกับทารกหิวนม ก่อนจะพุ่งเป้าหมายไปยังเรียวปากชมพู พลันประกบจุมพิตลงหนักแน่น เกี่ยวกระหวัดลิ้นอ่อนนุ่มตามอารมณ์กระสันที่ยากจะหยุด
คนหนึ่งสมยอมเพราะรู้สึกไปแล้ว อีกคนกระทำเพราะความเกลียด
- ผู้เขียน
