53: T.C.C.I.C.

1612 คำ

ALEJANDRO gritted his teeth, bago niya muling panlisikan ng mga mata si Angel. Clearly, walang katotohanan ang sinabi ng babae na mabantot siya. Though, aminado siyang hindi pa siya naliligo ngayong araw na 'to mula kahapon ng umaga dahil, well, malamig naman kasi ang panahon. May paparating kasi na bagyo na dadaan sa Manila. "What?" Maang-maangan na tanong ni Angel sa kaniya. "Ah, wala kang naamoy sa sarili mo?" Sandaling nagtangis ang paningin nila ni Alejandro, na sinukuan din ng huli, matapos ang ilang segundo. "Umuwi na kayo," ani Alejandro, binaling ang tingin sa mga pinsan niya. "Hindi tama na pinadampot niyo ang grupo nila Goyong. Ano na lang ang iisipin nila sa'kin pagkatapos nito?" "Alejandro..." Mangiyak-ngiyak na sabi ni Elice. Humilig sa bisig ni Alas, na napapabalitang n

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม