พบแพทย์
1200 คำ
ครืด ครืด เสียงสั่นโทรศัพท์เธอดังขึ้น
" ค่ะหัวหน้า น้ำขิงพูดอยู่ค่ะ"
" น้ำขิง ช่วยเอาเอกสารจากพี่นกมาให้พี่หน่อยที่หน้าห้องจัดงาน พี่นกต้องรีบไปสัมมนา รบกวนหน่อยนะลูก"
" อ๋อ ได้ค่ะ" เธอรีบเดินไปยังฝ่ายทันที เพื่อไปเอาเอกสารไปให้หัวหน้าให้เร็วที่สุด
" น้องน้ำขิง มาพอดี พี่วานเอาเอกสารไปให้หัวหน้าหน่อยจ้า พี่ต้องออกไปสัมมนาข้างนอกน่ะ"
" ได้ค่ะ"
น้ำขิงขึ้นมาบนชั้นที่เธอได้นัดกับหัวหน้าไว้ เธอเดินไปยังหน้าห้องประชุม พร้อมกับกดโทรออกหาหัวหน้าทันที
" พี่กัญญา หนูอยู่หน้าห้องค่ะ"
" เดี๋ยวพี่ออกไปเอา แปปนะ ท่านรองยังกล่าวไม่เสร็จ" เสียงท่านรองที่ดังผ่านโทรศัพท์ฟังดูคุ้น ๆ เหมือนเคยได้ยินมาจากไหน
ขณะที่หมอหนุ่มกล่าวแนะนำตัวเสร็จ กัญญาก็เดินออกมาเอาเอกสารกับน้ำขิงหน้าห้อง
" พ่อ ผมขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ ให้คนอื่นกล่าวต่อเลย ไม่ต้องรอผม"
ภาคินัยที่ตอนนี้นั่งข้างท่านประธาน ฟังแต่ละแผนกนำเสนองานต่าง ๆ ไปเรื่อย ๆ
" อือ อยู่ข้างนอก ฝั่งขวามือ เผื่อไม่รู้ว่าห้องน้ำอยู่ไหน"
พ่อเขาแนะทาง เพราะลูกเขาไม่ได้คุ้นชินกับที่นี่ เดี๋ยวจะไปหลงทางที่ไหน จวนจะเสียเวลาไปกันใหญ่
"ผมถามพนักงานข้างนอกก็ได้ ไม่หลงหรอก เดี๋ยวผมมา"
ด้านนอกห้องส่ง
" นี่ค่ะหัวหน้า"
" ขอบใจจ๊ะ วันนี้ในฝ่ายน่าจะไปงานข้างนอกกันหมด น้ำขิงทำงานที่ฝ่ายรอก่อนนะ อย่าเหงาล่ะ"
" ค่ะหัวหน้า"
น้ำขิงหันหลังเดินออกมาทันที เพื่อไปยังลิฟที่จะลงไปด้านล่าง
" อ้าว ท่านรอง จะไปไหนคะ" เสียงของหัวหน้าเธอทักคนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นท่านรองขึ้นมา ใจเธอก็อยากหันไปมอง แต่อีกใจก็ไม่เหมาะสม
" ผมจะไปห้องน้ำน่ะครับ" เสียงคุ้นมาก
" ด้านนู้นเลยค่ะ" กัญญาเผยมือชี้ทางให้เขา
หัวหน้าของเธอเดินเข้าไปด้านในแล้ว เธอจึงหันไปมองแผ่นหลังของท่านรองที่เดินมุ่งหน้าไปทางห้องน้ำ ชายรูปร่างสูง ผิวขาว ใส่สูทเรียบหรู แค่แผ่นหลังกว้างสมชายชาตรีที่เธอได้เห็นยังรู้ได้ถึงรสนิยมการวางตัวของเขา ใบหน้าเขาคงจะหล่อสมคำล่ำลือ
" เกือบเจอแล้ว แต่จากหุ่นและเสียงคงหล่อลากไส้ สาว ๆ ใจสั่นระรัวแน่ ๆ" เธอเดินไปพูดไปคนเดียว จนถึงห้องสำนักงานฝ่าย
และแล้วการฝึกงานก็ผ่านมาถึงช่วงอาทิตย์สุดท้าย เหล่านักศึกษาฝ่ายต่าง ๆ ที่ฝึกพร้อมกัน ก็เริ่มสรุปงานที่ได้ฝึก เพื่อส่งหัวหน้า จะได้ใบผ่านการฝึกงานที่เซ็นผ่านระดับบริหาร เป็นอันถือว่าฝึกจบ และสำเร็จการศึกษาอย่างเต็มรูปแบบเมื่อเกรดออก ยื่นขึ้นทะเบียนบัณฑิตอย่างสมเกียรติที่เรียนมา
วันต่อมา
"อ๊วก ๆ โอ๊ก"
น้ำขิงตื่นมาในช่วงสาย เธออ่อนเพลียมาก เธอจึงลางานวันนี้
" ฮโหลค่ะพี่ลูกหว้า วันนี้หนูไม่ค่อยสบาย ขอลางานไปหาหมอครึ่งวันนะคะ เดี๋ยวตอนบ่ายหนูเข้าไปทำงานค่ะ"
" จ้า ดูแลตัวเองดี ๆ นะ วันศุกร์นี้ก็ฝึกจบแล้ว"
" ขอบคุณมากค่ะ"
ติ๊ด วางสาย
"เราเป็นอะไรนะ ช่วงนี้ดูอ่อนเพลียง่าย สงสัยพักผ่อนไม่เพียงพอ"
ในช่วงบ่ายเธอจึงตัดสินใจไปโรงพยาบาลในฐานะคนไข้ ไม่ใช่พนักงานฝึกงาน
จุดซักประวัติผู้ป่วย
" สวัสดีค่ะ มาหาหมอเป็นอะไรมาคะ"
พยาบาลสาวเอ่ยถาม เธอคงจะคุ้นหน้าเธอแหละ ถึงกล่าวถามด้วยรอยยิ้ม
" เอ่อ เวียนหัว อาเจียนค่ะ"
" รอหมอสักครู่นะคะ" พยาบาลแจ้งคิวเธอให้รอเข้าพบหมอ
ในขณะที่รอหมอตรวจเคลสคนไข้ด้านในอยู่ เธอจึงเล่นโทรศัพท์ไปเพลิน ๆ
" แก หมอคิมตรวจอยู่ในห้องนั้น ฉันอยากเป็นคนป่วยจัง" เสียงพยาบาลที่คอยต้อนรับผู้ป่วยที่เข้าใช้บริการเอ่ยขึ้น
" แก หล่ออ้ะ อยากได้แบบนี้"
" เขาเป็นถึงท่านรอง คงจะมองเราหรอก ทำงานเถอะ"
แล้วก็ถึงคิวเธอ
"คุณ วชิราค่ะ"
แอ๊ดดดดด
"รอสักครู่นะคะ คุณหมอออกใบสั่งยาให้คนไข้เคลสที่แล้วอยู่ค่ะ"
พยาบาลแจ้งเธอให้รออยู่บนเก้าอี้ เพราะหมอหันหลังจ้องจอโน๊ตบุ๊คสุดหรูอยู่ พยาบาลคนนั้นก็ออกไป
ไม่ถึงนาที คุณหมอก็เปิดประวัติคนไข้คนต่อไปขึ้นมา
" คุณวชิรา คุณเวียนหัว อาเจียนแล้วมีอาการอื่นเพิ่มไหมครับ"
เขาถามเธอขณะที่เขากำลังพิมพ์ข้อมูลบางอย่างอยู่
" ก็มีเหนื่อยง่าย หิวบ่อยค่ะ"
" อุปกรณ์ตรวจสำหรับคุณอยู่กับพยาบาลด้านหน้าห้องตรวจครับ แล้วมาหาหมอที่เดิมนะครับ"
เขาก็ยังคงพิมพ์อะไรบางอย่างอยู่อย่างนั้น จนเธอนึกหมั่นไส้ จะไม่หันมามองหน้าคนป่วยรึไง แล้วป่วยเป็นอะไรทำไมถึงต้องตรวจฉี่ด้วย เธอหยิบอุปกรณ์สำหรับตรวจเก็บปัสสาวะที่หน้าห้องไป
ผ่านไป 30 นาที หลังจากที่เธอเก็บฉี่และส่งให้ห้องตรวจไป
พยาบาลคนเดิมก็เดินมาเรียกเธอเข้าพบหมออีกครั้ง
แอ๊ดดดด
"เชิญครับ"
เสียงจากคุณหมอที่นิ่ง นั่งก้มหน้าอ่านผลตรวจอยู่
" ค่ะ" เธอนั่งลงตรงข้ามเขา
" จากผลแลป ผลตรวจออกมาว่า"
เวลาที่ทั้งสองต้องตกอยู่ในความเงียบ เขาเงยหน้าขึ้นมามองหน้าเธอก่อนจะอึ้ง ไม่ต่างจากเธอ
" เธอ!!! "
" คุณ! ไอ้คนฉวยโอกาส"
"ใครฉวยโอกาส ก็ร่วมกันนั่นแหละ"
"ให้มันจบ ๆ ไปเถอะค่ะ เดี๋ยวเราก็คงไม่ได้เจอกันอีกอยู่แล้ว"
" เหอะ ถามอะไรหน่อย"
"อะไรอีกล่ะ รีบตรวจ รีบแจ้งผล จะกลับไปทำงานแล้ว"
"ตั้งแต่คืนนั้น เธอได้ทำอย่างนั้นกับใครอีกไหม"
" คุณจะรู้ไปทำไมคะ อีกอย่างนั่นมันเรื่องส่วนตัวของฉัน"
" ทำไมจะรู้ไม่ได้"
" คุณเป็นแค่หมอ รีบตรวจเถอะ ไม่ต้องมาอยากรู้หรอกค่ะ มันเสียมารยาทนะที่ถามคนไข้แบบนั้น"
หมอคิมลมออกหู เธอรู้อะไรไหมว่าผลตรวจของเธอมันออกมาว่ายังไง เขาอยากจะกระโจนกัดปากเธอจริง ๆ ปากดีใช่ย่อยเลย
" เธอคิดว่าเธอป่วยเป็นอะไร"
" อ้าว นี่คุณหมอ ถ้าฉันรู้คงไม่ต้องมาหาหมอ ยิ่งถ้ารู้ว่าคุณเป็นหมอ ไม่มาจะดีกว่า"
" เหอะ ฉันเป็นหมอตรวจเธอน่ะถูกที่สุดแล้ว ถ้าเจอหมอคนอื่น เธออาจจะช๊อคตายไปแล้ว"
"พูดไปเรื่อย รีบ ๆ เถอะค่ะ"
"อ่ะ เอาไปดู"
คิมยื่นผลตรวจให้เธอดู แต่ว่าเธอไม่เข้าใจภาษาหมอจริง ๆ จึงได้แต่ทำหน้างง
คิมส่ายหน้า เธอนี่ไม่มีไหวพริบในการอ่านข้อมูลจริง ๆ เขาดึงใบนั้นคืนมา แล้วค่อย ๆ ออกเสียงช้า ๆ ให้เธอฟัง
- ผู้เขียน
