ท้อง
1222 คำ
" ท้อง! นี่เธอท้อง!"
" ห๊ะะ ว่าอะไรนะคะ" เธออึ้งยิ่งกว่าเรื่องเจอเขาอีก ลืมเรื่องที่เถียงกับเขาไปชั่วขณะ
" ก็วันนั้นกินยาแล้วนี่" เธอพึมพำกับตัวเอง แต่เขาได้ยิน
" กับฉันใช่ไหม ห้ามโกหก"
" คุณ คือฉันขอโทษที่ขอให้คุณช่วยเอ่อ... เรื่องนั้นน่ะ"
" แล้วไงต่อ คุณจะเอาเด็กออกว่างั้นเถอะ" เขาไม่สบอารมณ์กับคนไข้คนนี้เลยจริง ๆ
" คุณไม่ต้องรับผิดชอบ หรืออะไรทั้งนั้น ฉันจะเลี้ยงเขาเอง"
" นั่นก็ลูกฉัน ฉันคงไม่ใจดำทิ้งลูกหรอก"
" ฉันเลี้ยงเองได้ค่ะ เราจะไม่เจอกันอีก"
" เธอกล้ามากนะที่จะทำแบบนี้ ตอนนี้ทำอะไร พักอยู่ไหน"
" เอ่อ คือฉันฝึกงานอยู่ค่ะ อีก 2 วันก็ฝึกจบแล้ว"
" ฝึกที่ไหน"
" เอ่อ คือว่า"
" อย่าให้สืบ"
"ฝ่ายสิ่งแวดล้อมของที่นี่ค่ะ"
" ถ้าอย่างนั้น ผมคือคนเซ็นผ่านให้สินะ"
" คงงั้นมั้งคะ เซ็นผ่านให้ฉันเถอะค่ะ ฉันจะได้จบ และไปหางานทำ เลี้ยงลูก คุณไม่ต้องห่วงว่าฉันจะทิ้งหรือเอาเด็กออก"
" ผมขอสั่งให้คุณมาอยู่คอนโดผมในขณะที่คุณท้อง จนกว่าคุณจะคลอด ไม่งั้นผมไม่เซ็นผ่าน"
" แล้วฉันจะไปทำงานได้ไงคะ"
" ทำงานกับผม เดี๋ยวให้เงินเดือน ส่วนงานเดี๋ยวผมขอคิดอีกที"
" ไม่มีทางเลือกอื่นหรอคะ"
"ไม่"
"ค่ะ"
เธอต้องจำใจตอบรับ พรางคิดว่าชีวิตเธอชั่งน่าสมเพช
ท้องทั้งที่ยังฝึกงานอยู่
" นี่ที่อยู่ผม คืนนี้ต้องเจอคุณ คุณไปทำงานต่อได้ หรือจะลาทั้งวันก็ได้ คุณแพ้หนักไหมละ"
" เอ่อ ครึ่งวันพอค่ะ แพ้แค่ตอนเช้าเอง แล้วเรื่องของฉันล่ะ"
" เดี๋ยวผมเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับเอง ไม่ต้องห่วง อาการแพ้จะมีช่วงแรกครรภ์อ่อนๆ ตอนเย็นผมเอายาไปให้"
"ค่ะ" เธอเดินออกมาเหมือนคนไร้สติ เธอท้องงั้นหรอ แล้วเขาจะให้เธอไปอยู่กับเขาที่คอนโด เพื่ออะไรกัน
บ่ายโมง
" น้ำขิง เป็นไงบ้าง ดีขึ้นไหม"
" ดีขึ้นแล้วค่ะ"
" เห็นพยาบาลเขาลือกันว่าวันนี้ท่านรองลงมาตรวจเองวันแรกเลยนะ เจอเขาบ้างไหม หล่อล่ะสิ" ลูกหว้าเอ่ยถามน้องในสังกัดอย่างสนใจ
กรรมของเธอจริง ๆ สินะ ที่เจอตัวเข้าจัง ๆ เจอแบบที่ว่าคนอื่นคาดไม่ถึงเลยล่ะ
" เอ่อ เจอค่ะ"
"กรี๊ดด หล่อมากไหมเวลาทำงานคงจะเนี๊ยบน่าดู"
" ก็เหมือนหมอทั่ว ๆ ไปล่ะค่ะ"
" แหม่ น้องน้ำขิง พี่นะอยากจะเป็นแม่ของลูกเขาซะจริง ความใฝ่ฝันของสาว ๆ ที่นี่เลยนะรู้ไหม บอกว่าทั่วไปได้ยังไง" ลูกหว้าดุเบา ๆ พอได้ขำ ๆ
แต่ประโยคของลูกหว้า กับแทงใจดำเธอเข้าเต็ม ๆ แม่ของลูกเขางั้นหรอ ไม่อยากเลยสักนิด แต่พอก้มลงมองพุงตัวเองที่อวบอยู่แล้วเลยไม่ค่อยชัดเจน ก็ต้องถอนหายใจ
ทุกคนแยกย้ายกันทำงาน จนเวลาถึงช่วงค่ำ
" พรุ่งนี้พี่ ๆ จะพาไปเลี้ยงส่งนะ เดี๋ยวนัดร้านอีกที ห้ามเบี้ยวล่ะ" ก่อนจากกัน ลูกหว้าก็เอ่ยกำชับกับเธออีก เพราะเธอชอบปฏิเสธ เวลาที่เธอชวนไปเที่ยวต่อหลังเลิกงาน
" ค่ะ หนูต้องไปค่ะ เพราะงานเลี้ยงส่งหนูนิคะ"
" จ้า กลับบ้านดี ๆ นะ"
" เช่นกันค่ะ"
เธอมาถึงคอนโด ก็ชั่งใจอยู่นาน จะไปตามที่เขาสั่งดีไหม
คิดไปคิดมาที่เขาขู่ก็น่ากลัว เธออุตส่าห์ฝึกมาจนจะจบแล้ว อีกแค่ 2 วัน ก็จบ แล้วถ้าเธอไม่ไป เธอต้องรอลูกคลอด ต้องดรอปเรียน ต้องใช้จ่ายอีกเยอะ
" ก๊อก ๆ ๆ"
แอ๊ดดดดด
" มาช้าจัง นึกว่าจะไม่มา" เขาที่เดินออกมาเปิดประตูให้เธอในสภาพผ้าขนหนูพันเอว เปลือยท่อนบน
" พอดีรถติดน่ะ"
" อือ เข้ามาสิ"
เธอเดินตามหลังเขาไป เขาพาเธอเดินไปยังห้องนอนที่มีขนาดใหญ่
" ทีนี่มีห้องนอนเดียวหรอคะ เอ่อคือฉันนอนโซฟาได้นะคะ"
" ฉันไม่เอาคนท้อง นอนนี่แหละ" เขาพูดน่าตาเฉยอย่างนี้เลยหรอ
" เห้อออ ค่ะ" ไหนๆ ก็มาถึงขนาดนี้แล้ว
เธอจัดของแล้วไปอาบน้ำทันที ออกมาพร้อมกับเสื้อผ้ามิดชิด จนเขาแอบขำในใจ
" นี่ยาเธอ"
" ค่ะ" เธอไปรับยามาทันที
" กินบำรุง นี่กินตอนแพ้" เขาอธิบายตัวยาพร้อมยกให้ดู
" ค่ะ"
" นอนได้เแล้ว พรุ่งนี้ทำงานเช้านิ"
" เอ่อคือ คุณทานอะไรแล้วหรอคะ"
" ทำไม หรือเธอยังไม่ทาน"
" เอ่อคือ ค่ะ"
" ยุ่งจริง ๆ รอแปปหนึ่ง" เขาหยิบโทรศัพท์ เขี่ยๆ สักพักแล้ววางลง
" รออีกสักพัก อาหารจะมาส่ง"
" ขอบคุณค่ะ"
" ระหว่างที่รอ มาตกลงกันก่อน"
" ว่ามาเลยค่ะ"
" ระหว่างที่ท้องจนคลอด ต้องอยู่ที่นี่ เพราะฉันคือพ่อฉันต้องมีส่วนดูแล และเราจะทำหน้าที่แค่พ่อแม่ ไม่มากเกินไปกว่านั้น พอเขาคลอดค่อยตกลงกันอีกครั้งว่าจะแบ่งกันเลี้ยงยังไง"
" ค่ะ"
เธอตอบได้แค่นั้น เพราะเธอก็ไม่มีทางอื่นแล้ว
" งั้นผมนอนแล้ว กินเสร็จเก็บกวาดด้วย ผมไม่ชอบห้องรก"
" ค่ะ"
" นี่คืองานคุณ ผมจะให้เดือนละ 3 หมื่น ที่ทำความสะอาดห้องให้ผม"
" ไม่มากไปหรอคะ"
" ผมมีปัญญา โอเครนะ"
รวย โชว์รวยงั้นหรอ ได้ๆๆ เธอจะเก็บเงินที่ได้ เอาลูกหนีไปเลี้ยงคนเดียวคอยดู
" อ้อ อีกอย่าง อย่าคิดหนี เพราะผมสามารถตามตัวคุณได้ทุกที่"
เขาอ่านใจฉันออกหรือไงกัน อีตาบ้า
ไม่นานอาหารก็มาส่ง เธอจัดการเก็บกวาดเรียบร้อย แล้วค่อย ๆ เดินเข้ามาในห้องนอน ที่มีบุคคลหน้ายักษ์ตัวใหญ่นอนอยู่
"แล้วจะนอนหลับไหมเนี่ยฉัน"
ต่างที่ว่านอนยากแล้ว มีคนแปลกหน้านอนร่วมเตียงด้วยยิ่งหนักไปอีก
รุ่งเช้า
น้ำขิงตื่นตั้งแต่เช้า อาบน้ำแต่งตัวไปทำงาน โดยที่เขายังไม่ตื่น เธอไม่อยากรบกวน หรือต่อกากต่อคำกับเขา เพราะวันนี้เป็นวันที่เธอจะต้องส่งรายงานสรุปการฝึกงานให้กับหัวหน้าฝ่าย เธอต้องจัดเตรียมมันอย่างดี
เธอมาถึงห้องฝ่ายคนแรก เพื่อตรวจสอบงาน และปริ้นรวมเล่มวางไว้โต๊ะหัวหน้า
"เสร็จแล้ว เธอเก่งมากน้ำขิง"
เธอชื่นชมตัวเองทันทีที่วางรายงานนั้นลงบนกองเอกสารรอตรวจของหัวหน้า
"ไปกินข้าวสักหน่อยดีกว่า"
อีก 1 ชั่วโมงจะถึงเวลาเริ่มงาน เธอจึงตัดสินใจไปกินข้าวก่อน เพราะเธอต้องกินยา เดี๋ยวตัวเล็กไม่แข็งแรง
"เห้อ" สีหน้าเธอเปลี่ยนไปทันที
" แม่จะบอกตากับยายของหนูว่ายังไงดี" เธอลูบท้องเธออย่างอ่อนโยน แต่แววตาเธอเศร้า
น้ำขิงปัดความรู้สึกนั้นออกไป ก่อนจะเดินมุ่งไปทางโรงอาหาร
- ผู้เขียน
