CHAPTER 15
1371 คำ
"K—Kuenzier.." I once whispered his name and immediately pushed him. "H—How f*****g dare you!"
"Celestine, I'm sick of this hide and seek. Could you please let me explain why I left that time?" He almost pleaded.
"I don't need your f*****g explanation! It's obvious that you f*****g reject me! Ayos na! Hindi na kita kailangan!" I restrained myself from yelling at him.
"You need me! Don't say anything like that!" He approached me before clutching my hand as if it were about to break.
"K—Kuenzier naman! Please leave me alone! You have no idea how badly I want to forget you, but here you are!" Because of my trembling knees, I slouched on the floor, my palm covering my entire face.
"T—Tine naman! Sinabi ko bang kalimutan mo ako?" Gamit ang dalawa niyang braso ay pinatayo niya ako at hinapit palapit sa kanya. "I leave that night because you have no idea how much I want to shout in bliss, and you have no idea how much my heart palpitates because of what you said," he added.
What he said caught me off guard. Is this a sign that he likes me? "Do you like me?"
"I don't like you..." He grins before planting a soft kiss on my lips. "I love you."
As a result of the shock, my eyes widened and my lips parted. I felt my heartbeat double, and before I knew it, I had fainted.
"Hoy gaga! Anong nangyari sayo at nahimatay ka? Nagulat nalang ako nang pumunta si sir Kuenzier sa classroom at sinabi sa teacher na nahimatay ka daw! Ano? Nagchukchakan na ba kayo?" Tudyo ni Vergeire habang nagbabalat ng orange sa harap ko.
Maski ako ay hindi alam kung bakit ako hinimatay. Ang alam ko lang ay sobra-sobra ang kilig na nararamdaman ko kanina. Pagkagising ko ay nasa loob na ako ng clinic habang nasa tabi ko si Vergeire.
With a shrug, I said, "He said he loves me."
Bigla nalamang siyang tumili-tili at hinampas pa ako sa braso.
"Ang haba naman ng buhok mo mareng Celestine!" Sigaw niya at hinatak pa ang buhok ko.
Biglang bumukas ang kurtina at agad na pumasok ang nurse kasama si Kuenzier. Agad na umusok ang ilong ko ng may kalandian na naamoy sa nurse na iyon! Pasimple pa niyang hinawakan ang braso ni Kuenzier habang concern 'kuno' na nakatingin sa amin.
"Kuenzier! Dito ka nga!" Inis na sigaw ko at itinuro ang upuan sa tabi ko.
"Aba'y! Mas inuna ang lalaki kesa sa kaibigan!" Bulong ni Vergeire pero hindi ko na siya pinansin.
"Wala namang problema dito. Lumayas ka na at baka ikaw ang pumalit sa pwesto ko." Sinamaan ko ng tingin ang nurse kaya wala siyang ibang nagawa kung hindi ang bumitaw sa braso ni Kuenzier at umalis. "At ikaw namang lalaki ka! Akala ko ba mahal mo ako?" Humina ang boses ko at agad kong naramdaman ang pag-iinit ng magkabila kong pisngi.
"And then?" He grins as he takes a seat in Vergeire's chair.
"Alis muna ako! Naglalandian na kayo eh!" Asik ni Vergeire at lumabas na ng clinic.
"Why did you pass out? May sakit ka ba?" He inquired, his gaze fixed on mine.
"Wala! May klase ka pa ba? Mamimili kasi ako ng damit para sa pageant," I said with a pout.
"Meron pa..." Sagot niya dahilan para lalo lang akong mapasimangot. "Kung gusto mo ay ipapasa ko nalang sa ibang guro ang klase ko at sasamahan kita,"
"Hindi na! At kailangan ko pa pala kasing puntahan si Clark dahil may picture kami na dapat magkasama," I said. Dahan-dahan akong umupo at bumaba ng kama.
"C—Celestine?" Rinig kong tawag niya sa pangalan ko.
Hindi ko siya nilingon at inayos ang gamit ko. "Hmmm?"
"Can you be my girlfriend?"
Dahil sa muling pagkakagukat sa sinabi niya ay nabitawan ko ang mga gamit ko. Sinamaan o siya ng tingin bago isa-isang pinulot ang mga nahulog.
"Nang-gugulat ka na naman! Sa susunod dahan-dahanin mo kasi!" Singhal ko habang pinipilit itago ang ngiti na gustong kumawala mula sa labi ko.
"Can you be my girlfriend? Gusto ko lang kasing makasigurado na..." Lumapit siya sa akin at hinawakan ang magkabila kong balikat. "Akin ka at hindi ka na maghahanap ng iba.."
"K—Kuenzier naman!" Iniwas ko ang mukha ko dahil ayaw kong makita niya ang pamumula ng mukha ko. "Alam mo naman ang sagot diyan!"
"Gusto kong ikaw ang magsabi. Gusto ko galing sa labi mo," He grinned as he grabbed my waist and drew me closer to him. He leaned in so far that our lips were only a centimeter apart!
"O—Oo naman!" I whispered, and without saying anything, I reached for his lips and kissed him.
"F—f**k!" Rinig ko ang pagmumura niya bago niya ako isinandal sa pader at mapusok na hinalikan.
Bumaba iyon sa panga ko patungo sa leeg ko at bago pa ako magreklamo ay muli na namang bumalik ang labi niya sa labi ko. He's getting better! His kisses are even better than before!
"T—Tine, it's getting hard again," Bulong niya na tila ba namimilipit sa nararamdaman.
"Let me handle it then," I say, slipping my hands inside his pants and feeling his hard shaft with my palm. I can feel the warmth of it even though it's still covered by his underwear.
"Unzipped your pants for me," I said quietly, and he gladly obliged.
When his shaft sprang free, I slowly encircled my palm around it and stroked it, eliciting a moan from him.
"Ang ingay mo," Bulong ko at mahinang tumawa. Baka kapag lumakas ang mga ungol niya ay marinig kami sa labas at isumbong pa kami sa dean.
"You're so good..." He groaned as his hips moved to the beat of my hand.
"And you're so big," I flirtatiously chuckled. Binilisan ko ang pagtaas-baba ng kamay ko at wala pang isang minuto ay sumabog ang katas niya sa kamay ko.
"Sorry." He whispered and lured me once more with a passionate kiss. I heard his zipper sound and we both laughed at what had just happened.
Dahil may tissue at alcohol naman sa drawer ng clinic ay kumuha nalang kami doon at iyon ang pinamunas sa kamay ko. Nagtataka pang tumingin sa amin ang babaeng nurse bago pinasadahan ng tingin si Kuenzier.
"Kahit pala sa clinic may higad. Akala ko sa garden lang." Tumawa pa ako at inirapan siya.
Masamang tingin ang ginawad ng nurse sa akin pero agad ko nang hinila palabas si Kuenzier doon.
"Pasok ka na! Ayos lang ako!" Udyok ko sa kanya dahil parang gusto niyang manatali lang sa tabi ko. "Huwag mo na akong intindihin!"
"Then fine! When you get home, please text me." Kahit nakasimangot ay nagawa niya parin akong halikan sa noo bago umalis.
Naiwan akong nangingiti dahil sa malaking pagbabago sa aming dalawa. Akala ko ay wala ng sukli ang nararamdaman ko pero meron naman pala! Siguro dapat pala nakinig muna ako sa kanya, ang tanga ko naman kasi.
I texted Clark for an update, and he agreed to meet me in the parking lot.
"Hey! Nagulat ako nang malaman na ikaw ang partner ko!" Salubong niya.
"Ako, hindi na," I answered making us laugh.
Pumasok kami sa sariling kotse at napagdesisyunan na magkita sa tapat ng mall. Nang makarating ay agad niya akong kinawayan bago kami sabay na pumasok sa loob. Marami ang napapalingon sa amin dahil suot pa namin ang uniporme at dis-oras pa ng klase!
"May kakilala akong boutique owner! Doon nalang tayo!" Yaya ni Clark na sinang-ayunan ko nalang dahil wala naman akong alam pagdating sa mga gown.
May isang babae ang lumapit sa akin at tinulungan akong mamili na babagay sa akin at ng may mapusuan ay agad ko iyong sinukat. Si Clark na ang nagboluntaryong magbayad na pinagpasalamat ko dahil napakamahal ng gown!
Naglibot pa ako sa boutique habang nasa counter si Clark.
When I saw someone I hadn't expected to see, my smile faded. My fears have begun to consume me when I look at the person outside the shop.
A person who was very special to me at the time, but who betrayed my trust.
My father.
- ผู้เขียน
