Dumating si Jormungandr hapon na nang araw na iyon upang ipaalam sa amin na nakita na nila ni Master Loki ang lagusan papunta ng Nidavellir. Kaagad kaming nag-ayos ni Freyja para magtungo na rin doon.
Ilang araw din naman ang ibinayad ni Master Loki para sa mga silid namin sa inn na iyon kaya’t iniwan na namin ang ibang mga gamit. Ang tanging dala lamang namin ay iyong mga importante at kakailanganin namin.
“Ang lamig talaga. Malayo pa ba tayo?” tanong ni Freyja habang ang kanyang palad ay ikinikiskis niya sa kanyang magkabilang braso upang tulungang mainitan ang sarili.
Ibinigay ko na sa kanya ang aking jacket at maging si Jormungandr ay ganoon na rin ang ginawa dahil hindi naman kami talagang nilalamig. Ang kapal na ng suot ni Freyja ngunit sadyang nilalamig pa rin ata talaga siya.
“
