KURT DE MERCEDES
NASA TAPAT AKO ng lapida ng mahal ko at walang pigil sa pag-iyak. Isang taon na ang nakalipas nang nangyari ang trahedya na involved ang anak ko, pero napakasariwa pa rin sa akin ang nangyari. Sa tuwing iniisip ko iyon ay nanginginig ako sa sobrang takot. Bumabalik sa akin ang sakit at pighati.
“Tia,” humahagulgol kong sambit.
“Daddy, tahan na... Ang emosiyonal mo,” suway sa akin ng anak ko.
Napalingon ako sa kanya at walang tigil sa paghagulgol. Ang buong akala ko noong nangyari ang aksidente ay iiwan niya rin ako. Mabuti ay nilabanan niya iyon. He was in comma for almost 3 months. Noong panahong tulog siya ay ako muna ang namahala sa kumpanya. Ipinagpatuloy ko ang nasimulan niya. Kahit wala ako sa sarili niyon, nandiyan naman sina Kyro at Ethan na hindi ako pinabayaa
