CHAPTER 43 AND 44

3227 คำ

#Duplikado KWARENTA’Y TRES     Nakatayo akong mag-isa dito sa terrace. Hawak ko ang aking cellphone na kanina pa tumutunog. Napabuntong-hininga ako. Ilang beses na kasing tumatawag si Jerold pero hindi ko sinasagot at ito nga, hindi tumitigil sa kakatawag.    Nasa opisina ngayon si Dylan, as usual dahil sa trabaho kaya naiwan na naman akong mag-isa.   Muli akong napabuntong-hininga. Hindi na ako nakatiis at sinagot ko na lamang ang tawag ni Jerold.    “Hello...”    “Kanina pa ako tawag ng tawag sayo pero hindi mo sinasagot... Nananadya ka ba?” bakas ang pagkainis sa boses ni Jerold.     Hindi na lamang ako nagsalita. Narinig ko siya mula sa kabilang linya na napabuntong-hininga.    “Gusto ko lang ipaalala sayo na hindi pwedeng malaman ni Dylan ang mga nalaman mo... Patuloy pa

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม