eighty three

1456 คำ

Nagulat ako nang hindi kalayuan ang pinagdalhan sa’min ng driver ng taxi, isa itong construction site na may malapad na gusali sa gilid. Iyon lang ang tanging nakatayo roon, dahil ang tinatayo nila ay hindi pa natatapos. “Diyan ka pinapadala sa’kin,” mahinang sabi ng driver habang tinuturo yung nag-iisang gusali. “Are you sure?” tanong ko. Mabilis siyang tumango. “Hindi ko na alam kung anong sunod nilang gagawin basta sabi nila ay dalhin ka diyan, sabi nila kapag pumalpak ako ay papatayin nila ako.” “Don’t wor—” Nagulat ako nang hinawakan ako bigla sa braso nong taxi driver, agad na tinabig ni Kyle ang kamay nito at tinulak palayo sa’kin. Nanginginig siya at maya-maya ay umiyak, pinagdikit niya ang dalawa niyang kamay. “Please, tulungan niyo ako! Sigurado akong papatayin nila ako!”

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม