eighty two

1941 คำ

Hindi ko namalayan na nakatulog ako sa balikat ni Kyle, ginising niya lang ako nang nasa hospital na kami. Inabot ni Kyle sa driver ang lahat ng pera bago niya ako alalayan na pumasok sa loob. Pinagtitinginan kami dahil sa mga sugat namin at madugong mga damit, agad kaming nilapitan ng ilang nurse at inaalalayan kami na pumasok sa magkaibang room kaya’t napatingin ako kay Kyle. Tinabig niya ang kamay no’ng nurse at lumingon sa gawi ko. “Treat her first.” Narinig kong sabi niya kahit medyo magkalayo kami. “Wait,” sabi ko sa nurse na nakahawak sa’kin kaya’t napatigil ito. Ngumiti ang nurse na kaharap ni Kyle. “We can treat you at the same time, sir. We have a lot of nurses available.” “I want to be in the same room with her.” Lumingon sa’kin ang nurse bago tumingin sa nurse na katabi k

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม