อาจารย์เถื่อน EP.20 ประชดประชัน
1363 คำ
“เดียร์...” ต้นสนเอ่ยกับอดีตคนรัก
“ปล่อย นะต้น”
“คุยกันก่อนสิเดียร์” ต้นสนไม่พูดเปล่า ทว่ากับผลักคนตัวเล็กติดผนัง
“เราไม่มีอะไรจะคุย”
ด้านต้นสนยอมรับหลังจากที่เขาเห็นนาเดียร์ที่งานวันนี้ เขารู้สึกเสียดายอดีตคนรัก จะผิดไหมถ้าผมอยากได้เธอคืนมา
“ทำไม หรือเดียร์มีคนใหม่แล้ว”
“ปล่อยก่อนสิต้น” นาเดียร์ ไม่ว่าเธอจะทำยังไง ต้นสนก็ไม่มีทางปล่อยฉันเป็นอิสระ มือหนาบีบรัดข้อมือของคนตัวเล็ก
“ต้นถาม”
“เราบอกไปแล้วไง”
“หมายความว่าไง เดียร์”
“เราจบกันแล้ว ปล่อยเดียร์เถอะ” ด้านต้นสนเมื่อนาเดียร์เอ่ยมาเช่นนั่น
“ที่เขาลือกัน เดียร์คบกับไอ้มาวิน เรื่องจริงเหรอเดียร์” นาเดียร์ให้ตายสิ ฉันไม่คิดว่าต้นสนจะเป็นคนที่พูดไม่รู้เรื่องถึงเพียงนี้
“เดียร์บอกให้ปล่อยไง ปล่อยก่อนสิ”
“ไม่...”
“เดียร์จะคบใคร มันก็เรื่องของเดียร์ไหม อีกอย่างแล้วทำไม เดียร์จะคบกับมาวิน ไม่ได้ ในเมื่อเรากับต้นเลิกกันแล้ว” เอ่ยจบนาเดียร์สะบัดแขนออกจากการรัดกุมของอดีตแฟนเก่า แต่นั้นใช่ว่าต้นสนจะยอม สายตาคมเข้มเหลือบมองคนตัวเล็ก ตั้งแต่หัวจรดปลายเท้า
“หึ...แน่ใจเหรอเดียร์ ว่าอยากให้ต้นปล่อย”
“ก็ อืม...นะสิ” ต้นสนไม่สนใจท่าทีไม่สนเมินเฉยของนาเดียร์ที่มีต่อตน ทว่ามือหนากับกระชากอดีตคนรักมาจูบอย่างรวดเร็ว
!! อือ...!! นาเดียร์ที่ถูกต้นสนยัดเยียดจูบให้ ขณะที่ไม่ทันตั้งตัว ให้ตายสิไม่นะมันต้องไม่เป็นแบบนี้สิ นาเดียร์อึดกำลังสู้
!! อึก...!! นาเดียร์ผลักต้นสนออกจากตัว อย่างสุดแรงกำลัง
“ต้น...”
“ทำไม หรือเดียร์ลืมจูบของเราแล้ว ลืมว่าก่อนหน้านี้เราเคย”
“หยุดนะต้น...” ทว่าขณะที่ต้นสนจะกรุเข้าหานาเดียร์อีกครั้งนั้น
“พี่ต้นคะ...” เสียงที่ดังมาจากด้านหลัง ทำให้ต้นสนผละออกจากนาเดียร์
“ว่าไงครับ น้องใบชา” นาเดียร์เหลือบมองคนเข้ามาใหม่ นี้คงเป็นหญิงสาวคนล่าสุดของเขาสินะ ในเมื่อเขามีคนรักอยู่แล้วจะมายุ่งกับฉันอีกทำไม
นาเดียร์หลังจากแยกกับต้นสนมาแล้วนั้น ทว่าขณะที่ไม่ทันมองทาง
!! ตึก !! กับชนเข้ากับร่างสูงของใครบางคนด้วยความแรง โชคดีที่เขารับไว้ทันไม่งั้นฉันคงล้มหน้าแหกไปจุ๊บกับพื้นแล้ว
“คุณคาร์เรน อุ้ยไม่สิ อาจารย์คาร์เรน” นาเดียร์รู้สึกตกใจไม่น้อย เมื่อคนที่เธอเดินชนคือเขา ร่างสูงสบตากับคนตัวเล็กขณะที่นาเดียร์ยังคงอยู่ในอ้อมแขนของเขา นัยน์ตาคู่ดุเหลือบมองคนตัวเล็กตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างพิจารณา
“ชุดสวยดีนิ” น้ำเสียงไม่น่าฟังเอ่ยกับคนตัวเล็ก จนอีกฝ่ายรับรู้ได้
“ขอบคุณที่ชม...”
“อยู่บ้านฉันไม่เห็นเธอแต่งอ่อย นุ่งน้อย ห่มน้อยแบบนี้บ้าง หรือจะดีมากถ้าเธอไม่ใส่มันเลย” นาเดียร์ อึ้งกับถ้อยคำประชดประชันของเขา
หึ...นี้เขาคงหมายถึง ให้ฉันแก้ผ้าสินะ เขาเป็นถึงอาจารย์คณะกรรมการในการตัดสินเหตุใดถึงปากเสีย ไม่ให้เกียรติเธอ ก็ควรจะให้เกียรติชุดของฉันบ้าง นาเดียร์จ้องมองคนปากร้ายด้วยสีหน้าไม่พอใจสุดๆ
“ขอบคุณสำหรับคำแนะนำ ไว้วันหลังถ้า คุณ...อุ้ย ไม่สิ ถ้าอาจารย์คาร์เรนชอบให้ฉันแต่งน้อยห่มน้อย ตัวนิดตัวน้อยแบบนี้ ฉันจะใส่ให้ดูนะคะ เพื่อกามในตัวของ อาจารย์จะลดลงบ้าง” นาเดียร์ประชดประชันไม่น้อยไปกว่าคนหาเรื่องนัก จากนั้นร่างบางก็สาวเท้าเดินหนีเขาด้วยความเร็ว ทำเขาไม่พอใจขืนอยู่ต่อฉันคงไม่โดนแค่ความปากร้ายของเขาแน่
คาร์เรนที่ถูกนาเดียร์ ยัยเด็กแสบประชดประชันเช่นนี้ ร่างสูงถึงกับคอแข็ง เขาเพียงแค่มาหาที่ดูดบุหรี่ทว่ากับมาเจอ นาเดียร์ยืนจูบกับไอ้หัวแดงนั้น
‘หึ...ถึงจะไม่มีใครทราบสถานะของเรา เธอควรให้เกียรติทะเบียนสมรสของเขา บ้าง ไม่ใช่จะยืนกอดจูบกับใคร หน้าไหนก็ได้หมด” เห็นแล้วมันเคืองลูกตา ของขึ้นชิบหาย
“หรือ ฉันควรออกข้อตกลงกับเธอใหม่ดี” คาร์เรนได้แต่คิด แต่นั้นกับรู้สึกหงุดหงิดไม่พอใจ ที่นาเดียร์พลอดรักกับชายคนอื่น ทั้งที่เธอยังเป็นภรรยาของเขา
‘หรือถ้าอยากมาก เธอควรหาที่ลับตาคน มากกว่านี้สิ คาร์เรนได้แต่พึมพำภายในใจ ออกจะเจ็บใจไม่น้อยที่นาเดียร์ประชดตนด้วยคำพูดร้ายๆเช่นนั้น
คาร์เรนจากที่ตั้งใจจะหาที่เงียบสงบดูดบุหรี่ ทว่ากับดูดไม่ลงซะงั้น สายตาคมเข้มจ้องมองร่างบางในชุดเชียร์หลีดเดอร์เดินหนีเขาไปจนกระทั่งลับตา ทว่าจะตามไปแต่ก็ไม่ทันเสียแล้ว
‘หึ...เธอจะหนีเขายังไง ในเมื่อเราอยู่บ้านเดียวกัน’ ใบหน้าอันหล่อเหลาของอาจารย์หนุ่มกระตุกยิ้มร้าย
ด้านนาเดียร์หลังจากที่แยกจากคาร์เรนแล้วนั้น
!! ฟู่...!! ร่างบางถึงกับเป่าลมออกจากปาก วันนี้ฉันก้าวขาไหนออกจากบ้าน เจอแต่เรื่องวุ่นๆ ถึงปากจะเอ่ยกับเขาไปเช่นนั้น แต่ใจกับเต้นตุบๆตับๆ ด้วยความกลัว
ทว่าขณะที่เดินกลับคณะ นาเดียร์กับเดินสวนทางกับอาจารย์สาวคนสวยอย่างลันลนา ได้ข่าวว่าคนนี้แหละคู่ควงคนล่าสุดของอาจารย์คาร์เรน ทว่าเมื่อเป็นเช่นนั้น ภาพที่เขานั่งเป็นกรรมการเคียงคู่กันก็ฉายวับเข้ามาในหัว ไม่พอจากที่เขาแยกกับเธอไม่นาน รถพอร์ชคันคุ้นตาก็วิ่งมาจอดรออาจารย์ลันลนา
“ ดูเหมาะสมกันดี” สายตาดวงเล็กจ้องมองรถพอร์ชของคาร์เรนวิ่งออกจากรั้วมหาวิทยาลัยไป ทว่าอีกใจกับค้านขึ้นมา ในเมื่อเขามีคนถูกอกถูกใจอยู่แล้ว แล้วทำไมไม่หย่ากับเธอละ เกิดคำถามมากมายขึ้นมาภายในใจของฉัน
หลายชั่วโมงต่อมา
@บ้านคาร์เรน
ด้านป้าสายหลังจากที่หลับไปตั้งแต่ช่วงหัวค่ำ ทว่ากับต้องมาเปิดประตูบ้านให้เจ้านาย วันนี้พึ่งจะวันพฤหัสเหตุใดเจ้านาย ถึงกลับจากดูงานที่จีนก่อนกำหนดถึงสามวัน ป้าสายที่เห็นเจ้านายหนุ่มถึงกับงงงวยเล็กน้อย
ด้านคาร์เรนหลังจากที่ผมกลับจากมหาวิทลัยและไปทานข้าวกับลันลนาต่อ ร่างสูงกลับมาถึงบ้านในเวลาสี่ทุ่มกว่า พอมาถึงสายตาคมกวาดมองไปทั่วทั้งมุมบ้าน ทว่ากับไร้เงานาเดียร์
“ป้าสาย นาเดียร์ละครับ”
“เอ่อ หนูนาเดียร์ ยังไม่กลับนะคะ”
“ดึกดื่นป่านนี้ ทำไมเธอยังไม่กลับละครับ” เสียงทุ่มถามด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดสีหน้าไม่พอใจ เพียงแค่นาเดียร์ยังไม่กลับ ทำไมเขาถึงได้ดูโมโหหนักถึงเพียงนี้กัน
“หนูนาเดียร์บอกกับป้า วันนี้เธอมีงานเลี้ยงกับรุ่นพี่น่ะค่ะ จัดที่ไหนป้าเองก็ไม่ได้ถาม เพราะเห็นออกจากบ้านไปตั้งแต่วันก่อน”
“หมายความว่าไง นี้อย่าบอกนะครับช่วงที่ผมไม่อยู่ นาเดียร์เธอก็ไม่อยู่ที่บ้านเช่นกัน”
“หนูนาเดียร์พึ่งไปเมื่อวานเองค่ะบอกมีนัดติวที่หอพักกับเพื่อน”
“ใครอนุญาต” เสียงเข้มเอ่ยเช่นนั้น ป้าสายถึงกับสะดุ้ง ปกติใช่ว่า คุณคาร์เรนจะสนใจหนูนาเดียร์ซะที่ไหน แล้ววันนี้ไปกินรังแตนที่ไหนมาเถอะ สายใจถึงกับงงงวยให้กับท่าทีของเจ้านายหนุ่ม เมื่อหมดหน้าที่ถึงกับรีบเพ่นไปนอน ดูบรรยากาศในบ้านอึมครึม เหมือนพายุจะลงหนูนาเดียร์เสียแล้วละ
- ผู้เขียน
