อิทธิพลลูบคลึงนอกร่มผ้า น้ำหวานซึมเนื้อผ้าเป็นวงกว้าง ต้นขาขาวเกร็งแน่น ข้อเท้ากระตุกจนเชือกเริ่มบาดผิวเนื้อบอบบาง
“ซี้ดดดด แหย่นิ้วเข้าไป หรือไม่ก็ถอดกางเกงในให้สาสิคะ เร็วๆ คุณอิท”
“เธอคือนักโทษ ไม่ใช่เจ้านายของฉันนะสา หึหึ”
ศลิสาถอนใจเฮือก ทรมานจนผ้าปิดตาสีดำเปียกน้ำตาที่ซึมออกมา เป็นน้ำตาของการรอคอยคล้ายจะสิ้นหวัง เป็นการรอคอยที่แสนทรมานและบีบคั้นหัวใจอย่างรุนแรง เหมือนมีคนกระชากลมหายใจออกจากร่าง เธอพลุ่งพล่านหอบกระเส่าแทบจะขาดใจ
“คุณอิท ได้โปรด”
อิทธิพลหยัดตัวขึ้นตรง คร่อมใบหน้าของศลิสาโดยหันหน้าไปทางปลายเท้า ก่อนจะกดหน้าลงจูบเนินดอกไม้แล้วกระตุกเชือกบิกินี่ออกทั้งสองข้าง
“ฉันจะปลดปล่อยเธอ”
กางเกงชั้นในสีขาวถูกรั้งลงต่ำ แก่นกายอวบใหญ่ดีดตัวออกมา เพียงแผ่นหลังกว้างกดต่ำลง ริมฝีปากหนา
