เงาราคะ

            ดวงตาที่อยู่ในหลุมหน้ากากแฟนซีสีขาวกวาดมองไปรอบห้องจัดเลี้ยงเพื่อหาใครบางคน ศลิสา ศจีกุล มางานนี้ก็เพราะใครบางคน งานเลี้ยงฉลองวันเกิดของไฮโซสาวเพื่อนนอกกลุ่ม ไม่ได้สนิทสนมมากมายก็จริง แต่ในเมื่อเธอได้รับการ์ดเชิญอย่างมีพิธีรีตอง ศลิสาก็ยังแบ่งรับแบ่งสู้ เธอไม่ชอบงานเลี้ยงสังสรรค์ ไม่ชอบที่ที่มีคนเยอะๆ ไม่ชอบสูดควันบุหรี่ ไม่ชอบเครื่องดื่มแอลกอฮอล์              ศลิสามางานนี้ก็เพราะใครบางคน คนๆ นั้นก็คือ อิทธิฤทธิ์ สันติธีรนัย 7 ปี กับการพบกันครั้งสุดท้าย หลังจากนั้นเธอก็ไปเรียนต่อต่างประเทศ กุหลาบสีแดงดอกแรกและดอกเดียว ศลิสาเก็บมันไว้ในหนังสือ มันแห้งกรังแบนกรอบเพราะถูกทับ มันจะไม่เปลี่ยนสภาพไปมากกว่านี้ เหมือนหัวใจของเธอที่ยึดมั่นในความรักมาโดยตลอด             ศลิสาเห็นเขาแล้ว ผู้ชายร่างสูงไซส์ยุโรป เขาไม่ขาวมาก ออกจะคล้ำนิดๆ มาดแมนเหลือร้าย ศลิสาพาตัวเองเข้าไปใกล้ๆ ถือค็อกเทลติดมือไปด้วยเพื่อความสมจริง ทำเป็นทักทายเพื่อนที่รู้จักกันแต่ไม่สนิทสนม อิทธิฤทธิ์มองมา ผู้หญิงหุ่นนางแบบในชุดสีแดงเพลิง เธอสวมหน้ากากแฟนซีสีขาว กลีบปากเป็นกระจับงอนนิดๆ ตรงมุมดึงดูดความสนใจจากเขา             ชายหนุ่มเจ้าของร่างสูงเดินตามสาวชุดแดงไปห่างๆ เธอกำลังกระโดดหนีกรงเล็บอยู่กลางป่า กระต่ายน้อยโลดแล่นสนุกสนาน เธอพาเขาลัดเลาะผู้คนไปถึงมุมๆ หนึ่ง             “เดี๋ยวก่อนสิคนสวย” มือที่ตรึงปลายข้อศอกรั้งศลิสาให้หยุดเฉย เธอออกจะตกใจไม่น้อยกับปฏิกิริยาดึงดูดเป็นแม่เหล็ก             อิทธิฤทธิ์คนที่เธอรู้จักเป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน ให้เกียรติผู้หญิง เขาไม่เคยแตะต้องตัวเธอเลยแม้แต่ปลายก้อย หรือเขาจะเห็นเธอเป็นเด็ก พอตอนนี้เป็นสาวเต็มตัวโตเต็มวัยนึกอยากจะแตะเนื้อต้องตัวขึ้นมาหรือไงกัน             ศลิสาโปรยยิ้มหวานสะกดหัวใจชายทุกคน แต่เจอคนหล่อยิ้มนิดเดียวทำเอาระทวยไปทั้งหัวใจ นิ้วที่แตะข้อศอกเธอขยับขึ้นมาจับท่อนแขนแล้วเหนี่ยวรั้งเข้าหาตัว แรงรั้งน้อยๆ เพียงพอจะยึดหญิงสาวที่มีใจให้เขาขยับเข้าหา             “เรียกสาทำไมหรือคะ”             “ชื่อสาเหรอ”             “ค่ะ” อิทธิฤทธิ์จำเธอไม่ได้จริงๆ เธอยิ้มพราว เห็นนัยน์ตาใต้เบ้าหน้ากากสีขาวไหวระริก “ฉันชื่อศลิสา ยินดีที่ได้รู้จักนะคะคุณอิทธิฤทธิ์”             ชายหนุ่มขมวดคิ้วอย่างกำลังคิดอะไรบางอย่าง จับจ้องกลีบคันศรอวบอิ่มน่าจูบบนดวงหน้าขาว อยากกระชากหน้ากากเพื่อทอดสายตามองความงดงามเต็มๆ สาวเจ้าโปรยยิ้มยั่วเย้าแบบนี้ มีหรือคนอย่างอิทธิพลจะปล่อยเธอไป             “เธอรู้จักอิทธิฤทธิ์”             “ค่ะ เอ๊ะ คุณจำสาไม่ได้จริงๆ ด้วย”             อิทธิพลดึงต้นแขนเล็กเข้าหาหน้าอก ศลิสาแนบชิดกับเขามากเกินพอดี เธอผละห่างเขาไม่ได้ ด้วยแรงดึงดูดทางเพศมหาศาล เขาดูดเธอเข้าไปหา ดวงตาสีนิลแย้มริมฝีปากเธอตลอดเวลา ศลิสายังคงยิ้มหวานให้กับเหยื่อของตน             อิทธิฤทธิ์ คือผู้ชายคนสำคัญที่ครอบครองพื้นที่สี่ห้องหัวใจมาตลอด             “สวย เธอสวยมาก”             รอยยิ้มของศลิสาแทบจะกระชากลำคออิทธิพลให้ปล้นจูบเอาดื้อๆ อิทธิพลกดหน้าลงจนปลายจมูกชนกัน มีหน้ากากแฟนซีขวางกั้น เอียงหน้านิดเดียวยื่นริมฝีปากแตะปากอิ่ม             “ขอได้มั้ย” เสียงกระซิบแผ่วพร่า ศลิสาใจหายวาบ ก่อนจะเต้นเร่ารุนแรงเกินยับยั้ง             “ง่ายไปไหมคะ”             “แล้วอย่างไหนที่ว่ายาก”             ศลิสาปรายตาไปบนเวที ก่อนช้อนตามองเขาอ้อยอิ่ง             “คืนนี้ สายังไม่รู้ว่าใครจะได้เป็นเจ้าของสา”             “หมายความว่าไง” อิทธิพลเหลือบตาไปบนเวที เห็นพิธีกรกำลังกล่าวอะไรบางอย่าง             “กำลังจะมีการประมูลบนเวที ถ้าอยากได้สา คุณคงต้องเหนื่อยหน่อยนะคะ”             อิทธิพลกดจูบบนเรียวปากเป็นกระจับ ศลิสาผลักเขาออก ปลดมือออกจากต้นแขนแล้วเบี่ยงตัวออกจากอ้อมกอดกรายๆ เธอกำลังหนีเขาไปอยู่บนเวที การประมูลสาวสวยเป็นกิจกรรมพิเศษที่จัดขึ้นโดยเจ้าของวันเกิด เงินที่ได้จากการประมูลทุกบาททุกสตางค์จะเป็นของมูลนิธิเพื่อเด็กพิการซ้ำซ้อนและเด็กด้อยโอกาส             อิทธิพลยกมือข้างที่กุมต้นแขนเล็กขึ้นมาจรดจมูก กลิ่นของศลิสายังหอมติดปลายนิ้ว เธอสวยเย้ายวนมาก รอยยิ้มและนัยน์ตาคู่นั้นน่าครอบครอง ไม่อยากให้มองคนอื่น ไม่อยากให้ยิ้มยั่วใครอื่น อยากกักขังเอาไว้ในห้องนอน บนเตียง มัดเธอตรึงเอาไว้ไม่ให้หนีไปไหน             การประมูลรายการพิเศษที่ไม่มีใครคาดคิด ชายหนุ่มนับสิบต่างยืนเบียดกันหน้าเวทีหลังจากพิธีกรกล่าวชี้แจงรายละเอียดจบ อิทธิพลอยู่ที่แถวสอง เขาไม่ได้สนใจผู้หญิงคนอื่นที่เฉิดฉายอยู่บนเวที กติกาของการครอบครองสาวงามราคาสูงสุดในคืนนี้ คือการยินยอมจากเธอโดยไม่มีการบีบบังคับ ยกเว้นการดินเนอร์ในเย็นพรุ่งนี้             อิทธิพลสู้ราคาสำหรับสาวงามที่ใฝ่ปอง เงินล้านถูกเพิ่มมูลค่าขึ้นจนสูงสุด อิทธิพลกลายเป็นผู้ประมูลศลิสาได้ในราคาที่ทำคนทั้งงานต้องมองเขาอย่างแปลกใจ แม้แต่ศลิสาเองก็ไม่เชื่อว่าเขาจะสู้ราคาค่าตัวเธอแพงระยับ หน้าห้องน้ำหญิง อิทธิพลรอศลิสาออกมาแล้วลากเธอลงบันไดหนีไฟ             “เดี๋ยวค่ะ ทำไมใจร้อนนักล่ะคะ”             “ฉันแข็งโด่ขนาดนี้ เธอจะให้รออะไรอีกเล่า”             ศลิสากดตามองเป้ากางเกงตุงๆ อัตโนมัติ แก้มร้อนซู่จนใบหูชาหนึบ กางเกงของเขาขนาดพอดีกับลำตัว พอมีอะไรบางอย่างเปลี่ยนแปลงก็ดุนผ้าออกมาราวกับยัดกล้วยหอมเข้าไปทั้งลูก             “แล้วทำไมไม่ลงลิฟต์ล่ะคะ”             “อยากอยู่กับเธอตามลำพัง”             อิทธิพลหันไปมองใบหน้าหวานขาวนวล แก้มสีกุหลาบ กลีบปากสีทับทิม ลำคอขาวผ่องจนอยากบีบเบาๆ             “คุณอิทธิฤทธิ์ที่สารู้จัก ไม่ใช่คนใจร้อนแบบนี้นี่คะ”             “ฉันชื่ออิทธิพล ผู้ชนะการประมูลชื่ออิทธิพล เธอไม่ได้ฟังหรือไงศลิสา”             ฟัง แต่เธอคิดว่าอาจจะอ่านชื่อผิด อิทธิฤทธิ์เพี้ยนเป็นอิทธิพล ของแบบนี้มันพลาดกันได้             “ล้อสาเล่นใช่ไหมคะคุณฤทธิ์”             “นี่ ฉันอิทธิพล ตรรกะจุมพล อิทธิฤทธิ์ที่เธอรู้จักตายไปนานแล้ว รู้ไว้ซะ”             “อะ อะไรนะคะ คุณฤทธิ์อย่าล้อสาเล่นแบบนี้สิคะ ถ้าจำสาไม่ได้ สาไม่ว่า สายังมีเวลาทบทวนความจำให้คุณอีกนาน”             ดวงตาเป็นประกายกร้าวกระด้างคู่ที่จับจ้องเธออยู่มิหลบ ศลิสาตัวสั่นงันงก ถึงจะความจำเสื่อมจากสมองถูกกระทบกระเทือน แต่นัยน์ตาคู่นี้ไม่ใช่นัยน์ตาของอิทธิฤทธิ์ แล้วเขาตรงหน้าเป็นใครกัน             “ไอ้โง่นั่นมันตายไปนานแล้วศลิสา ฉันคืออิทธิพล พี่ชายของอิทธิฤทธิ์ ผู้ชายที่อ่อนแอจนน่าเกิดมานุ่งกระโปรงผู้หญิงคนนั้น ตายจากไปหลายปีแล้วศลิสา และไม่ว่าเธอจะรู้จักไอ้หมอนั่นได้ยังไงก็ช่าง ต่อจากนี้ไปเธอคือสมบัติของฉัน”