“สาขอบคุณค่ะ ที่คุณมีมนุษยธรรมกับสา”
“ขอบคุณนายฤทธิ์ดีกว่า ที่มันแบ่งสีขาวใส่ใจฉัน แม้จะเพียงน้อยนิด แต่ก็ช่วยให้เธอพ้นเงื้อมือของไอ้ชาตินี่นะ”
อ้อมกอดของอิทธิพลอุ่นลึกไปถึงหัวใจของศลิสา ริมฝีปากที่กดไปทั่วแก้มและลำคอก็ทำให้ศลิสาลืมความกลัวไปสิ้น อิทธิพลกระชากผ้าห่มออกเมื่อศลิสาเคลิ้มไปกับการปลุกเร้า เขารู้แต่ว่าเธออ่อนระทวยยินยอมไม่ว่าจะลากไปทางไหน ส่วนศลิสาก็รู้แต่ว่าเธอตกหลุมพรางของความลุ่มหลงในตัวอิทธิพล เสน่ห์ของเขามัดใจและกายผู้หญิงธรรมดาๆ ที่ไม่มีประสบการณ์อย่างเธอ ผูกปมแน่นเสียจนแก้ไม่ออก
ศลิสาเกี่ยวกอดร่างหนาที่สวมเสื้อผ้าครบเรียบร้อย กลิ่นน้ำหอมลอยฟุ้ง หอมชวนหิว ศลิสาดีดตัวลงจากเตียง เดินตามแรงฉุดรั้งแล้วไปหยุดหน้ารูปถ่ายที่เธอเคยยืนมองก่อนหน้านี้
“เธอว่า...ระหว่างฉันกับนายฤทธิ์ ใครจะชวนเมากว่ากัน”
“คืออ
