Chapter 17
"ต้องใส่ชุดนี้? " คิราเลิกคิ้วถามเมื่อถูกผมบังคับให้สวมสูทสีดำและคาดเนกไทสีน้ำเงินสลับขาว ซึ่งผมเป็นคนซื้อให้เขาในวันเกิดเมื่อครั้งก่อน ผมอมยิ้มไม่ตอบขณะจัดการผูกเนกไทให้อย่างชำนาญ บ่อยครั้งที่คิรามักจะชอบให้ผมเป็นคนผูกเนกไทให้เขา ดังนั้นผมจึงฝึกจนผูกได้คล่องทีเดียว
เมื่อจัดการแต่งตัวให้เขาเสร็จ ผมก็ถอยออกมายืนสำรวจการแต่งกายของเขาอีกครั้ง ร่างสูงเมื่ออยู่ในชุดสูทที่ตัดเข้ารูปพอดีทำให้คิราดูดีขึ้นเป็นเท่าตัว ขายาว ๆ ของเขาเข้ากันได้ดีกับชุดเป็นทางการแบบนี้ จนเผลอตัวนึกเรื่องไม่เป็นเรื่องขึ้นมา
"เป็นอะไร" คิราถามพลางเอื้อมมือมาลูบแก้มผมเบา ๆ รอยยิ้มมุมปากของเขาทำให้พอจะรู้ว่าผมคงแสดงออกทางสีหน้ามากเกินไป อีกคนเลยจับสังเกตได้
"ก็...ฮือ อย่าบังคับเราพูดสิ มันน่าอายนี่" ผมเม้มปากแล้วเสหน้าหลบ ใครจะกล้าบอกว่าอยู่ดี ๆ ผมก็เกิดหวงไม่อยากให้ใครเห็นคิราที่ดูดีขนาดนี้ขึ้นมา มันน่าอายจ
