Chapter 19
เพล้ง!
"คะ... คุณปู่! " เสียงจานตกแตกทำให้ผมสะดุ้งเฮือก ก่อนจะหันหลังกลับไปมองทันที ทุกคนซึ่งยืนอยู่กันพร้อมหน้าต่างก็มีสีหน้าหลากหลายอารมณ์ปะปนกัน แต่ผมกลับสนใจเฉพาะคุณปู่ที่นั่งอยู่บนรถเข็น โดยมีคนสนิทช่วยประคองตัวรถเอาไว้
ใบหน้าของชายชราดูแก่ลงกว่าที่ผมเจอครั้งล่าสุดในชีวิตเก่า ผมค่อย ๆ ไล่สายตาพิจารณาคนตรงหน้าทีละนิด รอยยิ้มใจดีที่มักจะมีให้ผม ‘นารา อินทรา’ คนนี้ยังคงเหมือนเดิมในความทรงจำ น้ำตามากมายไหลซึมออกมาจากดวงตา ด้วยความรัก ความคิดถึง ผมจำไม่ได้แล้วว่าตนไม่ได้อยู่ในร่างเก่าของตัวเอง ในสมองคิดแต่เพียงว่า คุณปู่อยู่ตรงนี้นะ
และจากนั้นผมก็วิ่งเข้าไปกอดท่าน ก่อนจะซุกซบลงบนหน้าอกผอม ๆ ของคนที่แสนคิดถึง
"นาราคิดถึงคุณปู่" เสียงของผมอู้อี้ฟังแทบไม่ได้ศัพท์ แขนสองข้างโอบกอดร่างของคุณปู่แน่น ไม่สนสายตาของใครที่จะมองมา ผมเพียงแต่โหยหาอ้อมกอดอันคุ้นเคยนี้เท่านั้น
แน่นอนว่า
