ตอน 3
1132 คำ
เขายืนอยู่ที่มุมมืดของ Ultimate คลับ
แอบมองหญิงสาวรูปร่างดีในชุดเดรสรัดรูปสีแดงที่นั่งดื่มคนเดียวลำพัง ดูจากท่าทางแล้วเธอน่าเริ่มเมาได้ที่
ครึ่งชั่วโมงก่อนณฉัตรเพื่อนในกลุ่มของเขาส่งข้อความมาบอกว่าชาริน เมียของไอ้บอสนั่งอยู่ที่บาร์ แถมยังบอกด้วยว่าเธอเพิ่งจะอกหัก
ถูกไอ้ลูกหมาบอสนอกใจ
ริมฝีปากของการันต์กระตุกขึ้นเป็นรอยยิ้มอย่างพึงพอใจ สายตาลุ่มลึกจ้องมองไปที่แผ่นหลังขาวนวลเนียนตา เมื่อมองเรือนร่างของหญิงสาวจากด้านหลังจนพอใจจึงเดินเข้าไปหาเธอ
“เธอเมาแล้ว”
เสียงทุ้มต่ำที่ดังประชิดตัวทำให้หญิงสาวค่อยๆ เงยหน้าที่ฟุบอยู่กับโต๊ะบาร์ขึ้นมองเจ้าของเสียง
แววตาหวานเยิ้มด้วยพิษเหล้ามองภาพผู้ชายตรงหน้าซ้อนทับกันจนมองแทบไม่ออก รู้เพียงแต่ว่าเขาอยู่ในชุดสีดำทั้งตัว ดูเป็นคนไม่น่าคบหาอย่างไรบอกไม่ถูก
“เพื่อนฉันยังมาไม่ถึง” เธอยิ้มออกมา โบกมือไหวๆ ตรงหน้าของเขา ใบหน้าสะสวยขึ้นสีแดงก่ำด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์
“ฉันชื่อกาย เธอคงจะเป็นชาริน”
“กาย...” เธอทวนชื่อของเชา ตั้งใจเพ่งมองชายหนุ่มตรงหน้าอีกครั้ง
แสงไฟในคลับสอดส่องกระทบกับใบหน้าคมคาย ถึงจะมองได้ไม่ชัดเจน แต่ก็มองออกว่าเขาหน้าตาดี
“รอนานขนาดนี้เพื่อนเธอไม่มาแล้ว”
“ฉันก็ว่า ยัยจ๋ารีบมาหาฉันจนขับรถชนคันหน้า โชคดีที่ไม่บาดเจ็บ”
เธอพูดเสียงอ้อแอ้อย่างคนไม่มีสติสัมปชัญญะ ไม่ทันฉุกคิดว่าเขารู้จักเธอได้อย่างไร ไม่สงสัยด้วยว่าเขาแอบสังเกตท่าทางของเธออยู่นานเท่าไหร่
ดวงตากลมโตหลุบมองน้ำอำพันในแก้ว ฝืนยิ้มออกมาอย่างข่มขื่น รู้สึกสับสน ทั้งเจ็บ จุก โกรธและแค้น ในตอนนี้เธออยากจะหัวเราะและร้องไห้ไปพร้อมกัน
“แฟนสารเลวของฉันไปเอากับนังมิ้นท์ นังเพื่อนชั่ว! ฉัน...ฉันอยากจะตบมัน อยากจะฉีกเนื้อมันเป็นชิ้นๆ ไอ้สารเลว! ฮือ...”
ชารินปล่อยโฮออกมา ไม่สนแล้วว่าใครจะมองมาเห็นสภาพน่าสมเพชของเธอในตอนนี้ เธออัดอั้นเกินกว่าทนเก็บความรู้สึกนี้เอาไว้คนเดียว
“ฉันเจ็บ...เจ็บตรงนี้” กำปั้นเล็กทุบลงที่หน้าอกของตัวเองหลังจากที่เธอยกแก้วขึ้นดื่มที่เหลือจนหมด
“ฉันช่วยเธอได้นะ” ดวงตาคมของเขาที่มองมาที่เธอขึ้นเป็นประกายลึกล้ำ ชารินเงยหน้าขึ้น หัวคิ้วของเธอย่นเข้าหากันอย่างใช้ความคิด
“ช่วยเหรอ?”
“ใช่ ฉันอยากช่วยเธอ”
“งั้นช่วยไปตบนังมิ้นท์ได้มั้ย ตบมันแรงๆ” คำตอบของเธอทำเอาชายหนุ่มนึกขัน ริมฝีปากสวยของการันต์กระตุกขึ้นเป็นรอยยิ้มมีเลศนัย ตอบกลับไปเสียงราบเรียบ
“เรื่องนี้คงช่วยไม่ได้ ฉันไม่ทำผู้หญิงเจ็บ ถ้าผู้หญิงคนนั้นไม่อยู่บนเตียง”
ในตอนนี้สมองของชารินประมวลผลคำพูดของเขาได้ไม่สมบูรณ์ เธอหันมามองที่เขาด้วยความมึนงง ภาพของคนตรงหน้ายังคงซ้อนทับกัน ชักไม่แน่ใจแล้วว่ากำลังคุยอยู่กับใคร คิ้วของเธอขมวดเข้าหากันยิ่งกว่าเดิม
“ก็ลากมันขึ้นไปตบบนเตียงสิ”
ไม่รู้ทำไมหน้าของนังเพื่อนชั่วถึงได้ลอยอยู่ในอากาศเต็มไปหมด
“ไม่ได้”
“หมายความว่าไง ไหนบอกจะช่วยฉัน ถ้าช่วยไม่ได้แล้วในโลกนี้จะมีใครช่วยได้ เลวสิ้นดี!”
เธอเมาแล้วเพ้อหรืออย่างไร แต่ถึงอย่างนั้นเขากลับรู้สึกชอบใจที่เธอสถบคำหยาบออกมา
“ไม่โกรธไอ้บอสเลยเหรอ” ใบหน้าคมคายเรียบเฉยไม่แสดงอารมณ์ ทว่าดวงตาคมที่จ้องมองยังใบหน้าซ่านแดงของหญิงสาวกลับดำมืดลง
“ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปพี่บอสไม่ใช่แฟนฉันแล้ว เหอะ! สองปีที่คบกันไม่มีความหมายเลยใช่มั้ย ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่ไปเอากับนังมิ้นท์ ดีนะฉันยังไม่ให้มันเย อุตส่าห์จะเก็บซิงเอาไว้ตอนเรียนจบแต่งงาน คิดแล้วก็โมโห ฉันจะทำยังไงต่อไปดี ฮือ...”
เมื่อได้ระบายสิ่งที่อัดอั้นในใจออกมาจนหมด เธอก็ยกสองมือขึ้นปิดหน้าปล่อยโฮออกมาอีกครั้ง ข้อมูลที่หลุดพูดไปทำให้มุมปากของคนฟังยกขึ้นเป็นรอยยิ้มชั่วร้าย
เธอคนนี้คือชาริน เมียของไอ้บอสจริงๆ ไม่สิ...ต้องเรียกว่าแฟนถึงจะถูก
เขาอยากจะหัวเราะเยาะให้กับไอ้ลูกหมาบอส มีของดีอยู่ในมือแท้ๆ แต่เสือกตาต่ำไปคว้าเอาของเน่ายัดเข้าปาก
การันต์พิศมองใบหน้าแดงก่ำของชารินด้วยสายตายากจะคาดเดา เขาเคยแอบมองเธอจากที่ไกลๆ เมื่อสองปีก่อน เวลาแค่สองปีเธอก็ดูโตขึ้นมาก...โดยเฉพาะหน้าอกอวบอิ่มคู่นั้น
พิจารณาจากสายตาแล้วมันใหญ่ขึ้นจริง แต่ถ้าได้ใช้อุ้งมือพิจารณาร่วมด้วยก็คงจะดี
“ฮือ บอกหน่อยว่าฉันควรทำยังไงต่อไป”
เขาละสายตาจากเนินอกอวบอิ่มขึ้นมาเมื่อคนเมาเริ่มโวยวายต่อ ชารินขยับเข้ามาเขย่าแขนแกร่งอย่างแรงจนท่อนแขนของเขาเสียดสีอยู่กับหน้าอกใหญ่ของเธอที่เกยอยู่บนบาร์
เธอไม่รู้ตัวว่ากำลังทำให้เขามีอารมณ์
“เอาคืนสิ”
มุมปากของการันต์ยกขึ้นเป็นรอยยิ้มชั่วร้าย เขาขยับเข้าใกล้เธออีกนิด ปล่อยให้คนเมาทิ้งตัวลงมาซบกับตัวของเขา
เดิมทีคนอย่างบอสไม่เคยอยู่ในสายตาเขาด้วยซ้ำ เพียงแต่ว่าพักหลังมานี้มันเริ่มทำตัวน่ารำคาญ ระราน Ultimate คลับไม่เลิก ทั้งปล่อยข่าวปลอม แอบทำสัญญากับคู่ค้าตัดหน้าเอาผลประโยชน์ที่ต้องเป็นของเขาไปหน้าด้านๆ
เรื่องพวกนั้นเขาจะไม่สนใจก็ได้ แต่ที่ปล่อยผ่านไม่ได้ก็คือเรื่องที่มันส่งคนเข้ามาสืบ ‘ธุรกิจ’ ที่ชั้น 4 ของ Ultimate คลับ คงถึงคราวต้องจัดการให้เด็ดขาดเสียแล้ว ปล่อยไว้มันยิ่งจะทำตัวเหิมเกริมขึ้นทุกวัน
คิดว่ามันใจกล้าส่งผู้หญิงของมันเข้ามาหาเขาถึงที่ แต่ดูจากสภาพที่เห็นแล้วไม่น่าจะใช่ เมาขนาดนี้ ที่ยังนั่งติดเก้าอี้ได้ก็มหัศจรรย์แค่ไหนแล้ว
ดวงตาเข้มคมขึ้นประกายวาววับด้วยแผนการชั่วร้ายก่อนจะพูดกับเธอเป็นเชิงออกคำสั่ง
“มากับฉัน”
- ผู้เขียน
