06
2357 คำ
"มึงดูไอจีน้องหมวยแพม โอ๊ยย จะสวยไปไหนแม่คู๊ณณณณ..." ไอ้ยุ
"นั้นดิ..ถ้าได้น้องหมวยแพมเป็นแฟนชาตินี้คงจะตายอย่างสงบสุข" ไอ้บรีส
ผมที่พึ่งเดินกลับมาแต่ห้องน้ำก็มานั่งลงข้างไอ้เตอร์ ก่แนจะได้ยินไอ้บรีสกับไอ้ยุมันพูดคุยกันถึงเรื่องสาวๆของพวกมันนะแหละ
"ชิ..ไม่เห็นสวยตรงไหน" ไอ้พีทหรือว่าพิกเลทมันพูดก่อนจะมองบน
"ผมว่าแพมสวยดีนะครับ"
เพลี้ยะ!!!!! แตกหนึ่ง
เมื่อไอ้น้องหมอปูนมันพูดแบบนั้นขึ้นมาแน่นอนว่าไอ้น้ำแข็งมันฟาดทันที ไอ้นี้อยู่ไม่เป็นส่ะแล้ว รู้ว่าเมียโหดยังจะกล้าอีก555
"ไม่คือผมทำงานร่วมกับแพมไง" แล้วปูนมันก็รีบอธิบายทันที
"อิจฉามึงว่ะไอ้ปูน..แม่งได้ถ่ายรูปคู่กับน้องหมวยแพม" แล้วไอ้ยุก็พูดทำท่าชักดิ้นชักงอใส่ไอ้น้องปูน เหอะ...น่าเบื่อสิ้นดี...
"ยังไงก็ไม่มีใครสวยสู้พี่น้ำแข็งของปูนได้หรอกครับ"
"แหวะ/แหวะ" แล้วไอ้ยุบรีสมันก็ทำท่าจะอ๊วกทันทีเมื่อไอ้น้องปูนมันเอ่ยชอบไอ้น้ำแข็ง
"พวกมึงมันไม่มีตา..เอามานี้..." แล้วน้ำแข็งสาวจอมโวยมันก็โวยวายขึ้นมาทันทีก่อนจะแย้งมือถือจากไอ้ยุมาแล้วหันมาหาผมที่นั่งนิ่งอยู่
"ไอ้น๊อต..ฐานะมึงหน้าตายและเย็นชาที่สุดในกลุ่ม ดังนั้นมึงไม่มีทางโกหกแน่... มึงว่าใครสวยกว่ากัน" ไอ้แข็งถามผมขึ้นก่อนจะเทียบหน้าคู่กับมือถือไอ้ยุที่เปิดรูปน้องหมวยอะไรนั่น...
muay.pam
Likes 70,899
muay.pam
views 10,985 comments
เชี้ยยยย... ผมเสียอาการนิ่งของตนเองในทันทีเมื่อเห็นรูปของคนที่อยู่ในมือถือ ยัยคนนี้ก็คือยัยที่เดินมาขอจูบผมหน้าด้านๆไงล่ะ อย่าบอกนะว่า...
"ยัยนี้ชื่ออะไรนะ" ผมหลุดคำถามออกไปพร้อมชี้นิ้วไปที่รูปของยัยหน้าห้องน้ำ
"น้องหมวยแพม ดาวมหาลัยโว๊ยยย มึงตกข่าวรึไง?" แน่นอนว่าคำตอบของไอ้ยุมันทำให้ผมเสียหลักไปไม่น้อย ก็ใครมันจะไปรู้ล่ะว่ายัยที่เดินไปขอจูบผู้ชายก่อนจะเป็นถึงดาวมหาลัยปีนี้ จริงอยู่ที่วันงานประกวดผมไปแต่ผมไม่ได้สนใจใครในงานไงผมเลยไม่รู้ว่าใครได้ที่อะไร ใครได้ตำแหน่ง จะรู้ก็แค่ไอ้น้องปูนนี้แหละเพราะมันเป็นแฟนเพื่อนไง... ช็อคอยู่นะเว้ย...ยังจูบไร้ประสบการณ์นี้นะ เป็นถึงดาวมหาลัย..ตลกชะมัด..ไม่อยากจะเชื่อเลยด้วยซ้ำ.......
"มึงตอบกูมาดิว่าใครสวย ถ้ามึงตอบผิดมีต่อยแน่" แล้วไอ้แข็งก็ตั้งหน้าตั้งตาถามผมไม่สิ บังคับให้ผมตอบส่ะมากกว่า
"ไม่สวยทั้งคู่" ผมตอบออกมาชิลล์ๆตามสไตล์ของตนเอง และแน่นอนว่าคำตอบผมทำเอาไอ้แข็งแถมจะพุ่งมาใส่ผมเลยแหละดีหน่อยที่ไอ้น้องปูนมันดึงไว้ทัน เอาจริงมันก็สวยทั้งคู่แหละสวยคนละแบบ แต่ที่ผมตอบไปแบบนั้นก็เพราะผมเลือกไม่ได้จริงๆไง... ผมผิดหรอ? จากนั้นผมก็เลิกใส่ใจก่อนจะกระดกเหล้าเข้าปากตามสไตล์นิ่งไปของผม.....
12.00น.
MUAYPAM
@คณะการจัดการและการท่องเที่ยว
"ฉันว่าแล้วถ้านังพวกนั้นเมามัน ไม่ยอมมาเรียนหรอก " เสียงแมนนี่บ่นขึ้นเมื่อเดินออกมาจากห้องเรียน ของวิชาภาคเช้า ซึ่งยัยเมเม่และยัยแวนดี้แฮงค์เหล้าเมื่อคืนไม่ยอมมาเรียน ใช้ไม่ได้เลยจริงๆ
"แก..ฉันว่าเราไปนั่งชิคๆที่ร้านกาแฟน่ารักๆดีป่ะ" แล้วนางแมนนี่ก็ถามฉันขึ้นมา จะว่าไปมีเรียนอีกทีก็สี่โมงเย็นถ้ากลับคอนโดตอนนี้ก็ขี้เกียจเข้ามอมาอีก ดังนั้นฉันจึงตอนตกลงนางไป แล้วเราสองคนก็มานั่งในร้านกาแฟน่ารักๆของคณะเพื่อหามุมสวยๆถ่ายรูปอัพลงไอจี ขอบอกว่าฉันนี้ผู้ติดตามถึงขั้นเรียกเน็ตไอดอลนะคะ
"น้องค่ะ...ผู้ชายโต๊ะLสั่งให้ค่ะ" แล้วอยู่ๆพนักงานเสิร์ฟก็เดินมาเสิร์ฟน้ำส้มปั่นให้ฉันโดยในถาดมีการ์ดขนาดเล็แนบมาด้วย ฉันจึงหันไปมองโต๊ะL ซึ่งฉันนั่งโต๊ะNอ่ะ พอมองไปก็เจอกลุ่มผู้ชายหน้าตาดีกลุ่มหนึ่ง ซึ่งหนึ่งในนั้นก็มีผู้ชายหน้าหล่อตี๋ส่งยิ้มมาให้ฉันเชิงทักทาย แน่นอนด้วยความเป็นมิตภาพก็ก็ส่งยิ้มตอบพร้อมพยักหน้ารับ..ทั้งที่ในใจ นั่งโต๊ะLก็Lชะมัด Loso
"ขอโทษนะคะฝากไปบอกผู้ชายที่ฝากมาด้วยว่า..แพมแพ้น้ำส้มค่ะ" ฉันเอ่ยบอกพนักงานออกไปก่อนที่เธอจะพยักหน้าและถือถาดแก้วน้ำส้มเดินออกไป อันที่จริงฉันไม่แพ้หรอก แค่ไม่อยากรับของของคนแปลกหน้าก็แค่นั่น...
"หื้มมมม หยิ่งมากแม่..." แล้วนางแมนนี่ก็บ่นใส่ฉันก่อนจะมองบนกับการกระทำของฉันที่มันไม่ชินสักที
"ตอนนี้ฉันยังไม่มองใคร..โสดแบบนี้กำลังสบาย" แล้วฉันก็ร้องเพลงโปรดเพลงประจำของฉันให้นางแมนนี่ฟัง ซึ่งแน่นอนว่ามันฟังฉันร้องจนเบื่อแล้วมั้ง
"สาธุค่ะ...อย่าเห็นว่ามีละกัน" แล้วนางแมนนี่ก็พูดขึ้นและแน่นอนว่าฉันก็แค่ยักไหล่ตอบสบายๆเพราะมันไม่มีทางจร้า....จากนั้นฉันกับนางแมนนี่ก็นั่งชิลล์ๆตากแอร์เย็นๆในร้านกาแฟสักพักใหญ่ๆจนเวลาถึงบ่ายสามโมงพวกฉันสองคนจึงหอบสังขารเพื่อจะเปลี่ยนบรรยากาศไปอยู่ที่ห้องเรียนแทน เห้ออออ วิชาต่อนุ้ภาษาอังกฤษล้วนๆจร้า..คงหลับแน่
"แกฉันไปเข้าห้องน้ำ" ฉันบอกนางแมนนี่ก่อนจะขึ้นตึก คือห้องน้ำบนตึกก็มีอ่ะแต่แค่อยากเข้าด้านล่างให้เสร็จเรียบร้อยเลย
"อืม งั้นฉันรอที่นี้นะขี้เกียจไปเป็นเพื่อน"
"เคร" ฉันตอบนางแมนนี่ออกไปก่อนจะเดินเข้าเข้าน้ำใต้ตึกเรียน ซึ่งพอทำธุระส่วนตัวเสร็จก็กะจะเดินออกมาเติมแป้งหน้ากระจกสักหน่อย แต่พอเป็นออกมาก็เจอผู้หญิงสามคนซึ่งหน้าจะปี2กำลังยืนกอดอกมองหน้าฉันอย่างเอาเรื่อง อะไรอีกเนี่ย...
"เหอะ..หน้างี้หรอสวย!!" อ้าว อยู่ๆรุ่นพี่คนกลางก็พูดขึ้นพร้อมมองหน้าฉันก่อนจะแสยะยิ้มบ้าบอนั้นส่งมาให้ฉัน
"พี่มีอะไรรึเปล่าค่ะ" ฉันถามออกไปด้วยความสงสัย ก็แน่นอนว่าฉันไม่รู้จักพวกเขาแน่ๆอ่ะ แต่เขารู้จักฉันอันนี้ก็ไม่รู้ด้วย
"เหอะ..แอ๊บเก่งว่ะ ตบสั่งสอนแม่งเลย" พี่ผู้หญิงผมสั้นซึ่งหน้าจะเป็นเพื่อนพี่ผมบรอนคนนี้พูขึ้นมา
"แก..กล้ามากนะมาอ่อยแฟนฉัน"
"อ่อย?" ฉันทวนคำซ้ำของเธอซึ่งเพื่อนผมหยิกของเธออีกคนก็ส่งมือถือมาให้นางแล้วนางก็ส่งมาให้ฉันดูพอฉันรับมาก็เจอภาพตอนอยู่ร้านกาแฟเมื่อกี้โดยในภาพจะเห็นฉันกับผู้ชายที่สั่งน้ำส้มให้ยิ้มให้กัน เห้อะ...นี้เรียกว่าอ่อยงั้นหรอ?
"มีไรจะแก้ตัวไหม ห๊ะ?" แล้วนางก็ตะคอกใส่หน้าฉัน โห่วววตั้งแต่เกิดมาไม่มีใครกล้าตะคอกใส่ฉันมาก่อนเลยนะ
"ไม่ได้อ่อยค่ะ" ฉันกอดอกก่อนจะเชิ่ดหน้าใส่นาง คิดหรอว่าฉันกลัว
"มั่นหน้ามากมึง ตบแม่งเลย" แล้วสาวผมสั้นก็พูดขึ้นมา
"งั้นตบป่ะ..จะได้จบไป" ฉันพูดขึ้นมาเอาจริงฉันเป็นพวกที่ไม่กลัวใครด้วยสิ อย่าคิดว่าจะเก่งได้คนเดียว จากนั้นสาวผมสั้นก็เดินตรงเข้ามาหาฉัน ฉันผู้เชี่ยวชาญเรื่องแบบนี้แต่ ม.ปลาย ก็ไม่รอช้ารีบถีบนางเข้าใหจนนางเซถอยล้มลงไปเหมาะกับสาวผมหยิกเดินเข้ามาล็อคตัวฉันเพื่อให้สาวผมบรอนตบฉัน หึง่ายไป ... ฉันก้มหน้าหลบฝ่ามือของสาวผมบรอนอย่างเร็วซึ่งแน่นอนว่าสาวผมหยิกโดนเต็มๆไปเลยจร้า พอเป็นแบบนั้นสาวผมบรอนก็ทำตัวไม่ถูกที่ตบเพื่อนตัวเอง ฉันจึงใช้ตังหวะนี้เอาหัวโขกหน้าสาวผมหยิกที่จับฉันไว้อย่างแรง..ซึ่งเจ็บชะมัด...
"กรี๊ดดด ดั้งฉันพึ่งทำมา..." แล้วสาวผมหยิกก็กรี๊ดออกมาพร้อมกับเลือดกำเดาที่ใหลออกมา เห้อะ บอกแล้วสวยด้วยมีดหมอมันยากหน่อย จากนั้นฉันก็ตรงดิ่งเข้าไปกระชากหัวสาวผมบรอนทันที ก็นางกะจะตบฉันนิ จากนั้นฉันก็ลากนางเดินมาหน้ากระจกก่อนจะกดหัวนางลงอ่างพร้อมเปิดใส่
"เมจิ..." สาวผมสั้นที่โดนฉันถีกท้องแต่แรกเมื่อเห็นเพื่อนรักตกอยู่ในอันตรายนางก็รีบพุ่งเข้ามาและฉันก็จับร่างยัยผมบรอนเหวี่ยงใส่นางก่อนทันทีจนนางทั้งสองล้มหน้าเหงยไปพร้อมกัน ซึ่งแน่นอนฉันมองผลงานของฉันต่อนางทั้งสามก่อนจะกอดอกมองพวกนางแบบขยะแขยง
"บอกแล้วอย่ามาเล่นกับไฟ...นี้แค่ซอฟๆนะ ..ถ้ายังข้องใจเคลียร์ได้ทุกเมื่อ" ฉันพูดพร้อมเบะปากส่งให้พวกนางก่อนจะเชิ่ดหน้าใส่ อย่ามาเล่นกับคนอย่างหมวยแพมถ้าไม่เด็ดจริงไม่มายืนชูหน้าชูตาอยู่แบบนี้หรอกย่ะ ฉันแสยะยิ้มสมเพชพวกนางไปหนึ่งทีก่อนจะเดินออกจากห้องน้ำสวยๆตามสไตล์ของคนสวย...
"ทำไมไปนานจังย่ะ" พอมาถึงนางแมนนี่ก็โวยใส่ฉันทันที
"มีเรื่องกับรุ่นพี่นิดหน่อย...แต่ตอนนี้เคลียร์กันแล้ว..จบกันด้วยดี" ฉันส่งยิ้มตอบนางแมนนี่ออกไปซึ่งนางแมนนี่ก็ยังทำหน้าตาตกใจไม่หาย
"แกเป็นดาวมหาลัยแล้วนะ ทำอะไรถ้าเป็นข่าวเดี๋ยวจะโดนบ่น" แล้วนางแมนนี่ก็เตือนสติของฉันซึ่งฉันก็แค่พยักหน้ารับแค่นั้น ก่อนจะเดินขึ้นตึกพร้อมไปเรียนภาคค่ำอย่างสบายใจ .....
18.40น.
"แกจอดรถไว้ไหน" แมนนี่ถามฉันขึ้นเมื่อเราเลิกเรียนภาคค่ำเสร็จ
"ใต้ตึก6" ฉันบอกนางออกไป ซึ่งแน่นอนว่ามันไกลมากแต่ก็เพราะเมื่อเช้ารถเยอะมากไงไม่มีที่จอดจึงได้เอาไปจอดไกลหน่อย
"เครเดี๋ยวพาไปเอา" แมนนี่พูดเสนอตัว
"ไม่เป็นไร..ฉันไปเองได้"
"เดี๋ยวแกก็โดนดักตบอีก..."
"หึ...กลัวหรอ?" ฉันยักไหล่ถามนางแมนนี่ออกไป ซึ่งมันก็ได้แต่ส่ายหัวกับคนอย่างฉัน ฉันอ่ะดีบ้างบ้าๆบอๆบ้างแต่ถ้าได้ร้ายมาบอกเลยนะว่าแกงเผ็ดยังไม่แซ่บสู้ฉันนะคะ
"แกกลับไปเหอะ..นี้คนก็เดินเพ่นพ่านเยอะ ไม่มีใครกล้าหรอก" ฉันบอกนางแมนนี่ออกไปก็เพราะนางแมนนี่จอดรถคนละซีกกับฉันเลยนะสิ
"แต่..."
"สบายใจเหอะ..เจอกันในแชทกลุ่ม" ฉันบอกแมนนี่เพื่อตัดบทก่อนจะเดินแยกจากนางออกมา เพราะไม่อยากเสียเวลาคุยกับยียวน เห้อออ ฉันจึงเดินตามใต้ถุนอาคารจากตึก2ไปตึก6 พอมาถึงรถฉันก็รีบปลดล็อคพร้อมกับเดินเปิดประตูเข้าไปในรถก่อนจะสตาร์ทเครื่องและขับรถปอเช่รุ่นใหม่สุดหรูของฉันออกจากคณะ..วันนี้อารมณ์ไม่ค่อยดีเลย...เห้อออ ดีหน่อยพรุ่งนี้มีเรียนบ่ายทีเดียว. ชิลล์ไปอีกจร้าาา...แต่ตารางงานฉันนี้สิทั้งเสาร์อาทิตย์ต้องไปถ่ายแบบกับปูนโปรโมทมหาลัยอีก ซึ่งฉันยังไม่ได้คุยกับปูนเลยว่าจะเอายังไง เพราะพี่กองประกวดให้ฉันกับปูนช่วยกันเลือกว่า ระหว่างเสาร์อาทิตย์ว่างวันไหน อันที่จริงอยากตอบไปเลยว่าไม่ว่างทั้งสองวัน ขี้เกียจ อยากนอนเฉยๆอยู่ห้องแบบนี้ แต่ทำไม่ได้ไง...
อึก.. อึก...!!!!!
ฉันตกใจทันทีเมื่ออยู่ดีๆรถพอลลีน่าลูกรักของฉันมันมีปัญหาและดับลง คืออะไร? น้ำมันก็เต็มอยู่นิ
ฉันตกใจมากเมื่อหน้ารถมีควันขึ้น นี้อย่าบอกนะว่ารถจะระเบิด OMG ฉันไม่รอช้ารีบหยิบกระเป๋าแล้วเปิดประตูรถออกมาทันที โอ๊ยยย ทำไมถึงมาเป็นแบบนี้ได้เนี่ย... ฉันถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยใจเมื่อมองสภาพพอลลีน่าที่เกเรควันครุ้งเลย ซึ่งฉันไม่กล้าเข้าใกล้แน่นอน... แล้วฉันควรจะทำยังไงดี?
โทรตามช่าง!!! ใช่พอคิดได้แบบนั้นฉันก็รีบหยิบมือถือของตนเองเพื่อกดเบอร์หาช่างทันที
...........
ไม่รับ.....
โทรหาเพื่อน!!!!
อืดดดดด~~~
แล้วมือถือฉันมันก็สั่นปิดเครื่องไปต่อหน้าต่อตา สรุปคือแบตหมด พาวเวอร์แบงก็ไม่ได้เอามา โอ๊ยยยยย นี้มันวันซวยอะไรกันของฉันเนี่ย นี้ฟ้าก็เริ่มมืดแล้วนะ แล้วฉันจะทำยังไงล่ะ!!!!!! สวรรค์ถ้ายังมีเมตตาอยู่บ้าง ขอร้องเถอะส่งอัศวินขี่ม้าขาว หรือเทพบุตรมาช่วยฉันทีเถิด สาธุ๊!!!!! สิ่งสุดท้ายที่จะเยี่ยวยาจิตใจก็คือสิ่งศักดิ์สิทธิ์แล้วแหละ...
.................
"เห้ย...น้อง...รถเป็นอะไรอ่ะ" :) แล้วสวรรค์ก็ส่งอัศวินมาช่วยฉันจริงๆ แต่.....
- ผู้เขียน
