“แล้วมึงจะเสียใจไอ้มิกซ์!”
“หึ! กูเสียใจเป็นเรื่องธรรมดาอยู่แล้วแต่กูไม่เสียดายว่ะ อ้อ! พี่เสียใจด้วยนะที่เธอไม่ได้เล่าเรื่องบ้าบออะไรของเธอก็ไม่รู้ให้พี่กระอักเลือดเหมือนที่คุยกับมัน”
“...ค่ะ เจ้าขาก็ไม่เสียดายเหมือนกันที่จะไม่ได้บอกเรื่องนั้นกับพี่ แล้วก็สบายใจได้เลยว่าพี่จะไม่มีทางได้ยินเรื่องนั้นออกมาจากปากเจ้าขาอีกแน่นอน
“ดี! ปีกกล้าขาแข็งแล้วนี่!”
“พี่มิกซ์ตัดสินทุกอย่างด้วยตัวเองไปหมดแล้วค่ะ” ฉันเชิดหน้าตอบมากกว่าเดิม ปีกกล้าขาแข็งงั้นเหรอคะ หึๆๆ ตลกชะมัดเลย คนเราถ้ายังมีสมองมีความเป็นคนต่อให้ยังเป็นลูกนกหรือปีกหักจนบินไม่ได้อีกต่อไปถ้าโดนแบบนี้ก็ไม่ควรฝืนทนอยู่รึเปล่า ไม่มีความจำเป็นที่จะต้องรอให้ตัวเองแข็งแรงหรอกเพราะถ้าฝืนอยู่ต่อไปก็มีแต่จะอ่อนแอกว่าเดิม
“หึ! เก่งแบบนี้ไปนานๆ นะเจ้าขา” เขาทำเสียงเยาะเย้ยใส่ฉันอีกครั้งแล้วก็เดินหนีไป เดินไปเตะกระถางต้นไม้ระบายอารมณ์ไปด้วยจน
