Chapter 39

1785 คำ

LUMAGAPAK is Jiron sa sahig ng banyo pagkaluwa ng lagusan sa kaniya. Naroon si Aser at hinihintay siya. Nawala na naman sa kamay niya ang itim na diyamante. "Huwag mo nang alalahanin ang diyamante. Sinabi ko na sa iyo noon iyan. Ang mahalaga ay nakabalik ka nang ligtas," ani ni Aser. "Pero paano iyon? Nagalaw ko ang babae sa kabilang panahon. Hindi ba malalaman ni Micaya iyon? Hindi ba ako mapapahamak?" Nabalisa siya, bumangon at hinarap si Aser. Ngumisi si Aser. "Wala kang dapat na alalahanin doon. Hindi mo naman ginawa sa kasalukuyan mong panahon at mundo. Pero mukhang nainip si Micaya sa labas. Sige na, aalis na muna ako," anito at biglang naglaho. "T-Teka!" "Jiron! Jiron, ano ba? Naliligo ka ba o natutulog?" May gigil na sa boses ni Micaya na nasa labas. Dali-dali niyang bin

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม