“ปล่อยมือออกจากเมียกูดีกว่าไหมไอ้เวร!” ผมเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงนิ่ง ๆ หากทว่าแม่งดังจนคนรอบข้างหันมามองเลยทีเดียว ไอ้คลีนผละออกจากร่างบางที่พอได้เห็นใกล้ ๆ แล้วผมแม่งโคตรโมโหเลย ยัยตัวดีแต่งตัวห่าอะไรมาวะแม่ง!!
“หยุดเต้นทำไม... เต้นต่อสิ นะ ๆ” เสียงหวานเจื้อยแจ้วจากวงแขนของไอ้เวรนั่นทำให้ผมถลาเข้าไปผลักมันจนกระเด็นออกไปแล้วดึงร่างบางในชุดที่โคตรจะโป๊เข้ามาในอ้อมกอดแทน “อื้ออ... ใคร? จะเต้นกับฉันเหรอออ”
พันเก้าก้มหน้าก้มตาพูดพร้อมกับหันหน้าเข้าหาแผ่นอกของผม เธอยกสองแขนขึ้นคล้องคอผมแล้วส่ายสะโพกไปมาตามจังหวะดนตรีราวกับขาดสติไปเรียบร้อยแล้ว ไอ้คลีนทำท่าจะเดินเข้ามาแต่ผมยกนิ้วชี้หน้ามันเอาไว้ จังหวะเดียวกันกับไอ้ซานฟรานที่โผล่มาดึงไหล่มันไว้อย่างรู้งาน
“กูว่ามึงอย่าเข้าไปเสือกเลยว่ะ... ที่นี่ถิ่นเฮียกู ระวังจะไม่ได้ตายดี” ไอ้ซานฟรานเอ่ยเสียงเย็นแล้วผลักไหล่ไอ้คลีนเป็นเชิงไล่ มันหันมองหน้าผมแว
