CHAPTER 2

507 คำ
Charmane's POV "Movie marathon tayo? Bumili ako ng makakain tsaka beer." nakangiting alok nya sakin. Kanina lang ay galit at may pa-walk out pang nalalaman. Tapos ngayon ay nag-aaya manood ng movie at kesyo bumili sya ng beer. Napailing na lamang ako. "Mamili ka na ng panonoorin naten. Ihahanda ko lang itong mga pagkain" aniya sabay halik sa ulo ko. Yan na nga ba sinasabi ko e, konting sweet gestures lang bumibigay agad ako, nasan ang hustisya? Ilang minuto pa'y nakapili na ako ng movie na panonoorin namin. Naihanda na din nya ang mga pagkain. Niyakap nya ang braso ko at siniksik ang muka sa leeg ko. "Ang bango mo" "Tigilan mo ko ha? Masakit pa ang kwanan ko dahil sa mga pinaggagagawa mo kanina saken, ikalma mo yung alaga mo" He chuckled, bago tumungga ng beer. "Kung sasabihin ko bang papakasalan kita, titigil ka na ba sa pag ta-trabaho mo?" he suddenly asked. Kung papakasalan mo lang ba naman ako, syempre oo. I want to build a family with you. A happy and complete family. Kaso kung titingin ako sa reyalidad walang mangyayaring ganon, masyadong malabo. Malagyan nga nang ng label 'tong relasyon namin malabo na, kasal pa kaya. "Hindi. Hindi ako titigil sa trabaho ko" sagot ko sa tanong nya. Nakunot naman ang noo nya at bahagyang tumuwid ng upo. "Bakit hindi? Kaya naman kitang buhayin. Yung magiging pamilya naten kung sakali" "Ken hindi biro ang salitang kasal. Sagrado yan. Hindi yan parang laro lang ng bahay bahayan, kelangan responsable tayo sa bawat kilos naten." paliwanag ko. Totoo naman diba? "Kaya ko naman maging responsable" "Kaya mo nga ba? Kaya mo bang hindi mag uwi ng ibang babae? Can you give up your what-so-called bachelor life?" Natahimik naman sya. Sino ba naman kase ang gugustuhing maputol ang kaligayahan para lang matawag na responsable. "Tulog na tayo" basag ko sa katahimikan bago pumanhik sa taas at mag ayos ng gamit ko. "Charmane" Nilingon ko naman ang pinanggalingan na boses, si Kendrick, walang iba. "Masama pakiramdam ko, nanghihina ako, parang tatrangkasuhin ako. Wag ka munang umalis, alagaan mo ko" he pouted. Ulol. "Tutuloy ako sa flight. Aalis ako. 3 days lang naman ako e. Don't worry, malay mo makahanap ako ng lalaking para sakin diba? Ikaw rin, tumigil ka na sa pagiging babaero mo, magtino ka na." 'Nasasaktan rin naman ako.' "Stop it. Wag kang maghanap ng iba. Ako lang dapat" parang batang nagmamaktol na sagot nya. Pag sya pwedeng mambabae at maghanap ng iba tapos kapag ako bawal? "Ang unfair mo. Ayaw mong mag stick saken pero ayaw mo ko pakawalan. Why don't you just leave me just like what you did to your other woman?" "I just can't. You know how much I want you. I can't get enough of you. Gusto kitang ipagdamot in any way I can. Akin ka lang." Kilig ako dai. Sobra as in. Para akong kerengkeng na high school teenager na napansin ng crush. Isa kang malaking sperm Chua. Masyado kang pafall, hanggang kama mo lang naman ako kayang saluhin.
อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม