ตอนที่5 โบ้หวงก้าง
1889 คำ
หญิงสาวก้าวเท้าออกมาจากร้านสะดวกซื้อด้วยอารมณ์ผ่องใส ในมือถือกาแฟพะรุงพะรังเพราะเธอถือมาทั้งหมด3แก้ว
พราวมุกกำลังจะเดินกลับไปที่รถ ก็เห็นกับบางสิ่งที่ดูไม่ค่อยจะปกตินัก
เธอเห็นเกมส์ผัวเก่าค้างสต๊อกของเธอกำลังใช้มือป้องกระจกส่องฟิล์มหนาทางด้านข้างคนขับ
สืบเนื่องจากรถคันหรูของพราวมุกจอดติดเครื่องทิ้งไว้ เกมส์จึงสงสัยว่าคนในรถคือใคร
เพราะเขาไม่เห็นพราวมุกอยู่ในนั้น
พราวมุกเห็นเช่นนั้น จึงรีบกลับไปที่รถเพราะเธอรู้เลยว่าต่อจากนี้ต้องมีปัญหาแน่ๆ
เธอสาวเท้าก้าวอย่างรวดเร็วแต่ก็ไม่ทันเสียแล้ว
เกมส์ง้างหมัดฮุคเข้าไปฝั่งข้างคนขับที่ฬามนั่ง พราวมุกได้ยินเสียงดังโวยวายของผู้ชายทั้งสองคน
แต่จับใจความไม่ได้ เธอรีบปรี่เข้ามาที่รถของเธอเพื่อห้ามทั้งสองคน
"หยุด หยุดก่อน หยุด หยุดเดี๋ยวนี้เลยทั้งสองคนนั่นแหละ"
ข้างนอกฮุคซ้าย ข้างในฮุคขวาสวนออกมา ข้างนอกหลบทันแต่หมัดจากข้างในแฉลบเข้าที่ท้องของเกมส์เต็มๆ
อุค
"จุกฉิบ"
เกมส์ตาลอย
"มึง"
เขากุมท้อง แต่มือขวาก็ง้างหมัดพร้อมสวนคู่ต่อสู้
"หยุดดด ถ้าไม่หยุดเรียกตำรวจละนะ"
"เขาบอกว่าเขาเป็นผัวใครไม่รู้ครับ"
ฬามยังคงงง เอามือกุมแก้มข้างที่โดนต่อย
"เออกูเป็นผัวเขา แล้วมึงอ่ะ เป็นใครมานั่งรถเมียกูทำไม"
เกมส์แสดงความเป็นเจ้าของ พราวมุกรู้สึกหมั่นไส้มาก เพราะทีแบบนี้มาเรียกเธอว่าเมียได้เต็มปากเต็มคำ
'แหม ทำตัวหวงก้างอย่างกับหมายกขาฉี่ข้างเสา'
แต่ยังไม่ทันจะเอ่ยปากด่าออกไป แต่ปากของฬามก็เริ่มนำไปก่อนแล้ว
"อ๋อคุณผัวเก่านี่เอง ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ"
ฬามเปลี่ยนสีหน้าเป็นคนกวนตีนที่สุดเท่าที่เกมส์เคยเห็นมา ฬามลงจากรถมาเพื่อยืนข้างๆ พราวมุก
"แม่ง น่าสอยอีกสักหมัด"
"ผมคิดว่า คุณผัวเก่าน่าจะ
เอิ่ม..ดูเด็กกว่านี้ ที่แท้ก็.....อาแปะคนนึง"
เกมส์ได้ยินก็อารมณ์ขึ้นทันทีที่มาว่าเขาเป็นอาแปะ
"เดี๋ยวก่อนเดี๋ยวกูจะต่อยมึงให้หน้าแหกไปเลยไอ้ตี๋ ปากดีนักนะมึง"
พราวมุกเห็นดังนั้นจึงรีบห้ามเพราะกลัวว่าทั้งสองคนจะมีเรื่องใหญ่โตไปมากกว่านึ้
แต่เกมก็ไม่หยุดทำท่าจะเอาเรื่องให้ได้พราวมุกจึงเอากาแฟอเมริกาโน่ในมือสาดเข้าที่หน้าของเกมทันที
"จะหยุดได้หรือยัง เกมส์ไม่ฟังอะไรเลย"
"จะให้ฟังอะไรไอ้ตี๋ปากหมานี่มันเป็นใคร มันมานั่งรถพราวได้ยังไง"
"ใครจะมานั่งรถพราวก็ได้ค่ะ เพราะว่าเราเลิกกันแล้ว เผื่อเกมส์จะลืม
แล้วเกมส์เองก็มีคนใหม่แล้วพราวก็สบายตัวแล้วนี่ เพราะฉะนั้นพราวจะคบใคร
หรือว่าพราวจะไปไหนกับใคร จะเอาใครขึ้นรถมันเรื่องของพราว เกมส์ไม่มีสิทธิ์"
พราวมุกพูดยืดยาวเพื่อให้เกมส์เข้าใจ แต่ว่า
"ไม่ได้ ผมรักคุณ คุณจะทำแบบนี้กับผมไม่ได้"
"ทำแบบนี้ไม่ได้ แน่ใจแล้วเหรอที่พูดออกมา สิ่งที่คุณทำกับพราวมันแสบมากเลยนะ
นี่ไม่ใช่ครั้งแรกพราวรู้ แต่พราวไม่พูด เพราะไม่อยากมีปัญหา อยากอยู่ด้วยกันนานๆ
แต่ครั้งนี้มันเกินไปมาก"
โฬมเดินออกมาจากห้องน้ำก็เดินมาสมทบกับแฝดพี่
"มีอะไรกันเหรอครับ อ้าว คุณเกมส์ผมก็นึกว่าใคร"
เกมส์มองหน้าพวกเขาสองคนไปมา แล้วถามพราวมุก
"เอ้า แล้วนี่ใครล่ะเนี่ย ทำไมรู้จักกูด้วย พราวไอ้แฝดนี้เป็นใคร
ทำไมมันมาอยู่กับพราว สนิทกันเหรอ"
"เออ พวกผมเป็นเพื่อ..."
โฬมกำลังจะตอบ แต่ว่า
"ไม่ใช่ค่ะทั้งสองคนเป็นผัวพราวเอง"
พราวมุกคิดบทสดๆ ร้อนๆ เธอต้องการให้เกมส์เลิกยุ่งกับชีวิตเธอเสียที
"คุณจะมีผัวใหม่ได้ยังไง คุณเพิ่งเลิกกับผมเมื่อวานเองนะ"
"ได้สิ ก็ในเมื่อคุณไม่ดีกับพราวก่อน ทำเลว ทำชั่ว สำส่อน ตอแหล
แถมยังเอาเพื่อนพราวอีก"
เธอด่าเป็นชุด
"พราว ผมไม่ได้จริงจังกับเตเต้เลยนะ"
"หึ เรื่องของคุณค่ะ พราวต้องแคร์ทำไม คุณก็แค่ผัวเก่าป่ะ
ในเมื่อผัวที่ดีคือผัวใหม่ผัวที่ใช่คือผัวแฝดผัวแฝด
ก็โอเคนะคะ พราวไม่ติด ทีคุณยังเอากับเพื่อนพราวเลย"
"พราว ไม่จริงอ่ะ คุณไม่ใช่คนแบบนั้น"
เกมส์สติหลุดไม่เชื่อว่าพราวจะพูดจริง
"เกมส์รู้ได้ยังไงว่าไม่ใช่คนแบบนั้น อีพราวมันเปลี่ยนไปแล้วค๊าาาา
เดี๋ยวนี้ไม่แซ่บอยู่ยาก นี่ยังถือว่าแซ่บช้าไปหน่อย เสียดายจัง
รู้งี้แอบแซ่บ ตั้งแต่แรกก็หมดเรื่อง แล้วเผลอๆ นะ ถ้าพราวแซ่บแบบนั้นแต่แรกน่ะ
เราอาจจะยังคบกันก็ได้นะคะเกมส์ คุณเคยได้ยินคำว่าศีลเสมอแล้วเจอกันไหมล่ะ"
หญิงสาวทำหน้าทำตายียวนกวนประสาท จริตจะก้านนางเอกยุคใหม่หัวใจทองคำ
ใส่อารมณ์เลเวลจ้างร้อยเล่นล้าน เธอตั้งใจกวนประสาทเกมส์เต็มที่
สองแฝดได้ยินดังนั้นก็แอบมองหน้ากันกระซิบกระซาบข้างหลังพราวมุก
"มึงเอาไงว ะกูว่างานนี้เราปฏิเสธไม่ได้ว่ะ
"ไหนๆเราก็อยากเป็นผัวเขาอยู่แล้วตามน้ำก็แล้วกันเว้ย"
"ประทานโทษครับ ผมขออนุญาตแนะนำตัวอย่างเป็นทางการ
ผมชื่อโฬมส่วนนี่พี่ชายผมชื่อฬาม"
โฬมแนะนำตัวฝาแฝดใจตรงกันพูดขึ้นอย่างพร้อมเพรียง
"เรา 2 คนเป็นผัวแฝดของคุณพราวครับ"
"ไม่จริงใช่ไหมพราว ไม่จริงใช่มั๊ย"
เกมส์จับไหล่ของพราวทั้งสองข้างแล้วเขย่าพราวเพื่อให้ได้รับคำตอบที่พอใจ
พราวมุกสะบัดตัวออกก็ทำท่าจะล้มแต่ สองแฝดคอยประคองเอาไว้และคว้ามือของพราวมุก
มามาคล้องแขนคนละฝั่งแสดงบทผัวแฝดให้แนบเนียน
'พราวขอโทษนะคะที่ต้องพูดแบบนั้นเดี๋ยวค่อยหาทางแก้ทีหลังก็แล้วกัน
ถ้าไม่พูดแบบนี้ไอ้ผัวเฮงซวยนี่ก็คงจะไม่เลิกราแน่'
เกมส์ได้ทบทวนเรื่องราวทั้งหมดแล้วรู้สึกว่าตัวเองผิดไปมากจริงๆ แล้วกับเตเต้เกมส์เองก็ไม่ได้พิศวาสอะไรนักหนา
ก็แค่ของเล่นแก้ขัดที่ไม่ต้องไปเสียตังค์ซื้อกินเท่านั้นเอง แต่เขายังคงไม่เชื่อว่าคนเรียบร้อยอย่างพราวมุก
จะมาเล่นบทบาท2รุม1ได้เลย
"ผมว่า นี่มันไม่ใช่ พราวมุกที่ผมรู้จักไม่ใช่แบบนี้คุณเปลี่ยนไปมากนะ
คุณกำลังประชดผม คุณกำลังแสดงละครตบตาผม"
"ใช่ค่ะ เราต้องเปลี่ยนเราต้องเข้มแข็ง เราจะยอมคนเหมือนแต่ก่อนไม่ได้แล้ว
เพราะฉะนั้นกรุณากลับไปเก็บของของคุณออกไปจากบ้านพราวด้วยค่ะ
พราวให้เวลาถึงสิ้นเดือนนี้ถ้าคุณไม่มาเก็บของ
พราวจะเอาไปเผาทิ้งให้หมด" หญิงสาวเด็ดขาด
"ผมผิดไปแล้ว คุณอย่าใจร้ายกับผมได้ไหม"
เกมส์คุกเข่าต่อหน้าพราวมุกเป็นการอ้อนวอนให้เธอใจอ่อน
"นี่ยังใจร้ายอยู่อีกเหรอคะ นี่ใจดีมากแล้วนะ ถ้าใจร้ายคุณไม่รอดตั้งแต่เมื่อวานแล้ว"
"ผมว่าคุณพอเถอะครับคุณเกมส์ คุณพราวเขาจะได้ไม่มีอนาคตดีๆ"
โฬมพยายามไกล่เกลี่ย แต่ดูแล้วคุณผัวเก่าไม่ได้จะพูดดีกับฝั่งตรงข้ามเลย
"อนาคตดีๆ อนาคตกับพวกมึงสองคนเนี่ยนะ ใครเห็นเขาก็นินทาตายห่า
ผู้หญิงอะไรมีผัว 2 คนพร้อมกันแถมยังเป็นแฝดอีก ที่บ้านเราคงรับได้หรอกหัวโบราณจะตาย"
เกมส์พูดด้วยน้ำเสียงเหยียดหยามการกระทำของพราวมุก หญิงสาวรู้สึกอารมณ์เดือดดาลเพราะถูกดูถูก
"ไม่ต้องเป็นห่วงหรอกค่ะ ช่างหัวที่บ้านเถอะ
ถ้าพราวชอบ พราวแซ่บ มันก็จบที่พราวค่ะ เพราะฉะนั้นคุณไม่ต้องเสือก พราวขอตัวนะคะ
ไปกันเถอะค่ะที่รัก"
พราวมุกคล้องแขน ผัวแฝดในนามขึ้นรถ ทั้งคู่ส่งเธอขึ้นไปนั่งเบาะทางด้านหลัง การกระทำทนุถนอมหญิงสาวจนออกนอกหน้า
พอส่งเสร็จก็ขึ้นมาประจำที่ทางด้านหน้า แล้วสตาร์ทรถขับออกไป ทิ้งเกมส์ให้อยู่คนเดียวและวิ่งตามรถอย่างน่าสมเพช
เกมส์เหนื่อยและหอบจึงหยุดวิ่งเขาทรุดนั่งลงกับพื้น ในความคิดเขา เขาไม่คิดว่าเมียเขาจะทำแบบนี้ มันต้องมีอะไรสักอย่างสิ
ไม่ใช่เรื่องจริงแน่ๆ เขาต้องสืบให้ได้ และเขาก็ต้องกลับไปทวงตำแหน่งผัวคืนให้จงได้
.
.
บนรถ
"พราวขอโทษนะคะที่ต้องพูดแบบนั้นออกไป หวังว่าคุณฬามกับคุณโฬมคงไม่โกรธพราวนะคะ"
"ไม่โกรธครับชอบด้วย เอ้ย เห็นว่าดีด้วยเพราะอยากให้คุณพราวตัดผู้ชายแบบนั้นออกจากชีวิต
เขาไม่ควรได้รับความรักจากคุณพราวครับ"
ฬามหันหลังไปคุยกับพราวมุก
"ค่ะ พราวทราบ แต่ถ้าเราจะให้พวกคุณเล่นละครต่อไปอีกหน่อยได้ไหมคะ"
โฬมเหยียบเบรคจึ้กด้วยความตกใจ ทำเอาอีกสองคนหัวทิ่มหัวตำไปตามๆ กัน
"พราวอยากให้เขาออกจากชีวิตไปเลยค่ะ เพราะถ้าไม่งั้นเขาก็ยังตามตื๊อพราวอยู่แน่ๆ
พราวรู้นิสัยเขา เขาเป็นคนที่ไม่ค่อยยอมใคร เวลาอยู่ด้วยกันก็ไม่ค่อยสนใจหรอกค่ะ
แต่พอจะเสียของตายไปก็อยากจะได้คืน"
เธอหน้าเศร้าเล่าเรื่องอย่างเจ็บปวด
"ผมขอคุยกับพี่ก่อนนะครับ"
เขาเลี้ยวเข้าปั้มข้างหน้า แล้วลงไปเคลียกับพี่ชาย ให้พราวมุกนั่งรอคำตอบอยู่ในรถหรู สองแฝดลงมาคุยกันอย่างพี่น้อง
"มึงว่ายังไง"
"ตอนแรกกะจะแย่งกันจีบ แต่ตอนนี้กูกับมึงตกที่นั่งผัวแฝดแล้วนะเว้ย"
"ก็ตามนั้นไป กูว่าเรื่องนี้มันต้องไม่ใช่เรื่องบังเอิญว่ะ มันเป็นเรื่องของพรหมลิขิต หรืออะไรก็ช่างมันเถอะ
แต่กูโอเคอ่ะ มึงโอเคไหม"
พี่ชายฝาแฝดบอกถึงความต้องการออกไปเรียบร้อย
"เออ กูโคตรรู้สึกดีเลย ตอนที่เขาบอกว่ากูเป็นผัวเขาอ่ะ"
น้องชายเองก็โอเคตั้งแต่แรกอยู่แล้ว
"เออ ดีนะ กูก็ชอบ"
"งั้นตามนั้นนะ"
"ทำไมมึงใจง่ายจังวะ" โฬมถามกับน้องชาย
"งั้นมึงไม่ต้อง"
"เฮ้ย ไม่ได้ เดี๋ยวคุณพราวโดนไอ้แปะนั่นตื๊อเข้าแล้วเกิดใจอ่อนนะเว้ย"
.
.
ทั้งสองคนขึ้นมาบนรถ พราวมุกนั่งรอฟังคำตอบจากผัวทิพย์ทั้งสองคน
"โอเคครับ พวกผมตกลง"
- ผู้เขียน
