UNFAITHFULLY YOURS
Joemar Ancheta
Chapter 47
Daniel’s Point of View
“Dumaan ang buwan at isang taon. Na-hospital ako dahil sa sobrang lungkot. Nang gumaling ako. Hindi pa rin kita isinuko. Hindi pa rin ako tumigil kahit galit na galit na si Mama sa akin. Pinuntahan kita sa Tuguegarao. Hinanap kita kahit walang kasiguraduhan. Paikot-ikot ako sa lugar na hindi ko kabisadoNag-stay ako sa isang hotel nang ako lang. Dalawang linggo akong naghanap. Para akong naghahalungkot ng karayom sa mga dayami. Daniel, kung may puso ka, kung talagang mahal mo ako, I shouldn’t have been there alone. Kung mahal mo talaga ako, hindi dapat ako nagdudusa para lang ibalita sa akin na okey ka lang. Na buhay ka pa.” huminga ng malalim. Sandali siyang yumuko. Itinukod niyang muli ang kanyang mga siko sa kanyang
