บทที่ 12.
เพลินฝันค่อย ๆ ซบลงบนอกชายหนุ่ม ก่อนจะเผลอหลับไปบนแผงอกนั้น เป็นเวลาหลายชั่วโมง ที่เพลินฝันหลับลงบนแผงอกชายหนุ่ม กัปตันยังคงจ้องมองเรียวขาสวยของหญิงสาว ก่อนจะลูบไปที่เรียวขาหญิงสาวอย่างแผ่วเบา บุหรี่ราคาแพงถูกยกขึ้นสูบด้วยโดยชายหนุ่ม กัปตันจ้องมองเรือนร่างหญิงสาว ด้วยสายตาเรียบนิ่ง ก่อนที่เพลินจะรู้สึกตัวตื่นขึ้นมา
“อือ…เพลินเผลอหลับไปหรอคะ“
เพลินฝันเอ่ยถามขึ้น ก่อนจะดึงมือ ที่สวมกอดชายหนุ่มออก วันนี้เป็นวันแรกที่เธอได้นอนหลับอย่างเต็มอิ่ม โดยที่ไม่สะดุ้งตื่นขึ้นมา
“กี่ทุ่มแล้วคะ“
“สามทุ่ม”
กัปตันเอ่ยตอบทันทีก่อนจะมองไปที่มือหญิงสาว
“ยังไม่ต้องรีบเอามือออกก็ได้ กอดเหมือนเมื่อกี้สิ ฉันยังรู้สึกดีอยู่เลย”
กัปตันเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเจ้าเล่ห์ ก่อนจะก้าวขาลงจากเตียง เพื่อจัดเสื้อผ้าเรียบร้อย และเดินออกไปจากห้องทันที ทิ้งให้เพลินฝันนั่งเขินอายอยู่ที่เดิม
“กรี๊ดด!! เพลินฝัน เธ
