ตอนที่ 1/3 ผมเป็นโรคติดเซ็กส์...ช่วยบำบัดผมทีครับ!
1294 คำ
“พร้อมรับการทรมานหรือยังครับ คุณหมอสุดสวย” เสียงกระเซ้าทุ้มพร่าเอ่ยอย่างอารมณ์ดี ภาคินกดยิ้มลึกล้ำ ก่อนจะแตะปากลงไปใจกลางเสียว เพียงสัมผัสอันบางเบา ร่างเพรียวอวบอัดก็มีอันสะดุ้ง เสียงครางกระเส่าสั่นเครือ โดนเขาโจมตีเข้าหน่อยก็ตัวอ่อนเป็นขี้ผึง เอนกายนอนลงอย่างหมดแรง สองมือจับกุมหน้าอก ดวงตาปิดลง รับรู้ถึงปลายลิ้นช่ำชองสอดผสานกับนิ้วมือแกร่งร้อนของเขาเท่านั้น
“ให้ตาย...หวานเยิ้มจนผมแทบคลั่งเลยรู้ไหม” เขาแนบติดปลายลิ้นกับปุ่มเนื้อ ก่อนปักป่ายละเลงไปทั่วอย่างชอบใจ เขากดแนบริมฝีปากดูดกลีบเนื้อแดงก่ำสั่นระริกจนแก้มตอบ เสียงหยาบโลนที่หลุดดังทำเอานฤมลหน้าแดงจัด เธอหลับตาตัวสั่นสะท้านยกสะโพกขึ้นรับจังหวะปรนเปรอของเขา
เขาสอดลิ้นเข้ามา...ขะ...เขากล้าทำแบบนี้ได้ยังไง!
“อื้ม อ๊ะ! อา...”
“ดูเหมือนว่าผมจะติดเซ็กส์หนักกว่าเดิมนะครับ อย่างนี้คุณหมอต้องรับผิดชอบ...” เสียงทุ้มเอ่ยทะเล้นเสียงหวาน ใบหน้าหล่อเหลาผุดยิ้มทรงเสน่ห์เงยขึ้นสบกับคุหมอสาวอีกครั้ง ขอบปากหนาเลอะน้ำหวานร้อนฉ่าดูมันวาวน่าหลงใหล เขาทำให้เธอร้อนรุ่ม กระสับกระส่าย ซ่านเสียวจนไม่เป็นตัวของตัวเอง
“ฉันไม่ใช่คนเริ่มก่อน” เธอกัดฟันโต้ตอบ แต่ดูเหมือนว่านั่นจะเป็นหลุมขุดฝังตัวเอง
“แต่คุณหมอก็ติดใจจนร้องขอจากผม” เขาอารมณ์ดีตอบกลับด้วยรอยยิ้มที่มั่นใจว่าผู้หญิงคนไหนที่ได้เห็นก็ต้องหลงเสน่ห์ทั้งนั้น
“ฉันไม่ได้เอ่ยปาก”
“แน่นอนครับว่าไม่ใช่ปาก แต่เป็นร่างกายของคุณหมอ” เขายักคิ้ว หยักรอยยิ้มให้กว้างขึ้น มองดูคุณหมอสาวนอนระทวยตัวสั่นคล้ายกับยังไม่อิ่มเอมเพราะถูกตัดบทโค้งสุดท้าย
“นายมัน...” นฤมลกัดฟันกรอด รู้ตัวทันทีว่าถูกแกล้งเข้าให้แล้ว เอลองหยัดกายขึ้นแต่กลับพบว่าสองแขนไร้เรี่ยวแรง แม้แต่จะพยุงร่างให้ลุกขึ้นนั่งก็ยังยากลำบากเลย
“มาครับผมช่วย” ด้วยความใจดีแฝงเจตนาร้าย ภาคินก็ช่วยพยุงร่างคุณหมอสาวจนลุกขึ้นนั่งบนโต๊ะได้สำเร็จ ก่อนจะเดินอ้อมโต๊ะไปอีกฝังจัดการดึงร่างของคุณหมอหน้าสวยมาจนชิดขอบโต๊ะ หญิงสาวกรีดร้องผิดกับเสียงหัวเราะชอบใจ
ชายหนุ่มจัดแจงท่าให้กับร่างเพรียวนุ่มนิ่ม กดร่างของเธอให้คุกเข่าลงบนโต๊ะ รั้งเอวคอดกิ่วให้ขยับมาด้านหลัง ก่อนที่เขาจะสอดเข้าใต้หว่างขาให้แท่นเนื้อร้อนระอุแทรกตรงกลางใช้หว่างขาเธอหนีบเขาไว้พลางส่งเสียงหัวเราะชอบใจ เมื่อได้ยินเสียงอุทานน่ารักตกใจที่หลุดมาจากปากของเธอ
“อุ๊ย!”
“ไม่ต้องกลัวครับ ผมแค่ให้น้องชายทำความสนิทสนมกับน้องสาวของคุณหมอเท่านั้น มันชอบคุณหมอมากนะครับ แค่เจอหน้ากันครั้งแรกก็ดี๊ด๊า ขนาดตอนนี้มันยังแดดิ้นสั่นระริกจู๋จี๋กับน้องสาวของคุณหมอเลย มันใหญ่ขึ้นอีกแล้วครับ ท่าทางจะชอบคุณหมอมาก...”
“เกี่ยวอะไรกับฉันด้วย อย่ามาทำบ้าๆ แบบนี้กับฉันนะ” เธอห้ามปากคอสั่น แต่ก็เป็นเหมือนทุกครั้งที่เด็กนี่ไม่ยอมฟัง แถมยังทำตรงกันข้ามกับคำสั่งเธอด้วย
เอวบางโยกขยับเสียดสีกับท่อนเนื้อร้อน ลำรักเหยียดขยายถูไถกับกลีบเนื้อลึก บดเบียดจนแทบผลุบหายเข้าไปจนเขายั้งตัวไว้แทบไม่ทัน ภาคินถึงกับเหงื่อตก สูดปากหายใจหอบถี่ เกือบทำเสียเรื่องแล้วไหมล่ะ
เขายกมือขึ้นปาดเหงื่อ ก่อนจะครางเสียงต่ำ เมื่อเรือนร่างเย้ายวนเริ่มขยับสะโพกเข้าหาเขา ทั้งยังบิดส่ายยั่วยวน แต่พอเขาจะเข้าหากลับขยับหนี นฤมลหัวเราะเสียง เสียงดังคิกคักที่ได้แกล้งอีกคนกลับบ้าง
“หมอแกล้งผมเหรอครับ แบบนี้ต้องทำให้ครางจนเสียงหายไปเลย!”
เขาประกาศเสียงเข้ม ฟังดูดันอยู่ในที แต่กลับให้ความรู้สึกเหมือนหยอกเย้า และทันทีที่พูดจบก็ขยับสะโพกรุกเร้า กอดรัดเอวบางแน่นส่งคลื่นความร้อนขนาดใหญ่จู่โจมใจกายสาว เสียงครางกระหึ่มดังครางเครือในลำคอ ภาคินเอื้อมมือตะปบก้อนเนื้อนุ่มหยุ่น บีบขยำเต็มแรงตามอารมณ์ความรู้สึกที่ใจต้องการ
นฤมลโยกขยับสั่นไหวตามแรงกระทบของคนด้านหลัง เธอครางเสียงกระเส่าหลับตาแน่นไม่อยากรับรู้อะไรอีก นอกจากความสุขสมทางกายที่ตลอดจนอายุสามสิบเพิ่งได้พบเจอ ทรวงอกอิ่มดีดเด้งสู้มือหนา แรงบีบขยำจากเขาทำให้เธอรู้สึกเจ็บ แต่กลับยิ่งชอบ ยิ่งอยากให้เขาทำ
เธอคงจะเสียสติไปแล้ว แต่ก่อนที่เธอจะได้ถึงจุดหมาย เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น ทำเอาคนสองคนในห้องหยุดชะงัก แต่วินาทีภาคินกลับสะโพกรัวเร็วราวกับกลั่นแกล้งให้หญิงสาวหลุดคราง นฤมลหน้าแดงก่ำถึงใบหูต้องกัดฟันแน่นเพื่อหามเสียงครวญครางของตัวเอง
“คุณหมอค่ะ อีกครึ่งชั่วโมงจะได้เวลาประชุมแล้ว ดิฉันเตรียมเอกสารมาให้อ่านล่วงหน้าค่ะ คุณหมอคะ”
“อืม อ๊ะ! อึก...ค่ะ วะ...วางไว้ตรงหน้าห้องได้เลย เดี๋ยวหมอ อืม...ออก ออกไปเอา”
“คุณหมอเป็นอะไรหรือเปล่าคะ ทำไมเสียงถึงได้สั่นแบบนั้น” เสียงของคนหน้าห้องตะโกนกลับมา น้ำเสียงเจือความเป็นห่วงแบบนั้นทำให้เธอพูดไม่ออก รู้สึกละอายจนคำพูดติดอยู่ในลำคอ เธอสูดหายใจเข้าลึก รวบรวมสติตะโกนกลับไปเสียงมั่นคง
“หมอไม่ได้เป็นอะไรคะ ตอนนี้กำลังมีคนไข้ปรึกษาอาการป่วยอยู่ ฝากคุณพยาบาลวางเอกสารไว้หน้าห้องได้เลย เดี๋ยวหมอออกไปเอาเอง”
เมื่อเสียงของคนนอกห้องเงียบหายไป เธอก็ถึงกับโล่งใจ แต่กลับไม่โล่งอกเพราะรู้สึกคับแน่นจากแรงบีบบี้จากคนด้านหลัง เธอคิดจะหันกลับไปว่า แต่แล้วก็ต้องแหงนหน้าเมื่อเขาเร่งความเร็วเพิ่มขึ้นอีกเท่าตัว แน่นอนว่าร่างของเธอแทบกระเด็นลงจากโต๊ะ ถ้าไม่ติดว่ามือหนาเหนียวหนึบยิ่งกว่าตีนตุ๊กแกคว้าจับไว้ เธอคงร่วงตกไปแล้ว
“อา...คุณหมอ เซ็กซี่มากเลยครับ ไม่รู้ส่าเมื่อไรที่ผมจะมีโอกาสได้เข้าไปทักทายด้านใน”
“ฝันไปเถอะ” เธอสวนกลับ แม้ร่างกายจะตรงกันข้ามกับคำพูด แต่ก็จะไม่ยอมเปิดเผยความรู้สึกข้างในให้เขารู้ เด็กคนนี้ตั้งใจมาทำเรื่องแบบนี้กับเธอโดยเฉพาะหรือเปล่า ไม่อย่างนั้นคงไม่หาทางเขมือบเธอตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหรอก!
“อ้า!!”
สองเสียงประสานกัน ร่างเพรียวบางถูกจับนอนหงายในช่วงวินาทีที่ร่างกำลังกระตุก ก่อนจะตกใจตาเบิกค้าง เมื่ออีกฝ่ายปล่อยน้ำขาวขุ่นให้ฉีดพ่นลงบนหน้าอกของเธอ
“เด็กบ้า! นาย...นายทำอะไรของนายเนี่ย!” เสียงหวานตวาดแหวดังลั่น ปากคอสั่นด้วยความโกรธจัดระคนฉุนเฉียว หากแต่อีกฝ่ายกลับยิ้มอย่างใจเย็น โน้มใบหน้าลงมาหาพร้อมกับน้ำเสียงหยอกเย้าอารมณ์ดี
“สงสัยคุณหมอคงต้องเปลี่ยนเสื้อแล้วล่ะครับ เปรอะเปื้อนแบบนี้ ออกไปคงไม่ดีแน่ ล้างตัวหน่อยนะครับ เดี๋ยวผมช่วย...”
“ฉันไม่...”
“อย่าขัดขืนเลยนะครับ เพราะถึงขัดขืนไปก็รังแต่จะทำให้อารมณ์พลุ่งพล่าน ถ้าผมเกิดจับคุณหมอกดกับพื้น ระเริงรักกับคุณหมอขึ้นมา จะมาโทษว่าเป็นความผิดผมไม่ได้นะ หึๆ”
- ผู้เขียน
