บำเรอรัก บำบัดSEX

ตอนที่ 1/2 ผมเป็นโรคติดเซ็กส์...ช่วยบำบัดผมทีครับ!

ภาคินถึงกับอ้าปากค้าง แต่หลังจากที่คิดทบทวนคำพูดขอคุณหมอสาวแล้วก็หลุดขำ แค่งดมีเซ็กส์แค่หนึ่งวัน เขาก็แทบขาดใจตาย ถ้าต้องงดถึงสามเดือนรับรองว่าเขาได้ไปเกิดใหม่อย่างไม่ต้องสงสัย ส่วนเรื่องจะให้ไปตัดทิ้งยิ่งเป็นไปไม่ได้ใหญ่ ขืนทำแบบนั้นแล้วจะเอาอะไรมาเริงรักกับสาวๆ ระบายความอัดอั้นปลดปล่อยตัวเองเล่า

“ผมว่าวิธีของผมน่าจะช่วยบำบัดได้ดีกว่านะครับ แต่ผมจำเป็นต้องขอให้คุณหมอช่วย” เขายิ้ม นัยน์ตาแพรวพราว ริมฝีปากหยักลึกส่งยิ้มทรงเสน่ห์กลับไป

“ช่วยยังไง” นฤมลถามเสียงต่ำ ดวงตายิ่งดิ่งลึกสู่กองเพลิงที่เริ่มปะทุขึ้นทีละนิด เธอระงับอารมณ์โกรธจัดอย่างสุดกลั้น ต้องพึงระลึกอยู่ในใจเสมอว่าเขาคือคนไข้ เป็นผู้ป่วยที่ต้องการได้รับการรักษา แต่หวังว่าเธอจะอดทนรอฟังเขาพูดจบได้นะ ไม่อย่างนั้นนี่อาจจะเป็นรายต่อไปที่เธอส่งไปรักษาตัวในห้องไอซียู!

“คุณหมอช่วยสัมผัสน้องชายผมหน่อยสิครับ ดูเหมือนว่ามันจะระริกระรี้อยากให้คุณหมอจับกุม ยิ่งได้ปากนุ่มๆ กับลิ้นอุ่นๆ มาปราบพยศ ผมเชื่อว่ามันต้องยอมสยบสงบนิ่งลงแน่นอน”

“โรคจิต...ฉันว่าคุณต้องไปเข้าศรีธัญญาแล้วล่ะ! ปล่อยมือฉันนะ!” เสียงหวานแผดลั่นอย่างโกรธจัดรีบสะบัดมือออกจากเป้ากางเกงที่เริ่มโป่งพองดุนดันมือ ดวงตาคมสวยวูบไหว กัดริมฝีปากแน่น แทบอยากกรีดร้องใส่หน้าเด็กปากดีที่ปีนเกลียวและฉวยโอกาสกับเธอหน้าด้านๆ

ทว่า...ยิ่งสะบัดมือทิ้งเท่าไรก็ยิ่งกดแนบแน่น นฤมลสะดุ้งเฮือกปากคอสั่น ดวงตาวาววับหรี่ลงด้วยความรู้สึกบางอย่าง มันดิ้นรนราวกับมีชีวิต ซ้ำยังดิ้นอยู่ในมือเธออย่างเริงร่าคล้ายกับชอบสัมผัสจากมือเธอยังไงยังงั้น ภาคินที่เห็นอีกฝ่ายนิ่งไปก็คลี่ยิ้มกริ่ม เขาจัดการบังคับมือเรียวให้สอดเข้าไปในกางเกง ผ่านด้านปราการสุดท้ายไปสัมผัสเนื้อในร้อนฉ่าระอุร้อนอยู่ภายใต้การจับกุมของเธอ

“สัมผัสผมสิครับ ฆ่ามันเลย ปราบให้มันสงบ ให้มันตายแดดิ้นอยู่ในมือเธอ” เสียงทุ้มแหบพร่าราวกับร่ายมนต์ ชักจูงให้เธอติดตามอย่างไม่มีเงื่อนขำ ดวงตาคู่สวยฉายแววงุนงง ขยับเรียวนิ้วลูบไล้แท่งเนื้อร้อน รับรู้ถึงขนาดและความยาวที่น่าตกตะลึงจนเผลออ้าปากค้าง นัยน์ตาสั่นพร่า เนื้อตัวสั่นระริกด้วยความวาบหวิว

“มันดิ้น...ดิ้นในมือฉัน!” เธอบอกเสียงตระหนก ยิ่งลูบไล้ก็ยิ่งรู้สึกว่ามันขยายใหญ่ เสียงทุ้มหัวเราะในลำคอเบาๆ ช่วยดึงรั้งกางเกงและชั้นในสีขาวลงไปถึงหน้าขา จนเอ็นร้อนดีดผึงปรากฏอยู่ตรงหน้า เสียงหวานหวีดร้องผงะใบหน้าหนีในทันที แต่น่าแปลกที่มือกลับจับกุมไว้แน่นคล้ายกับตัวประกัน

“ไม่ใช่แค่ดิ้นนะครับ แต่มันยังสั่นอีกด้วย มันคงดีใจที่ได้เห็นหน้าหมอ จัดการมันเลยครับ ปราบพยศมันเลย ถ้ามันดื้อนักคุณหมอก็ตีมัน ตบมันด้วยปาก ดูดมันด้วยลิ้น และหนีบมันให้ขาดใจด้วยความฉ่ำหวาน ด้วยร่างกายของคุณหมอ” เสียงทุ้มลากยาวอ่อนหวานหลอกล่อเหยื่อสาวให้หลงติดกับ คนอ่อนประสบการณ์แสร้งทำเป็นเย็นชาไม่รู้สึกอะไรหรือจะสู้กับคนประสบการณ์มาก ผ่านศึกมาอย่างโชกโขน

“ฉันไม่...”

“จุ๊ๆ อย่าเพิ่งปฏิเสธจนกว่าจะได้ลอง บางทีหมออาจจะติดใจจนอยากบำบัดผมด้วยตัวเองก็ได้นะครับ” ภาคินยื่นหน้าเข้าไปใกล้กระซิบเสียงเบาบอกที่ข้างหู น้ำเสียงนั้นแปร่งพร่าเชิญชวน ดวงตาคู่สวยเงยขึ้นมอง ริมฝีปากสั่นระริกจนต้องขบไว้ เธอลากสายตาลงกลับมามองตัวประกันในมือ มันอลังการและชวนให้ปราบปรามซะจริง

“นายมันบ้ามาก” เธอเอ่ยเสียงลอดไรฟันแต่เขากลับหัวเราะเสียงใสแอ่นหยัดสะโพกให้คุณหมอหน้าสวยได้ลองขยับมือเล่นกับมัน

“เอาเลยครับ ตามแต่ใจคุณหมอเลย จะดุ จะด่า จะว่า จะตี จะเสือกไส ดูดเลียยังไงก็ได้ แต่ขออย่างเดียวอย่าหยุดกลางคันนะครับ ไม่อย่างนั้นผมตายแน่ สงสารผมหน่อยเถอะครับ อย่าทรมานจนผมขาดใจตาย” ภาคินทำหน้าตาน่าสงสารสุดฤทธิ์ ทำเสียงออดอ้อนไม่พอยังเบียดกระแซะร่างอ่อนนุ่มจัดการช่วงที่อีกฝ่ายเผลออุ้มร่างเพรียวหุ่นเซ็กซี่นั่งลงบนโต๊ะ มือหนาปัดเรียวขาสวยแยกออกจากกันแล้วแทรกตัวอยู่ตรงกลาง ใช้มือซ้ายดันร่างของอีกฝ่ายลงนอนราบกับโต๊ะอย่างง่ายดาย

“และแน่นอนว่าผมเองก็จะช่วยทำให้หมอหายทรมานเหมือนกัน”

นฤมลถูกเด็กร้ายกาจตรงหน้าทำจนมึนงงไม่เป็นตัวของตัวเอง เสียงทุ้มต่ำพร่าอยู่ใกล้จนเธอได้กลิ่นลมหายใจร้อนผ่าวของเขา ใบหน้าแดงซ่าน อกสั่นขวัญแขวนกับความรู้สึกที่ไม่เคยพบเจอมาก่อน ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไรที่มือหนารุกคืบเลื้อยเข้าไปสัมผัสเนื้อนูนสาว สัมผัสแผ่วเบานั้นทำเอาเธอสะดุ้งปิดตาลง เสียงหวานครางผะแผ่ว ตามด้วยอาการตัวสั่นเทาตลอดเรือนร่างแอ่นสะโพกหยัดขึ้นหามือร้อน เร่งเร้าหาการปรนเปรอ

“ชอบสินะครับ หึๆ”

เสียงหัวเราะนั้นเหมือนใกล้แต่กลับไกลออกไปราวกับติดอยู่ในห้องแห่งฝัน ภาคินใช้นิ้วเกี่ยวเอาจีสตริงดำสุดเซ็กซี่ลงมากองตรงข้อเท้า ปัดเอาชายกระโปรงขึ้นไปนอนแอ่งแม้งอยู่ตรงเอวคอด มองดูกลีบเนื้อสั่นระริกล่อตาล่อใจตรงหน้าพลางกลืนน้ำลายอึกใหญ่

สีสันสดใสแดงก่ำดึงดูดสายตาจนเขาเผลอจ้องตาม กลิ่นสาบสาวหอมฟุ้งกระจายไปทั่ว เรียกเลือดลมให้สูบฉีดน้ำลายสออยากลิ้มลอง ภาคินสูดหายใจเข้าลึกพยายามอย่างเต็มที่ที่จะรุกอย่างมีชั้นเชิง ขืนทำให้คุณหมอสาวแตกตื่น สวรรค์อาจหายวับไปกับตา

“คิดจะทำอะไร...” เสียงของเธอสั่น เมื่อรู้ว่าเขาจ้องมองอะไรอยู่ แต่น่าแปลกที่เธอกลับนอนนิ่งคล้ายกับรอคอยอะไรบางอย่างจากเขา มันก็แค่ปฏิกิริยาตอบสนองทางร่างกาย ต่อให้เป็นผู้หญิงหน้าโง่ก็ยังดูออกว่าเขาจะทำอะไร แล้วถ้ารู้อย่างนั้นเธอควรจะปล่อยให้เขาทำเหรอ?

“เยิ้มเลยครับ เคยมีใครสัมผัสตรงนี้หรือยัง” เขาไม่ตอบคำกลับชิงพูดขึ้น คำถามนั้นมาพร้อมกับนิ้วแกร่งที่กดคลึงปุ่มเล็กๆ ความกระสันที่ตีตื้นขึ้นทำให้คุณหมอสาวร่างกระตุก เนื้อตัวแดงก่ำจนถึงใบหน้า เขายิ้ม...ไม่มีผู้หญิงคนไหนไม่จุดติดง่ายหรอก ถ้าได้รับการปลุกเร้าอย่างช่ำชอง

“อย่าแตะ...” เธอร้องห้ามแต่ร่างกายแอ่นรับ เห็นได้ชัดว่าเพลิดเพลินไปกับนิ้วร้ายที่นวดคลึงแตะต้องสัมผัสเครื่องหมายของอิสตรี นฤมลกัดเสียงร้อง ปลายเล็บจิกลงกับโต๊ะอดกลั้นความปรารถนาร้ายกาจที่ถูกปรนเปรอ

“อย่าขี้โกงครับ สัมผัสผมด้วยสิ” เขาพูดเสียงขรึมผิดกับใบหน้าเจ้าเล่ห์จัดการดึงมือเรียวมากอบกุมลำรักแข็งขึง เขากดมือเธอแน่นขึ้น ก่อนบังคับให้ขยับขึ้นลงชักรูดตามความยาว ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างแตกตื่นราวกับกวางป่าพบฝูงเสือ

เป็นการเปรียบเทียบที่ดี เพราะเขาชอบที่จะเป็นเสือร้ายกระโจนเข้าขย้ำกวางป่า

ภาคินกระตุกยิ้มพอใจกับการตอบสนองเร่าร้อนไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ากัน เขาดึงร่างของเธอลุกขึ้นนั่งดันแผ่นหลังโค้งเว้าให้เบียดชิดยิ่งกว่าเดิม เมื่อเขาโน้มหน้าลงมาเธอก็รีบปิดเปลือกตาลงแน่น สิ่งที่รู้ต่อจากนั้นคือสัมผัสร้อนชื้น เขากำลังไล้เลียเธอด้วยปลายลิ้น นิ้วมือของเขากำลังแหวกกลีบเนื้อสั่นระริก ใช้เรียวนิ้วขยับขึ้นลง เสียงครางแว่วออกจากเรียวปากอิ่ม ก่อนจะถูกประกบแน่นรองรับจุมพิตอันหนักหน่วง

“อื้ม...” ขาของเธอสั่น ไม่เพียงเท่านั้นตลอดร่างยังสั่นเทาราวลูกนก นฤมลหอบหายใจถี่รัว ยิ่งเขาแตะต้องสัมผัส เธอก็ยิ่งร้อนฉ่า กองไฟขนาดใหญ่กำลังลุกลามตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า เธอทรมาน กระสันซ่านอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน

มือเรียววางทาบบนแผ่นอกกว้าง โดยไม่รู้เธอขยับเรียวขาสองข้างจนกว้างขึ้นเปิดเผยเนื้อตัวให้เขาชื่นชม แถมยังติดใจกับสัมผัสของเขาจนเผลอติดตาม เมื่อเขาผละออกเธอก็ตวัดสองขาเกี่ยวเอวหนาไว้ ดวงตาคู่สวยเผยความเร้าร่อนเพิ่มเสน่ห์เย้ายวนจนคนมองแทบคลั่ง อยากจะกระโจนเข้าใส่อย่างบ้าคลั่ง แต่ต้องระงับเอาไว้สุดความสามารถต้องอดกลั้น ทั้งที่เขาสามารถบุกทะลวงความอ่อนหวาน ซุกซบความอ่อนนุ่มเพื่อความปรารถนาของตัวเองได้ทันทีที่ต้องการ

“มันต้องการผม คุณหมอน่าจะรู้”

“หยุด” เธอสั่งห้าม แต่มีหรือเขาจะฟัง หลังจากปล่อยริมฝีปากบวมเจอเป็นอิสระแล้ว เขาก็เคลื่อนใบหน้ามาฝังตรงหน้าอกอวบ ก้อนเนื้อเต่งตึงเบียดชิดกันจนเห็นเป็นเส้น เขาไล่ปลดกระดุมลงมาทั้งแถบ ก่อนจะแหวกสาบเสื้อออกจากกัน ผิวขาวเนียนละเอียดล่อตา เสียงกลืนน้ำลายดังขึ้น นฤมลถึงกับปรือตามองอย่างมึนงง จดจ้องเด็กวายร้ายที่เล่นงานเธอจนสภาพดูจืด เสื้อผ้าหลุดลุ่ยยับเยิน สองตาแดงก่ำเคลิบเคลิ้มจนเธออยากกรีดร้อง

“อ๊า!” แต่เสียงนั่นเป็นเพราะการโจมตีของเขา เด็กบ้านั้นขยำหน้าอกของเธอเต็มแรง ถึงจะรู้สึกเจ็บอยู่บ้างแต่มันกลับคละเคล้ากับความเสียวซ่าน เต้นระริกอยู่ทุกรูขุมขน ริมฝีปากหนาเคลื่อนลงต่ำ เขาจูบสะดือเล็กกลางหน้าท้อง ก่อนลากลงสู่เนื้ออูมสาว เส้นแพรไหมดกหนายิ่งดูลึกลับปิดซ่อนเนื้อตัวกับทุกผู้ที่คิดจะล่วงเกิน