บทนำ 2

918 คำ

@มหาวิทยาลัยชื่อดังแห่งหนึ่ง วันเปิดภาคเรียน ใบบัวกวาดสายตามองตึกบริเวณรอบๆ ก่อนจะเดินไปตามป้ายบอกทาง จนไปถึงตึกของคณะวิศวกรรมศาสตร์ ด้านหน้าตึกมีนักศึกษายืนเรียงรายกันอยู่จำนวนมาก เนื่องจากวันนี้เป็นวันลงทะเบียนรับน้องวันแรก ไม่รอช้า เธอรีบเดินไปต่อแถวกับพวกเพื่อนๆ ทันที “อ๊ะ! โทษที” เสียงหวานเอ่ยขึ้นเมื่อเธอดันถอยไปชนใครบางคนเข้า “ไม่เป็นไร คนเยอะเลยเนอะ” ผู้หญิงหน้าตาสวยคนหนึ่งส่งยิ้มให้กับเธอ “อืม เราชื่อใบบัวนะ เธอชื่ออะไรอ่ะ” “เพลงขวัญ เรียกเพลงอย่างเดียวก็ได้” หลังจากนั้นทั้งสองคนก็นั่งพูดคุยถามไถ่กันไปมา จนในตอนนี้ทั้งคู่เริ่มจะสนิทสนมเพราะพูดถูกคอกันเป็นอย่างมาก ผ่านไปสักพักหนึ่ง ใบบัวก็ได้เพื่อนเพิ่มอีกสองคน นั่นก็คือ ชาร์มและควีน ทั้งสองคนสวยมาก หนำซ้ำยังใจกล้า ปากตรงกับใจ เป็นคนพูดตรงๆ ดูเป็นมิตรสุดๆ ในระหว่างที่สี่สาวกำลังพูดคุยกันอยู่นั้น เสียงกรี๊ดกร๊าดก็ดังขึ้น จนพวกเธอสะดุ้งโหยงและหันขวับโดยอัตโนมัติมองไปยังจุดที่น่าสนใจของเสียงทันที อร้ายยยย กรี๊ด!!! ผู้คนจำนวนมากกรีดร้องตามสี่หนุ่มที่กำลังเดินเข้าไปยืนอยู่ตรงด้านหน้า พวกเขาทั้งสี่คนมีหน้าตาหล่อเหลาจึงเรียกเสียงกรี๊ดจากสาวๆ ได้เป็นอย่างดี “สวัสดีครับทุกคน ตอนนี้ก็ถึงเวลาเริ่มกิจกรรมรับน้องของคณะวิศวกรรมศาสตร์แล้วนะครับ เดี๋ยวเรามาฟังรายละเอียดกิจกรรมที่เราต้องทำกันภายในหนึ่งสัปดาห์นี้ก่อน” เสียงประกาศจากโทรโข่งดังขึ้น จากนั้นทุกคนจึงอยู่ในความเงียบ ก่อนจะตั้งใจฟังรายละเอียดกิจกรรม จนเวลาผ่านไปสักพักหนึ่ง “ตอนนี้ก็มาถึงในช่วงแนะนำรุ่นพี่ให้รุ่นน้องได้รู้จักกันแล้วนะครับ เริ่มที่ เฮดว๊ากก่อนเลยครับ” เทรย์ขยับก้าวเท้าขึ้นมาข้างหน้า พลางจ้องมองน้องๆ ปีหนึ่ง ก่อนจะเอ่ยออกไป “เทรย์…” อร้ายยย ไม่ทันที่เทรย์จะได้แนะนำตัวเอง เสียงกรี๊ดก็ดังสนั่นขึ้น “คนต่อไปเลยครับ” “โฬม พี่ว๊าก…” อร้ายยย “เอเดน พี่ว๊าก…” อร้ายยย คลาสก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว นัยน์ตาคมกวาดมองไปยังรุ่นน้องปีหนึ่ง จนมาถึงผู้หญิงผมสีน้ำตาลคนหนึ่งที่เด่นสง่า พลันทำให้เขาหยุดชะงักเมื่อมองสบตากับเธอ เพราะเขารู้สึกคุ้นหน้าเธอคนนี้อย่างบอกไม่ถูก “คลาส พี่ว๊าก…” อร้ายยย เมื่อหนุ่มหล่อทั้งสี่คนแนะนำตัวเสร็จเรียบร้อย พวกเขาจึงเดินแยกไปยืนคุมน้องๆ ปีหนึ่งตามมุมต่างๆ “มองเชี่ยไรวะ” เอเดนเห็นคลาสจ้องมองไปยังรุ่นน้องอยู่นาน อดไม่ได้ที่จะเอ่ยถามและมองตามสายตาของอีกฝ่าย “น้องคนนั้นหน้าคุ้นๆ ว่ะ” “เออ กูก็ว่าคุ้น แต่นึกไม่ออกสักทีว่ะ” คลาสตอบกลับเสียงเรียบ “คนที่กำลังกระซิบหูเพื่อนนั่นเหรอวะ” เทรย์เอ่ยถามออกไป “เออ คนนั้นแหละ” “ก็คนที่ถ่ายคลิปมึงที่ผับไง” โฬมเดินมาได้ยินบทสนทนาของเพื่อนพลางพูดขึ้น ทำให้คลาสจำเธอได้ในทันที “….” “สวยใช่ย่อยเลยว่ะ กูจัดการให้เอาไหม” เอเดนยิ้มร้าย ก่อนจะพูดเสนอความคิดเห็น ทว่าอีกฝ่ายดันรีบปฏิเสธอย่างทันควัน “ไม่ต้อง เดี๋ยวกูจัดการเอง” สามวันต่อมา คืนวันศุกร์ หลังจากเหน็ดเหนื่อยจากกิจกรรมรับน้องสามวันที่ผ่านมา ใบบัวและกลุ่มเพื่อนของเธอก็พากันมาปลดปล่อยที่ผับชื่อดังย่านมหาวิทยาลัย ตั้งแต่มาถึงสี่สาวก็ยกแก้วน้ำสีอำพันดื่มไม่วางมือ จนในตอนนี้ใบบัวกับควีนกำลังเต้นโยกย้ายส่ายสะโพกอยู่ด้านหน้าเวที ในขณะที่พวกเธอกำลังสนุกสนานและเมามันกับการเต้นอยู่นั้น จู่ๆ ก็มีเสียงหนึ่งเรียกชื่อของ ควีน “พะ พี่คลาส” ควีนเอ่ยชื่อบุคคลที่เรียกชื่อเธอแผ่วเบา เพราะไม่คิดว่าจะเจอพี่ชายตัวเองที่นี่ “ใครอ่ามึง อ๋อออ พี่ว๊ากนี่” ใบบัวเอ่ยถามพลางจ้องมองใบหน้าของอีกฝ่ายอย่างตั้งใจ “มากับพี่” คลาสจับมือของควีน พยายามพาเธอเดินออกมา เขาปล่อยให้ใบบัวยืนมึนงงอยู่อย่างนั้น “กะ กูไปก่อนนะ” ควีนหันไปตะโกนบอกกับใบบัว ก่อนจะเดินตามพี่ชายออกไปติดๆ ผ่านไปสักพักหนึ่ง ใบบัวรู้สึกมึนหัวเธอจึงค่อยๆ ประคองร่างกายเดินไปยังห้องน้ำเพื่อล้างหน้า ทว่าดันเดินชนแผ่นหลังของใครบางคนเข้าอย่างจัง จนเธอเกือบล้มหงายหลัง หมับ! แต่ยังโชคดีที่มือหนาของอีกฝ่ายรั้งเอวบางของเธอเอาไว้ได้ทัน “พะ พี่คลาส” เอ่ยออกไปแผ่วเบา หัวใจดวงน้อยๆ พลันเต้นโครมครามอย่างหนักหน่วง “จะมาถ่ายคลิปอีกหรือไง” เขาเลิกคิ้วถามเธอ ซึ่งคำถามของคนตรงหน้าทำเอาใบบัวทำหน้าเหลอหลาขึ้นทันที “ห๊ะ!” “เดี๋ยวได้มีคลิปเธอ” ไม่ทันที่คนตัวเล็กจะได้พูดหรือถามไถ่อะไร คลาสก็รีบเดินจ้ำอ้าวออกไป ปล่อยให้เธอยืนทำหน้าเหลอหลาอยู่อย่างนั้น

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่

สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป

App Store Google Play

Facebookexpand_more