“ตอนนั้นคนอื่นเข้าใจว่าเราสองคนแอบมีซัมธิงกันสนิทใจเลยใช่ไหม”
“ใช่ค่ะ ทุกคนเชื่อจนมายามาวีนหวายเลยนี่ไง คนอะไรก็ไม่รู้แกล้งทำเป็นสนใจหวายจนคนอื่นเชื่อสนิทใจ ทำได้ยังไงคะ”
“หึ ๆๆ ก็พี่หมั่นไส้เรา รู้ไหมว่าตอนนั้นเราในสายตาพี่น่าหมั่นไส้มาก”
“ชิส์! หวายน่ารักจะตายหมั่นไส้หวายลงได้ยังไง”
“หึ ๆๆ ถึงตอนนั้นพี่จะทำเพราะหมั่นไส้เรามากแต่ตอนนี้พี่ก็รักเราจนหมดใจเลยนะไม้หวาย”
“...หวายรู้ค่ะ อืม...เราแวะซื้อของเข้าห้องดีกว่าไหมคะ”
“ซื้อของ?”
“ค่ะ”
“โอเคครับมีซุปเปอร์ข้างหน้าพอดีเลย”
“เปล่าค่ะไม่ใช่ของใช้”
“อ้าว เราจะซื้ออะไรล่ะ”
“ต้นไม้ค่ะ”
“ต้นไม้?” ชาร์ลหันไปมองไม้หวายด้วยสีหน้าฉงน ซื้อของเข้าห้องของเธอนี่คือต้นไม้เหรอ?
“หวายว่าระเบียงหลังห้องบรรยากาศมันเฉาไปหน่อยน่าจะมีต้นไม้สักต้นสองต้นพี่ชาร์ลว่าดีไหมคะ” เธอเสนอเพราะเธออยากปลูกต้นไม้ไว้ให้เขา ห้องเขาสวยแต่บรรยากาศดูเป็นผู้ชายมากจน
