“พี่ชาร์ลฟังหวายก่อนอย่าเพิ่งโมโหได้ไหม”
“จะไม่ให้โมโหได้ไงก็ดูเราทำสิ ไม่แคร์ก็คือไม่แคร์ไม้หวายไม่ต้องมาสงสารแล้วพยายามช่วยแก้ปัญหาย้อนหลัง”
“พี่ชาร์ลฟัง! หวายแค่โทรไปบอกผู้หญิงคนนั้นตรง ๆ ว่าถ้าเป็นลูกพี่ชาร์ลจริงเราทำได้แค่ช่วยเลี้ยงหรือถ้าเขาไม่เลี้ยงหวายจะเป็นแม่ให้เด็กคนนั้นเอง หวายทำผิดใช่ไหมคะ ถ้าทำผิดหวายจะได้โทรไปหาเขาใหม่ เพราะที่ทำไปหวายก็แค่...ก็แค่เสียคนรักของหวายให้ใครไม่ได้นอกจากช่วยแก้ปัญหาให้เลยโทรไปแค่นั้นเอง”
“...”
“หวายทำผิดรึเปล่าคะ” ในขณะที่อีกฝ่ายนิ่งไปไม้หวายเลยตัดสินใจถามออกไปอีกครั้ง
“...ล้อเล่นอะไร?”
“หวายเปล่าค่ะพี่ชาร์ล” เธอรีบตอบเพราะเขาถามด้วยเสียงกับใบหน้าที่นิ่งมาก
“พี่ไม่ขำนะหวาย”
“หวายก็ไม่ได้ขำ”
“...”
“โอเคถ้าไม่พอใจหวายไม่ยุ่งก็ได้ นี่ค่ะโทรศัพท์” เธอบอกเขาแล้วขยับไปใกล้มากขึ้นพร้อมกับยื่นโทรศัพท์ให้ตรงหน้าซึ่งหน้าจอมีแสงสว่างกับภาพที่แสดงให
