“...เราน่าจะกินข้าวก่อนนะคะ”
“พี่รู้~ แต่ถ้าให้เลือกระหว่างข้าวกับเมียว่าอะไรสำคัญที่สุด...พี่เลือกเมีย~”
“ก็พี่หื่น”
“หึ ๆๆ แต่พี่ก็หื่นแค่กับเมียนะ”
“ก็ลองไปหื่นกับคนอื่นสิจะได้โดนเมียทิ้งอีกรอบ”
“หึ ๆๆ ถ้าไม่อยากให้หื่นกับคนอื่นก็อย่าบ่นเวลาผัวหื่นใส่สิจะได้ไม่ต้องมาขู่ว่าจะทิ้งผัว”
“ใครจะไหวคะพี่ชาร์ลหื่นมากขนาดนี้”
“เมียพี่ที่ชื่อไม้หวายไงที่ไหว ถ้าไม่เชื่อเดี๋ยวพี่ทำให้ดู พี่รับรองได้เลยว่าเมียพี่ไหวแน่นอน...ต่อให้โดนพี่เอาถึงเช้าก็ตาม~”
ชาร์ลพูดจบก็ประกบริมฝีปากร้อนลงไปที่ริมฝีปากอวบอิ่มแต่ไม่ใช่ด้วยความหิวกระหายหรอก เขาจูบเธอด้วยความคิดถึงทั้งหมดที่มีในใจต่างหาก
ถึงแม้ว่าจะอยู่ด้วยกันทุกวันแต่แค่วันเดียวที่หมางเมินกันก็ทำเขาโหยหาและคิดถึงเธอมากแล้ว
“อื้อ~” ไม้หวายครางออกมาด้วยความรู้สึกเต็มตื้นอบอุ่นอยู่ในใจ เธอรับรู้ได้ถึงความรู้สึกที่เขาต้องการมอบให้และเธอเองก็มอบความรู
