“จะดูเองให้แน่ใจไหมล่ะคะ”
“ไม่ต้องหรอกแค่หวายพูดพี่ก็เชื่อแล้ว อย่าให้พี่ดูเลยเห็นร่างกายมายาแล้วพี่ทนดูไม่ไหว”
“ทำไมคะ กลัวมีอารมณ์?”
“เปล่า...จะอ้วก”
“รูปร่างสวยนะคะ หน้าอกก็ใหญ่ หุ่นก็ดีมากจะอ้วกได้ไง”
“นั่นสำหรับคนที่ไม่มีเมียหรือคนที่ไม่ซื่อสัตย์กับเมียที่รัก รูปร่างของมายาหรือผู้หญิงคนไหนก็ตามที่ไม่ใช่หวายไม่ได้มีไว้สำหรับพี่ สายตาพี่มีไว้มองไม้หวายแค่คนเดียวจำเอาไว้”
“แค่ตอนนี้รึเปล่าคะ”
“ไม่มีทาง ความรู้สึกพี่มันคือของจริงครับไม้หวาย พี่รักใครพี่รักจริง”
“หึ! ขอตัวไปหาอะไรกินก่อนนะคะ” ไม้หวายแค่นเสียงใส่เขาด้วยความหมั่นใส่แล้วหันหลังเดินไปครัวทันที
เธอเหนื่อย วันนี้เธอใช้พลังงานชีวิตเยอะที่สุดในชีวิตเลยด้วยซ้ำ ไม่คิดเลยว่าตัวเองจะทำอะไรได้บ้าขนาดนี้
เธอไม่ได้เก่งมากหรอกแต่อารมณ์โกรธที่สะสมอัดอั้นอยู่ในใจทำให้เธอเป็นและแสดงออกอย่างเหตุการณ์ที่เพิ่งผ่านมา
“เฮ้อ!” เหนื่อย
