“เรากำลังจะบอกพี่ว่าอะไร หวายครับตอนที่ออกกำลังกายพี่คิดว่า...คิดว่าเราสองคนจะเข้าใจกันมากขึ้นแล้วซะอีก”
“หวายขอโทษนะคะพี่ชาร์ล แต่หวายแค่อยากเก็บความทรงจำดี ๆ ระหว่างเราเอาไว้ แล้วพี่ชาร์ล่ะคะ...พี่ชาร์ลอยากจะเก็บความทรงจำดี ๆ ระหว่างเราไปพร้อมกับหวายไหมคะ”
เขารู้สึกเหมือนร่างกายกำลังขาดอากาศจะหายใจขึ้นมาซะดื้อ ๆ
“...ไม่ไปจากพี่ได้ไหม”
“มันไปด้วยกันลำบาก หวายจำทุกอย่างระหว่างเราได้หมดเลย”
“แล้วมีเรื่องดี ๆ รวมด้วยบ้างรึเปล่าหวาย”
“ใช่ค่ะ ทั้งเรื่องดีแล้วก็เรื่องไม่ดี มัน...ทับซ้อนกันอยู่”
“...”
“พี่ชาร์ลเข้าใจที่หวายบอกใช่ไหมคะ” เธอถามเขาด้วยเสียงแผ่วเบา อยากให้เขาเข้าใจว่าตอนนี้เธอกำลังรู้สึกยังไงและเธอเจ็บปวดแค่ไหน
ไม่ใช่ว่าไม่รักแต่บาดแผลในใจกำลังทำร้ายเธอ และเธอกลัวว่ามันจะทำร้ายเธอไปมากกว่านี้จนสุดท้ายความรู้สึกดี ๆ ที่มีให้กันอาจจะไม่เหลือเลยก็ได้
“พี่เข้าใจ”
“หวายว่าเราเ
