17.2
วันต่อมา...
และมันก็เป็นจริงอย่างที่ฉันคิดทุกอย่าง ระหว่างคาบเรียน ฉันมองหน้ากระดานห้องแชทของอะตอมซึ่งมันก็ยังคงเป็นข้อความเดิม เขาไม่ทักมาไม่โทรมา ไม่ติดต่อมาเลย ตั้งแต่ฉันกลับออกมาจากห้องของเขา แถมเขาไม่ตอบข้อความฉันอีกด้วย
อะตอมกำลังจะทิ้งฉันแล้วจริงๆสินะ
'เป็นไรมึง?'
นินิวมันยื่นกระดาษโน๊ตมาถาม คือเราพูดคุยกันไม่ได้กำลังตั้งใจฟังอาจารย์สอนอยู่ก็เลยเขียนโน๊ตมาแทน
'อกหัก ผู้ชายเท'
ฉันเขียนตอบและส่งให้มันไป นินิวมันก็สะกิดให้แก้วใสดูข้อความจากฉันและพากันป้องปากหัวเราะคิกคักเยาะเย้ยฉัน เพื่อนฉันมันเลวกันมาก! เกลียดดดด
'55555 สม'
มันส่งกระดาษกับมา
'E-*-'
ฉันก็วาดดอกไม้ไปให้มัน
'คนใหน?'
กูก็มีอยู่คนเดียวมั้ยวะ
'ตอม'
'ตัวท้อปของมอโน้น มันก็จะยากๆหน่อย555'
ยากหรอ อะตอมอ่ะไม่ยากเลย ฉันเนี่ยยาก เพราะความไม่ใจง่ายของตัวเองนี่แหละ เขาถึงไม่เอาฉันแล้วอ่ะ ย้อนเวลากลับไปได้มั้
