“เมื่อไหร่จะพูดซะทีล่ะหมอ รออะไรอีกล่ะ”
“ผมมันพวกป๊อดน่ะครับพี่ภมร”
“ป๊อดอีกนานมั้ย เมื่อไหร่จะได้แต่งงานล่ะ เริ่มเลยสิ บรรยากาศเป็นใจออก พี่น่ะขอแฟนพี่แต่งงานในคอกม้านั่นล่ะ โรแมนติกจะตาย กลิ่นไอรักผสมกับกลิ่นขี้วัว ขี้ม้า ขี้ไก่...และขี้” หวังจะบอกให้ครบทุกขี้ แต่มือหนาของหมอจอมยุทธยกขึ้นห้ามซะก่อน ไม่อย่างนี้ขี้อะไรต่อมิอะไรคงเต็มฟาร์ม
“พอๆ พี่ภมรก่อนที่มันจะมีหลายขี้มากกว่านี้”
“เถอะน่า รับรองพี่ไม่อยู่เป็นก้างหรอก ไปสิ” ภมรผลักแผ่นหลังว่าที่น้องเขย อย่าได้ปอดอีกเป็นขาด “ว่าแต่เวลาผ่าตัดคนไข้ป๊อดแบบนี้หรือเปล่าหมอ”
“ไม่เหมือนกันซะหน่อยพี่ภมร”
“ไม่ก็รีบๆ ซะ ขืนช้า มคปด. จะหาว่าพี่ไม่เตือน”
เท่าที่ผ่านมาโดน มคปด. แบบนี้ครั้งหนึ่งและเกือบไม่ได้พิรวีกลับคืนซะด้วย หมอจอมยุทธเห็นด้วยกับคำพูดของภมร
