Capítulo 36: Al borde del abismo

983 คำ

Ella comió hasta sentirse llena, se levanto de su asiento y salió por la puerta para dirigirse a su jardín… inmediatamente camine para seguirla, pero cuando abri la puerta no la mire por ningún lado, me movilice hasta el jardín y ahí estaba Céline otra vez con su cabello rubio ondeando con el viento de ese hermoso otoño, me miro iluminándome con sus ojos verdes eran tan claros casi dorados… —¿Cómo puedo estar segura de que no comenzaras una guerra? —¿Cómo puedo prometerte eso? Si tú ya estas enterada de todo… exiliaron a mi padre con toda la prole a un maldito desierto, mi manada muere de hambre, fuimos constantemente atacados por las hienas, perdimos muchas vidas y para empeorar aún más me han robaron a mi Luna… ¡Maldita Sea!!! ¿Qué demonios quieres que haga??? —¿Acaso el alimento que

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม