ตอนที่3 งานแม่บ้าน
1107 คำ
กริ๊ง
ครืน
ญาดายืนรอตรงหน้าประตูสักพัก ไม่นานประตูก็เปิดออกเผยให้เห็นคุณป้าท่าทางใจดีคนหนึ่ง
"สวัสดีค่ะพอดีหนูเห็นป้ายตรงประตู ไม่ทราบว่ารับคนทำงานจริงไหมคะ" เธอรียยกมือไหว้พร้อมรีบถามให้แน่ใจทันที
"อ้อ สวัสดีจ้ะ ป้ายของบ้านนี้แหละจ้ะ ป้าเพิ่งเอาออกมาแขวนเมื่อครู่เอง ไม่คิดว่าจะมีคนมาสมัครไวขนาดนี้ สนใจงานแน่นะคะ ถ้าสนใจเข้ามาข้างในก่อนค่ะ" คุณป้ามองสำรวจเธอ พร้อมถามเธอ
"ค่ะ" เธอก็ไม่รู้ว่างานอะไร แต่ก็ตอบรับคุณป้า
เธอเดินตามคุณป้าเข้ามาภายในเขตบ้าน เธอมองความกว้างขวางใหญ่โตของบ้านหลังนี้ ข้างนอกว่าใหญ่แล้วข้างในยังใหญ่มากกว่า คุณป้าพาเธอมายังบ้านหลังข้างๆ ที่ไม่ใช่บ้านหลังใหญ่
บ้านที่คุณป้าพาเธอมาเหมือนเป็นบ้านรับรอง เพราะที่เธออยู่ตอนนี้ไม่ได้อยู่ในตัวบ้านใหญ่ แต่เธอรู้สึกว่าที่นี่ดูเงียบสงบ แทบไม่มีคนเดินเพ่นพ่านเลย
คุณป้าให้เธอนั่งรอ จากนั้นคุณป้าก็เดินไปไหนสักที่ ไม่นานคุณป้าก็เดินมาพร้อมกับน้ำ เธอยิ้มให้คุณป้าอย่างเกรงใจ
"หนูมาสมัครงานแน่นะ ยังสาวยังสวยทำไมถึงมาสมัครงานทั่วไปคะ แล้วหนูชื่ออะไร อายุเท่าไหร่" คุณป้าเอ่ยถามเธอ พร้อมกับยิ้มให้เธอ
"หนูชื่อญาดาค่ะ อายุ 22 ปีค่ะ ตอนนี้หนูอยากหางานทำค่ะ แต่ไม่ทราบว่างานที่เปิดรับคืองานอะไรคะ"
"สวัสดีจ้ะ ป้าชื่อแขนะคะ อายุยังน้อยอยู่เลยนะเนี่ย หนูไม่รู้เหรอปกติตามบ้านย่านนี้ก็มีแต่งานแม่บ้าน งานพ่อบ้านหรือคนสวนคนรถแหละ ตกลงที่หนูมาสมัครงานที่นี่ก็ยังไม่รู้หรอกเหรอ"
คุณป้าอธิบายให้เธอฟัง เธอยอมรับว่าไม่รู้ งานนี้คงเป็นงานแม่บ้านสินะ คุณป้าคงคิดว่าเธอน่าจะดูมีการศึกษาคงไม่คิดจะทำเป็นแน่ แต่ตอนนี้เธอไม่ติดเรื่องงานเลย อีกอย่างถ้างานบ้านงานเรือนเธอก็ไม่มีปัญหาอะไร แต่ปัญหาตอนนี้คือเรื่องเงิน
"ตอนนี้หนูอยากทำงานมากเลยค่ะ หนูหางานทำมาสองอาทิตย์แล้วค่ะ แต่ยังไม่มีที่ไหนติดต่อมาเลย หนูสามารถทำงานแม่บ้านได้ค่ะ แล้วถ้าหนูอยากสมัครที่นี่หนูต้องยื่นเอกสารหรืออะไรไหมคะ"
"ทำไมถึงอยากทำงานขนาดนั้นคะ ไม่ต้องยื่นเอกสารอะไรมากมายหรอกค่ะ นี่หาคนงานรับจ้างทั่วไปค่ะ" ป้าแขถามเธออย่างสงสัย ว่าทำไมเธอถึงอยากได้งานทำนัก
"หนูอยากหางานให้ได้ไวที่สุดค่ะ เพราะตอนนี้หนูมีความจำเป็นต้องใช้เงินค่ะ"
เธอตัดสินใจพูดออกไป ไม่รู้อะไรดลใจให้เธอพูดกับป้าแข ทั้งๆที่เพิ่งเจอกัน คงเป็นเพราะที่เธอสมัครงานที่ผ่านๆมาอาจจะเป็นทางการและไม่ได้เป็นกันเองแบบนี้
"ยังไงคะ" ป้าแขถามเธออีกครั้ง
เธอจึงตัดสินใจเล่าเรื่องความจำเป็นของเธอให้ป้าแขฟัง ซึ่งเธอไม่ได้โกหก และแสดงความจริงใจ พูดด้วยใจจริงให้ป้าแขฟัง ซึ่งป้าแขก็ดูสงสารเธอไม่ใช่น้อย
"ที่หนูพูดมาทั้งหมดเป็นเรื่องจริงค่ะ อีกอย่างถ้าไม่ได้งานนี้ไม่เป็นไรเลยค่ะ หนูขอบคุณที่รับฟังนะคะ อีกอย่างเรื่องที่ขอค่าจ้างล่วงหน้า จะให้หนูแค่ครึ่งนึงหนูก็ยินดีค่ะ ถ้าไม่แน่ใจในตัวหนูให้หนูลองได้ทำงานสักอาทิตย์นึงก่อนก็ได้นะคะ อีกอย่างจะเอาเอกสารอะไรเป็นหลักประกันก็ได้ค่ะ"
เธอแสดงความจริงใจอีกครั้ง เธอกลัวจะถูกมองว่าหลอกลวงเอาค่าจ้างแล้วหนีงาน เพราะคงไม่มีใครที่ไหนขอค่าจ้างล่วงหน้าแบบเธอ
"ถ้าหนูคิดว่าทำได้ป้าก็ไม่ติดอะไร แต่เงินเดือนก็ไม่ได้มากมายนะ อีกอย่างที่นี่ไม่มีเวลางานตายตัวและต้องพักอาศัยอยู่ที่นี่หนูจะสะดวกไหมแต่ที่นี่มีที่พักให้คนงานฟรี ซึ่งปกติก็มีแต่คนเก่าแก่ที่ทำงานที่นี่และส่วนใหญ่จะพักที่นี่กัน"
เธอเพิ่งรู้ว่ามีที่พักให้ ถ้าให้เธอพักเธอก็ไม่ติด แต่ติดเรื่องแม่ถ้าอยากไปทำธุระเรื่องแม่หรือไปหาแม่เธอไม่รู้ว่าจะไปได้ไหม
"ขอแค่มีงานให้หนูทำหนูก็ทำได้ค่ะ หนูติดแค่เรื่องแม่ค่ะ ถ้าหนูจะออกไปหาแม่หรือมีเรื่องด่วนหนูจะออกไปได้ไหมคะ"
"เรื่องนั้นมันก็มีช่วงเวลาส่วนตัวอยู่แล้วค่ะ มีวันหยุดอยู่แล้ว ขอแค่ทำงานที่ต้องรับผิดชอบให้เสร็จก็ไม่มีปัญหาอะไร แต่เรื่องเงินถ้าจะขอล่วงหน้า ยังไงรอสักอาทิตย์นึงได้ไหม"
ป้าแขไม่รู้ว่าเพราะอะไรถึงนึกสงสารเด็กคนนี้ ไม่รู้ว่าเรื่องที่เธอเล่าจะจริงแท้แค่ไหน แต่ถ้าเป็นเรื่องจริงก็ถือว่าได้ช่วยเธอและเธอมีชีวิตที่น่าสงสารอยู่ไม่น้อย
"แสดงว่ารับหนูแล้วเหรอคะ แล้วหนูเริ่มงานได้เมื่อไหร่คะ หนูพร้อมทำงานเลยค่ะ แล้วหนูต้องทำงานอะไรบ้างคะ"
เธอถามด้วยความดีใจ งานแม่บ้านสำหรับเธอไม่ได้มองว่าเป็นงานลำบากเลย เพราะเธอก็ทำงานบ้านอยู่เป็นปกติอยู่แล้ว แต่ถ้ามาทำงานที่บ้านใหญ่โตแบบนี้คงต้องระวังของมีค่าและหลายอย่างมากขึ้น
"ถ้าหนูพร้อมก็มาทำได้เลย จริงๆงานไม่มีอะไรมากหรอก ที่นี่อย่างที่เห็นไม่มีคนงานเลย พอดีคู่สามีภรรยาที่เป็นคนเก่าคนแก่เพิ่งลาออกไป ทำให้บ้านนี้มีคนดูแลแค่ป้ากับลุงเทพซึ่งเป็นสามีป้านี่แหละแล้วก็มีหลานชายป้าที่คอยขับรถเป็นธุระต่างๆให้ ซึ่งมีแต่คนกันเองมันก็กระไรอยู่ ป้าเลยหาคนเพิ่ม" ป้าแขได้บอกกับเธอ
"แล้วเจ้าของบ้านหลังนี้ละคะ"
เธออดถามไม่ได้ เมื่อเธอถามถึงเจ้าของบ้าน สีหน้าคุณป้าเปลี่ยนไปทันที
*ฝากกดเข้าชั้น กดหัวใจ คอมเมนต์ให้กำลังใจไรต์ด้วยนะคะ??
- ผู้เขียน
