บทที่ 6 ข้อเสนอที่หอมหวาน
เสียงโครมครามดังขึ้นเมื่อหญิงสาวเปิดประตูห้อง VIP เข้ามาในสภาพที่เรียกว่าเซแถ่ด เด็กเสิร์ฟเดินเข้าไปรับร่างอวบที่เงยหน้าขึ้นมองไปยังกลุ่มคนมากหน้าหลายตา ก่อนจะหยิบขวดน้ำดื่มแถวนั้นติดมือไปและทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาที่ยังว่างอยู่
“ยิหวา!” เสียงของคนดูแลแขกในห้องนี้ทักเธออย่างเก็บความดีใจปิดไม่มิด หญิงสายปรือตามองและส่งยิ้มให้ ความพะอืดพะอมลดไปเยอะแล้ว
“แม่ Stop ดื่มโต๊ะคุณพัฒน์ให้หน่อยค่ะ” ดวงตาเรียวรีที่โอบล้อมไปด้วยแพขนตาหนาเบิกโพลงขึ้น
“แกจะ Stop ดื่มและทิ้งเขามาอยู่ห้องนี้ได้อย่างไงกัน! ฉันไม่อยากมีปัญหากับเซลล์โต๊ะคุณพัฒน์หรอกนะ” กมลภัทรส่ายหน้าและทิ้งตัวลงไปกับโซฟาไม่สนใจอะไรแล้ว
“แม่ไปเคลียร์หน่อย ไอ้หวามันไม่ไหวหรอก ปกติมันเคยชิ่งลูกค้าที่ไหนล่ะ” เชอร์รี่เดินมาสมทบและพูดด้วยน้ำเสียงที่ยืดยาน ก่อนจะมีใครสักคนเดินมากอดจูบซุกไซ้คล้ายจะไม่ยอมปล่อยเพื่อนเธอให้
