สงครามราคะ

8

เรียวปากงามคาบเกี่ยวลำดุ้น ลิ้นงามหมุนหัวไปทั่วหัวดุ้นที่ปลายโค้งงอนงาม อวี้ฉีนางบิดเรือนกายไปมา

"อ้า อ่า อือ คนงาม" เสียงดูดเเละเลียยิ่งทำให้ชายหนุ่มมีความสุข มู่หนานหนานเลียไปถึงโคนลำดุ้นรสชาติหวานยิ่งนัก มือหนาใหญ่ของเขาขยี้เรือนผมนางเล่นอย่างมีความสุข

เสียงดูด บ๊วบ บ๊วบ บ๊วบ

ยิ่งทำให้คนเป็นใหญ่ในใต้หล้าเยี่ยงเขามีความสุขจนหาคำบรรยายมิได้ ไม่นานนักน้ำรักสีขาวขุ่นพุ่งออกมาจากปลายดุ้น ลิ้นงามเลียเข้าไปดูดกินอย่างหมด ยิ่งนางดูดตรงปลายชายหนุ่มยิ่งเสียวสุดยอด

"สุดยอดคนงาม"

หญิงสาวลุกขึ้นไปนั่งที่เตียงถอดเอี๊ยมออกจนหมด ให้เห็นทรวงอกที่ใหญ่เเละงดงาม

อวี้ฉียิ้มอย่างหวาน

"เจ้าจะทำกระบวนท่าอันใดให้เราพอใจ" น้ำเสียงอ่อนโยนพลันถามคนงาม

รอยยิ้มหวานของนางทำให้เขา อยากจะขังนางไว้ไม่ต้องยิ้มให้ผู้ใดอีก

"หงส์กินมังกรเจ้าค่ะ" น้ำเสียงหวานเอ่ยอย่างเย้ายวน

ร่างงามจับลำดุ้นที่ชุ่มด้วยน้ำเมือก ค่อย ๆ แหย่เข้าไปข้างในร่องงามที่งดงามราวกับสวนดอกท้อของสวรรค์

ฉึก !!!!

มันเข้าไปเรียบร้อยเเล้ว ดวงหน้างามทำตาโตราวกับไข่ห่าน ทั้งเจ็บทั้งเสียวในเวลาเดียวกัน

ชายหนุ่มที่นอนลง รับรู้ได้ถึงความแน่นภายในร่องงาม หญิงสาวค่อย ๆ ขยับเรือนกายรูดขึ้นรูดลง ตอนเเรกพลันเจ็บ แต่พอน้ำหล่อลื่นออกมา กับทำให้นางสนุก โยกเรือนกายจนลืมความทุกข์ไปเลย

หนึ่งบุรุษ หนึ่งสตรีต่างแหกปากร้องครวญครางอย่างมีความสุข

พับ พับ พับ พับ

พับ พับ พับ พับ

ไม่นานนักน้ำสีขาวขุ่นก็แตกออกมาไหลเยิ้มผ่านร่องงาม หญิงสาวเหนื่อยเเล้วล้มตัวนอนข้างกายชายหนุ่ม

คนอย่างเขารึครั้งเดียวจะพอ อวี้ฉีจับขาร่างงามถ่างออกมาอย่างกว้าง ๆ มือหนาใหญ่พลันเเหย่เล่นอย่างมีความสุข

มู่หนานหนานร้องครวญครางอย่างแรง นางแตกรอบที่สองแล้วกระมัง

นิ้วมือที่ชุ่มไปด้วยน้ำเมือกสีขาวขุ่น ชายหนุ่มพลันดูดกิน จากนั้นจับดุ้นเสียบเข้าร่องงามอีกครั้ง

พับ พับ พับ พับ

พับ พับ พับ พับ

ยิ่งเขากระแทกแรง ๆ นางเหมือนกับได้ขึ้นสวรรค์ น้ำรักไหลเยิ้มออกมา

ไม่ไหวแล้ว

ลำดุ้นกระแทกเข้าไปในร่องรักอย่างมีความสุข มันใหญ่มาก มู่หนานหนานสบายยิ่งนัก นางแตกไปหลายรอบเเล้วดูจากน้ำขาวขุ่นชุ่มออกมา

กลิ่นความหอมหวานคละคลุ้งทั่วตำหนักเฟย ชายหนุ่มนอนกอดร่างงามพรหมจุมพิตไปทั่วใบหน้างาม

ยามเช้าวันถัดมาฝ่าบาทประชุมขุนนางเสร็จกิจบ้านเมือง

เเจ้งกับเหล่าขุนนางว่าฝ่าบาทจะแต่งตั้งมู่หนานหนานเป็นกุ้ยเฟยภายในอีกสามวันข้างหน้า เหล่าขุนนางไม่มีผู้ใดขัดข้องต่างเห็นด้วยกับฝ่าบาท เพราะเทพธิดามู่หนานหนานเป็นคนของเผ่าหูเกอย่อมเป็นคนนำโชควาสนามาให้แคว้นหนาน

อวี้ฉีดีใจที่ฝ่ายขุนนางต่างเห็นด้วย ในยามนี้ข่าวลือที่อวี้ฉีนะแต่งตั้งสนมกุ้ยเฟยแพร่สะพัดไปทั่ววังหลวง เหล่าสนมต่างร้อนใจไม่แพ้หยวนฮองเฮา

ในยามนี้มู่หนานหนานเดินนำหน้าเสี่ยวไหนมุ่งมาที่อุทยานหลวงชมดอกเบญจมาศตอนนี่คือเหมันต์ฤดู ดอกเบญจมาศยิ่งบานส่งกลิ่นหอมอบอวลไปทั่ววังหลวง

"ตายเเล้วนึกว่าผู้ใด ที่แท้ก็ว่าที่กุ้ยเฟยนี่เอง" คนของหยวนฮองเฮาเอ่ยขึ้น มู่หนานหนานมองพระนางหยวนฮองเฮาในฉลองพระองค์สีเหลืองทอง ใบหน้างามล้ำเหนือคนใต้หล้า สตรีที่เคียงข้างเจ้าสมองสุนัขช่างงดงามนัก

"ถวายพระพรฮองเฮาเพคะ" มู่หนานหนานใยอาภรณ์สีเหลืองอย่างเรียบง่ายถวายพระพรฮองเฮาอย่างนอบน้อม

หยวนฮองเฮาลอบมองใบหน้าละเอียดสีผิวงดงามราวกับผิวเด็กน้อยแรกเกิด

"ในเมื่อเจ้าจะเป็นกุ้ยเฟยเเล้ว ข้าจะเรียกเจ้าว่าน้องหญิงมู่เเล้วกัน"

"เป็นพระมหากรุณาธิคุณเพคะ"

นางไม่เชื่อเป็นอันขาดว่าฮองเฮาจะมีเมตตาต่อนาง เป็นไปมิได้ที่คนกำลังจะเสียสามีให้หญิงอื่น จะดีใจเพียงนี้

"ข้าจะมอบกำไลเลือดนกให้เจ้า" มู่หนานหนานมองกำไลบนมืองามของหยวนฮองเฮา

"เเม่นางมู่รับไปสิเจ้าคะ"

ข้ารับใช้คนสนิทอย่างเเม่นมหลิวเอ่ยขึ้น ทำให้มู่หนานหนานจึงยอมรับของจากหยวนฮองเฮา ใบหน้าพระนางยิ้มอย่างเป็นมิตรให้มู่หนานหนาน ก่อนจะเดินจากไป

เสี่ยวไหนมองกำไลเลือดนกเเปลกมากที่พระนางหยวนฮองเฮาจะทำดีด้วย

มู่หนานหนานจึงเก็บกำไลไว้ในสาบเสื้อ

ในวันที่แต่งตั้งกุ้ยเฟยนั้นมู่หนานหนานจำต้องตื่นแต่เช้าตรู่ นางสวมชุดสีชมพูใบหน้างามนั้นประทินด้วยแป้งหอม ศีรษะนั้นสวมงกุฏหงส์ขนาดพอดีกับศีรษะ หญิงสาวถูกประคองให้เข้าไปในท้องพระโรง เหล่าขุนนางต่างมองพระสนมกุ้ยเฟยช่างงดงามนัก นางเดินไปที่ประทับสำหรับสนมใหม่อย่างนาง อวี้ฉี่นั่งบนบัลลังก์ทองพอใจนัก ที่ได้สาวงามที่มากความสามารถประดับแคว้นหนาน