Chapter 7

1316 คำ
Naglalakad sya sa hallway ng school kasabay ng mga studyante na papasok na rin. Ang mga studyante na kasabay nya ay maingay dahil sa maagang chismiss pero sya ay tahimik lang habang naglalakad na nakapapulsa at may headset sa tenga Straight lang kanyang lakad di pareho ng ibang estudyante na may mga nilapitan pang mga kakilala o kaklase na para makipag chismissan . Mabilis ang kanyang paghinto sabay atras ng mag biglang humarang sa kanya Kilala nya ang mga ito, ito yung tatlong babae na nakilala nya, dalawang araw na ang lumipas. Kumaway si shasha Yung singkit ang mata. Tinanggal nya ang headset sa tinga para marinig ang mga ito " Hi Jessica" ngiting saad ni roan may mahabang bohok na kolot sa hulian, its a natural hair di tulad ng iba na pinap wave sa baba para style kono Hindi sya nagsalita at naglakad Lang alam naman nyang nakasunod sa kanya ang tatlo dahil ang ingay ni leah yung may soot na glasses, she's a nerd pero napaka ingay nya " I heard na nagkaroon daw ng laban yung rios kagabi, sino kaya ang nakalaban nila?" Mabilis syang napahinto at tumingin kay shasha Hindi naman sa curious sya pero gusto nyang marinig dahil hindi nya tinapos ang laban kagabi, hindi nga nya tinapos panoorin ang unang laban ng gropo, ang laban pa kaya ng rios. Hindi nya sinasabi na mahina ang grupo na menention nila, pero di rin nya sasabihin na mahina ang mga ito " Weehhh di nga nanood kaya ako kaga----" hindi natapos ang ibang sasabihin ni roan ng pigilan sya ng mga kaibigan niyo Nagtaas sya ng kilay ng hinawakan ni leah ang kamay ni roan para patigilin ito sa pagsasalita dahil nandyan sya. Ngumiti naman ng pilit si leah at tumabi sa kanya at bumulong "Wag kang maingay ha may sasabihin kami sayo" bolong ni leah sa kanya. Hindi sya umimik at hinayaan lang nyang hatakin sya nito papunta sa pina kagilid na walang masyadong taong nagdadaan o nagpupunta Nang makarating sila sa pina kagilid, binitawan sya nito at mas lumapit pa sa kanya para hindi marinig ng iba ang gusto nitong sasabihin. Ngayon ay curious na sya sa kung ano man ang gusto nitong sabihin "We're a member of a gang" bulong nito Nagulat sya sa sinabi nito pero di sya nagppahalata at nagbigay ng reaction. Nakapindi parin ang kanyang walang emosyon na muna. Hindi sya makapaniwala na myembro ang mga ito ng isang gang, hindi kasi mahahalata sa kanilang kilos na myembro sila " Hindi kaba magugulat o mag wawala sa sinabi ko?" napakonot sya ng noo sa tanong nito Importante ba ang reaction kapag may sasabihin. Para sa kanya sapat na ang sakanya lang ang reaction, ayaw nyang ipakita, kung may reaction man sya o wala basta ay sa kanya na iyon Sinampal naman ni shasha si roan sa balikat, pero hindi iyon kalakasan dahil hindi naman umaray si roan at tumingin lang dito " Wag na tayong umasa na magpapakita yan ng reaction, hindi nga siguro tao tong si jessi kasi walang emosyon sa muka" saad nito na kinataas ng kanyang kilay " I'm a human wala lang ako sa mood magbigay ng reaction" dependsa nya. Tumingin naman sa kanya ang mga ito at gulat na gulat ang mga ito " Ang dalang mong magsalita jess" komento ni shasha na sinang ayonan naman ng mga kaibigan nito Tinalikuran nya ang mga ito, dahil malapit na magsasamula ang klase. Sumonod naman ang tatlo sa kanya. Nag uusap ang mga ito pero di nya masyadong pinansin ang mga pinag usapan nila dahil hindi sa marites at hindi sya interested sa pag uusap nito tungkol sa mga crush nilang basketball player 19 years na syang nabubuhay sa mundo pero di nya naranasan ang magkaroon ng crush. Hindi naman sa wala snobber sya, wala Lang talagang time sa mga lalaki at sa crush crush na yan Mabilis namang tumibok ang kanyang puso ng biglang pumasok ang itsura ng lalaki na nakita nya kagabi sa cliff. Mabilis syang umiiling iling para mawala sa kanyang isipan ang muka ng lalaking yun Una nya iyong naramdaman kaya di nya maiwasan ang mapa isip kung bakit pumasok sa kanyanv isipan ang muka ng lalaki. Dalawang tatlong beses na nyang nakita ang lalaki, pero bakit nya iyon naramdaman Humarap sya sa tatlo nyang kasama na ngayon ay natahimik, nagdadalawang isip sya kung itanong nya ba ang ibig sabihin nito o manahimik nalang sya. Pero wala namang masama kung magtatanong diba? " What is the meaning about your seing someone face?" She randomly ask to the three girls infront of her Nagkonot noo silang tinignan sya like ' is she for real' " Because you miss this person or your familiar with her or him" sagot naman ni shasha Miss that person? Paano nya uyon mamimiss ei di nga nya alam ang pangalan. She just met this guy not so long so bakit naman nya mamimiss " I just met him and my heart beat erotic like someone chase me" she explained para maintindihan nito ang gusto nyang iparating Malalaki naman ang mga mata nito na may mga ngiti. Its not a happy smile but its weird smile, like teasing smile or something. Di nya alam basta hindi normal na ngiti Malakas naman syang sinapak ni roan at may mapag asar na ngiti. She look innocently to roan. She is wondering why roan slap her shoulder " What?" " Ikaw ha...so who's this guy?" " I Don't know...i just meet him not so long, will i meet him here at school and it was my first day here... And then i saw him, i think he try to help me find my room" paliwanag nya Nagtatalon naman si sha sha at leah habang may kung anong kislap ang mga mata, habang si roan ay nakanganga parang hindi makapaniwala sa kanyang pinaliwanag " How old are again?" Naguguluhan man sya sa tanong ni roan ay sinagot nya pa rin " 19.... Why you ask?" " Oh my god Jessica you don't know what that mean" hindi makapaniwala na tili nito. Umiiling sya " I have my life with my lolo and i don't do things na hindi belong sa mga itinuturo sa akin" " Jess what you feel is called ' love af first sight' " saad nito habang kinikilig sa huli nitong sinabi ' love at first sight?' nanlaki ang kanyang mga mata sa salitang yun. Yan ang sinabi sa kanya ni sakura noon na may crush sya sa isang guy na nasa templo kasama nila ito noon sa training She doesn't believe na crush nya ang lalaking yun. All of her life hindi nya inisip na magkakaroon sya ng crush. Nawala ang emosyon sa kanyang muka at napalitan iyon ng galit at lungkot. Yun ang dahilan kung bakit nawala sa kanya si sakura " Paano tanggalin ang nararamdaman ko?" Walang emosyon nyang saad Leah roll her eyes at hinawakan sya sa balikat at tinignan sa mata, she look at leah eyes to without emotion. Ilang pinuto silang nagkatitigan bago unang bumitaw si leah " Wag ka nalang tumingin ok" saad nito at may nagdadalawang ngiti " hindi yan matatangal kung hindi mo sya kakalimutan or hindi ka nya sasaktan" ' so if i forget him mawawala ang nararamdaman ko.. its just easy' saad nya sa isip Tumingin sya sa kasama" kakalimutan ko sya" Tumalikod sya at nagsimula ng maglakad. May pasok pa sya pero bigla syang napahinto ng may humarang sa kanya. Wala syang emosyon na pinakita sa kaharap ngayon. She need to forget him Nilagpasan nya ito without saying anything. To forget a person don't talk to them or give them a glance ' and to forget the pain time you must not think of it so you could forget her even though it will hurt you, that the ways of forgetting people' CZARINA SALEM
อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม