“เอาน่าเดี๋ยวมันก็ดีขึ้น อย่าเครียดสิวะ ให้กูโทรเรียกเมียมึงให้ไหมล่ะ”
“ถ้าเรียกได้กูโทรเรียกไปนานแล้วไอ้เจฟ ไม่ต้องให้มึงเสนอหน้าหรอก”
“หึๆๆ กูไม่ได้หมายถึงน้องนิ้งซะหน่อย”
“เทียร์ไม่ใช่เมียกู อย่ากวนส้นตีน”
“หึๆๆ ไม่ใช่ได้ไงวะ 3 เดือนแล้วนะไอ้กัส”
“สัส!” แม่งย้ำทำเหี้ยอะไรวะคนยิ่งเครียดๆ อยู่ ผมก็เลยด่ามันพร้อมกัชูนิ้วกลางไปให้ เรื่องที่ผมไม่อยากเอามาคิดแต่ก็ต้องคิดบ้าง เรื่องที่ผมเองก็เพิ่งรู้ไม่นาน แต่พอผมรู้เรื่องอีกคนก็กระจายข่าวให้เพื่อนของผมรู้กันแทบทุกคน
“เป็นเหี้ยไรกัน” เสียงคนๆ หนึ่งดังขึ้น ไอ้ซีเจย์ครับ ไอ้เหี้ยซีเจย์มันตามมาทีหลัง มาได้จังหวะที่ผมกำลังอยากถีบปากไอ้เจฟพอดี
“กูไม่เป็นเพื่อนมึงน่ะเป็น มาดูมันหน่อยหัวร้อนฉิบหาย” ไอ้เจฟบอกไอ้ซีเจย์แต่น้ำเสียงกวนส้นตีนของมันไม่ได้ทำให้อารมณ์ผมเย็นลงเลยสักนิด พอไอ้เจฟพูดจบไอ้ซีเจย์ก็เดินหน้านิ่งมานั่งที่เก้าอี้อีกตัว
“เป็นไรว
