ตั้งแต่วันที่ชายหนุ่มกล่าวไล่เขียนฝันออกมาท่ามกลางสายตาหลายคู่ที่มองพร้อมกับหันไปซุบซิบกันนั้นก็ทำเอาเธอชาหนึบตามร่างกายอยู่ร่วมสัปดาห์ ไม่ได้กลัวเสียหน้า แต่คิร่าไล่เธอแล้วยอมให้คนที่เดินเข้ามาใหม่ซึ่งก็คือผู้หญิงคนนั้นช่วยประถมพยาบาลเบื้องต้นให้แทน หากไม่ได้เอเดนกับเฟยเฟิ่งเอ่ยเรียกสติเธอกลับมาคิดว่าตัวเองคงจะได้ร้องไห้ให้ใครหลายคนได้เห็นตรงนั้นแล้วอย่างแน่นอน
เธอผิดมากเลยหรือที่เป็นห่วงเขา แล้วการทำผิด มีเรื่องกับหญิงสาวคนนั้นแค่ครั้งเดียวคิร่าจำเป็นต้องทำราวกับรังเกียจกันมากขนาดนั้นเชียว
“ฝัน กูว่าเราโดดวิชานี้กันเถอะ”
“อย่าทำเรื่องไม่เป็นเรื่องเฟิ่ง”
ชั่วโมงเรียนที่หมุนเวียนให้ต้องมาเจอกันอีกครั้งทำเอาหัวใจของเขียนฝันสั่นระริกอยู่ไม่น้อย กลัวเหลือเกินว่าเธอคนนั้นจะมาแย่งพื้นที่ข้างกายเขาไปจากตัวเองจริง ๆ
“เฮ้อ ก็ได้ ว่าแต่แกจะโอเคใช่ไหม ที่ต้องเจอเขา...”
“ฉันสามารถแยกแยะเรื่องส่
