25.

1599 คำ

—Entonces ya estamos todos presentes, ¿no es así? —la risota desgarradora de Charles salió de su boca justo antes de que pudiera volver a hablar—. El niño bonito, su novia, su futuro hijo, mi ex-novia... No era de esperar que Charles se comportara como un hijo de su puta madre. Pero tampoco era sorpresa aquellas palabras de no saber que hacer o desesperación. Nunca quite el arma de su cabeza, en cambio él si la bajó y la tiró al suelo cuando Emma se acercó apuntándole en su frente. No tenía escapatoria más que rendirse. —No me da gracia tu humor, Warren —dijo Emma entre murmullos—. Algún día iba a llegar este día en donde todos te enfrentaran de alguna forma. Él nuevamente se río. —Bueno, bueno, tienes razón, soy un cobarde por querer asesinar a mi hijo —sus hombres estaban sin arma,

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม