ว่าที่สามีแซ่บขนาดนี้จะปล่อยไปได้ไง

ฟ้าประทานคู่หมั้นให้หนึ่งคน (2)

ครึ่งปีก่อนท่านพ่อของนางหนีไม่พ้นโรคระบาด สั่งเสียให้นางรีบเดินทางมายังเมืองหลวงเพื่อแต่งเป็นชายาท่านอ๋องทันที

เมื่อมาถึงเมืองหลวง คุณหนูวั่งจึงรู้ว่าท่านอ๋องหนิงไห่ไม่ชอบสตรีบริสุทธิ์ที่ทำอะไรบนเตียงไม่เป็นสักอย่าง โชคดีที่นางก็เป็นเช่นนั้น ในตอนแรกยังกังวลอยู่ว่าจะทำให้ค่ำคืนแรกของนางมีเลือดพรหมจรรย์ออกมาได้อย่างไร แต่ตอนนี้ไม่ต้องกังวลอีกต่อไป

คุณหนูวั่งไม่ใช่ลูกสาวที่แท้จริงของหมอเทวดา หมอเทวดาตัณหากลับเลี้ยงนางเอาไว้ข้างกายเพื่อใช้งานปลดปล่อยพลังหยางในทุกค่ำคืน

ในตอนแรกคุณหนูวั่งคิดว่าตัวนางอาจทำให้ท่านอ๋องหนิงไห่พอพระทัยได้บ้าง แต่ความจริงกลับไม่เป็นเช่นนั้น คุณหนูวั่งเคยเข้าไปในหอเนี้ยฟงดูแล้วในฐานะหมอหญิงเพื่อรักษาโรคลับ ๆ ให้หญิงคณิกา เพราะรู้ว่าท่านอ๋องหนิงไห่ชอบมาที่นี่ เคยเห็นผู้หญิงเหล่านั้นต้อนรับแขกอยู่บ้าง นางเรียนรู้อยู่เกือบครึ่งปี หลายวันมานี้จึงได้มีโอกาสได้ใช้ทักษะเหล่านั้นที่ได้เรียนรู้มา

นางเคยช่วยเหลือโจรเด็ดบุบฝาครั้งหนึ่งในตอนที่เขาถูกตามล่า ดังนั้นนางจึงนัดเขาออกมาที่นอกเมืองเพื่อฝึกวิชาด้วยกัน

"ข้าได้ยินมาว่าท่านอ๋องหนิงไห่เรียกน้ำร้อนเข้าไปในห้องส่วนพระองค์วันละไม่ต่ำกว่าห้าครั้ง เรื่องนี้เป็นความจริงหรือไม่" คุณหนูวั่งอ้าขาออกกว้างเพื่อให้งูใหญ่มุดตัวเข้ามา

"อึ๊…อ๊าห์…" งูใหญ่ที่ทะนงตัวว่าตัวเองไม่ธรรมดารีบมุดถ้ำเข้าไป

"ข้าเคยแอบเข้าไปในตำหนักของท่านอ๋องครั้งหนึ่ง คืนนั้นเขาเรียกหาน้ำร้อนห้าครั้งติดกัน"

"ซีดดด…อื้มมม…ชะ…เช่นนั้นก็คงจะจริง" คุณหนูวั่งคิดไปถึงหน้าตาอันหล่อเหลาของท่านอ๋องหนิงไห่ หากนางได้อยู่ใต้ร่างของเขาเหมือนกับคุณชายฉางในตอนนี้ นางจะมีความสุขมากเพียงใดกัน

โจรเด็ดบุปผาเมื่อเห็นว่าคุณหนูวั่งไม่ตั้งใจเอาเสียเลยชายหนุ่มจึงรีบกระแทกกระทั้นทันที

"อยู่กับข้า กำลังกลืนกินของข้าเช่นนี้ ท่านกำลังคิดถึงสิ่งใด หากท่านอยากทำให้ท่านอ๋องหนกะพริบไห่พอพระทัยจริง ๆ ลีลาเช่นนี้ไม่เร้าใจมากพอหรอกนะ ข้าจะสอนเจ้าเองก็แล้วกัน" คุณชายฉางพลิกร่างของคุณหนูวั่งขึ้นมา

คุณหนูวั่งเบิกตาออกกว้าง ในที่สุดนางก็เข้าใจว่าคุณชายฉางต้องการสิ่งใด

"อยากให้ข้าขี่ม้าชมเมืองก็ไม่บอก ข้าจะแสดงให้ท่านรู้ว่าข้ามีความสามารถที่ไม่ธรรมดา" คุณหนูวั่งควบม้าจนแหงนหน้ามาทางด้านหลัง อาเฟยเขินอายไม่กล้าดูต่อ สะกิดน้องสาวให้ถอยออกมา

ข่งมี่ถิงขัดใจ เวลาสำคัญเช่นนี้ก็ต้องศึกษาให้ดี

"พี่ใหญ่อย่าคิดว่ามันไม่น่ามอง นี่เป็นเรื่องธรรมชาติเจ้าค่ะ พวกเราแค่ศึกษาดูก่อนล่วงหน้าหลายปีก็เท่านั้นเอง"

อาเฟยไม่กล้าปล่อยน้องสาวเอาไว้คนเดียว ดังนั้นเขาจึงจำเป็นที่จะต้องรั้งกายอยู่เป็นเพื่อนนางต่อไป

ข่งมี่ถิงกลอกตามองบนแล้วปากออกมา คนไหนกันที่บอกว่าแอบดูคนอื่นไม่ดี แล้วที่กำลังจ้องตาไม่กะพริบเช่นนี้เรียกว่าสิ่งใดกัน

"ลีลาของข้าพอจะถูกใจคุณชายฉางบ้างหรือไม่ ท่านคิดว่าหากข้าไปบอกท่านอ๋องหนิงไห่ว่าข้าคือคู่หมั้นของเขา เขาจะยอมรับข้าไหม ข้าสามารถแทนที่แม่นางหางกวี้ได้หรือยัง"

"อืม…อ๊าห์…นะ…นางมีชื่อว่าหานลี่ต่างหาก เจ้าจำชื่อของนางผิดไปแล้วจริง ๆ"

คุณหนูวั่งขมิบช่องทางรักเข้าหากัน การที่นางกระทำเช่นนี้ทำให้คุณชายฉางแทบปล่อยเชื้อพันธุ์ออกมา

"ท่านเคยกับนางมาบ้างแล้วล่ะสิ ถึงจำได้แม่นยำว่านางชื่อว่าอะไร"

"ข้าเป็นโจรบุปผาที่เลื่องชื่อในแผ่นดินเชียวนะ มีสตรีเร่าร้อนคนใดบ้างที่ไม่เคยผ่านเจ้าสิ่งนี้ของข้า" โจรเด็ดบุปผาแสดงให้คุณหนูวั่งเห็นว่าของสิ่งนี้ของเขาแข็งขึงเพียงใด

ไม่นานหลังจากนั้น บนท้องฟ้าดูเหมือนว่าอีกไม่นานฝนก็คงตกโปรยลงมา

คุณชายฉางพลิกร่างของคุณหนูวั่งให้กลับนอนราบอยู่บนพื้นอีกครั้ง ช้อนขาทั้งสองข้างของนางขึ้นมา พร้อมที่จะทะลวงครั้งสุดท้ายเพื่อไปให้ถึงปลายทางทันที

ทันใดนั้นบนท้องฟ้าก็พลันสว่างปลาบแปลบขึ้นมา

ข่งมี่ถิงรู้สึกคุ้น ๆ สถานการณ์แบบนี้ยิ่งนัก อย่าบอกนะว่า…นี่มันกำลัง

เปรี้ยง!!

ไม่นานหลังจากนั้นฟ้าก็ผ่าลงมา

ฟ้าผ่าลงมาอย่างกะทันหัน ทำให้โจรบุปผาตกใจ เสือกงูใหญ่เข้าไปในถ้ำอย่างแรง

คุณหนูวั่งเบิกตากว้าง อ้าปากค้าง พยายามที่จะสูดอากาศเข้าไป

หลังจากนั้นไม่นานร่างของนางก็กระตุก คุณชายฉางหยุดการกระทำทุกอย่าง เพื่อดูอาการให้นาง

คุณหนูวั่งไม่หายใจไปเสียแล้ว คุณชายฉางตกใจในตอนแรกก่อนที่จะหัวเราะออกมาเสียงดัง

โจรบุบฝายืนขึ้นมา อ้าขาเท้าสะเอวคร่อมร่างที่ไร้วิญญาณของคุณหนูวั่งเอาไว้ แล้วร่อนสะโพกควงของดีของตัวเองไปมา ชายหนุ่มคิดว่างูใหญ่ของเขาคงมีขนาดไม่ธรรมดาจริง ๆ ลีลาของเขาก็เช่นเดียวกัน ไม่เช่นนั้นจะทำให้หญิงร่านคนหนึ่งสำลักความสุขจนตายได้อย่างไร

คุณชายฉางไม่สนใจคุณหนูวังเลยสักนิด เก็บงูเข้าที่ก่อนที่จะใช้วิชาตัวเบาเหินจากไปทั้งอย่างนั้น

ข่งมี่ถิงยากบอกเขาว่าไม่ใช่งูใหญ่ของเขาทำให้คุณหนูวั่งลำสักความสุขจนตาย แต่เป็นเพราะนางสำลักลมหายใจต่างหาก สำลักลมหายใจก็เท่านั้นเอง

ดังนั้นท่านอย่าได้คิดเองเออเองเชียวนะว่างูใหญ่ของท่านเก่งกาจมากกว่าผู้ใด

สิ่งนั้นของท่านยังสู่ดิลโด้ของข้าไม่ได้เลย เช่นนั้นก็อย่าเอาไปเทียบกับมังกรยักษ์ของท่านอ๋องหนิงไห่ให้เสียเวลา

เดี๋ยวก่อนนะ! นางลืมอะไรไปหรือไม่

เมื่อครู่นี้นางได้ยินทั้งสองคนเอ่ยถึงท่านอ๋องหนิงไห่ อย่าบอกนะว่าคือท่านอ๋องหนิงไห่ที่หุ่นแซ่บคนนั้น

"พวกเราไปจากที่นี่กันเถิดน้องสาว มีคนตายเสียแล้ว อย่ารั้งตัวอยู่เลย" อาเฟยคิดที่จะพาน้องสาวจากไป

ข่งมี่ถิงพลันได้สติขึ้นมา "ช้าก่อนเจ้าค่ะพี่ใหญ่ ข้าจะเข้าไปดูแม่นางคนนั้นสักหน่อย หากท่านกลัวท่านก็กลับไปก่อนก็แล้วกัน" หญิงสาวในร่างของเด็กเจ็ดขวบรีบวิ่งเข้าไปในวัดร้างทันที

อาเฟยรีบวิ่งตามนางมา

"อาถิงเจ้ากำลังทำสิ่งใด"

ข่งมี่ถิงรื้อเสื้อผ้าที่กองอยู่ของคุณหนูวั่งให้วุ่นวาย แต่นางก็ไม่พบสิ่งที่นางคิดว่าคุณหนูวั่งน่าจะพกติดตัวมาด้วยเสียที

"ไปกันเถิดน้องสาว ของมีค่าของนาง…ข้าหยิบมาแล้ว พวกเรารีบไปจากที่นี่กัน"

ข่งมี่ถิงรีบหันกลับมามอง

เวลานี้ในมือของอาเฟยมีแผ่นหยกรูปหยดน้ำสีน้ำเงินอยู่หนึ่งอัน

"ท่านพี่ได้มาจากที่ใดเจ้าคะ" ดวงตาของนางเปล่งประกายวับวาว

อาเฟยชี้ไปที่เรือนร่างอันเปลือยเปล่าทันที

ของที่ข่งมี่ถิงควานหาอยู่นานกลับอยู่บนร่างเปลือย ๆ ร่างนั้น ไหนท่านพี่บอกว่าไม่สมควรมองอย่างไรกันเล่า หากท่านไม่มองแล้วท่านจะหยิบมันมาจากบนร่างนั้นได้อย่างไร

ปากไม่ตรงกับใจนะเจ้าค่ะพี่ใหญ่ ผู้ชายไม่ว่าวัยไหนก็เป็นเช่นนี้ทุกคน

"ข้าจะเก็บให้เองเจ้าค่ะ พวกเรารีบกลับบ้านกัน" ในที่สุดข่งมี่ถิงก็ได้ป้ายหยกอันนั้นมา

เวลานี้นางกลายเป็นคู่หมั้นตัวปลอมอย่างไม่เป็นทางการของท่านอ๋องหนิงไห่เข้าให้แล้ว มีว่าที่สามีที่หุ่นแซ่บถึงเพียงนั้น นางไม่มีทางมอบเขาให้กับสตรีอื่นใด

หลังจากนี้ไปนางจะต้องวางแผนชีวิตใหม่ให้กับตัวเองและพี่ชายไปพร้อม ๆ กัน

ชุบตัวเองจากเด็กบ้านนอกเกือบตายมาเป็นแม่นางน้อยผู้ร่ำรวยเป็นอย่างแรกก็แล้วกัน หลังจากนั้นก็ปั้นพี่ใหญ่ของนางให้เป็นบุรุษที่ไม่ว่าสตรีคนใดแค่เพียงได้มองก็ต้องน้ำลายไหลทันที

"ข้ามีว่าที่สามีแล้วนะเจ้าค่ะพี่ใหญ่ ข้าจะรีบโตไว ๆ" ข่งมี่ถิงแกว่งแผ่นหยกสีน้ำเงินในมือไปมา หลังจากนั้นนางก็หาเชือกสีแดงเส้นหนึ่งมาร้อยมันเอาไว้ แล้วสวมไว้ที่ลำคอทันที

อาเฟยไม่เข้าใจสิ่งที่น้องสาวพูดนัก นางคงพูดตามประสาเด็กที่ยังไม่โตกระมัง

ข่งมี่ถิงเข้านอนตอนรุ่งสาง สามารถข่มตาลงได้ทั้งที่เพิ่งเห็นคนสำลักลมหายใจตายมาหยก ๆ พลางจินตนาการไปว่าหากนางโตขึ้นแล้วได้อยู่ใต้ร่างของท่านอ๋องหนิงไห่คนนั้นจริง ๆ นางจะมีความสุขมากเพียงใด

ระหว่างนี้ก็ดูแลตัวเองให้อกเป็นอกเอวเป็นเอว ผิวเนียนละเอียดเป็นยองใยน่าสัมผัสไปทุกสัดส่วนไปก่อนก็แล้วกัน

ทันใดนั้นนางก็รีบดีดตัวขึ้นมา "กลับไปฝังร่างของนางเสียหน่อยก็แล้วกัน ถือเป็นคำขอบคุณที่มอบสามีหุ่นแซ่บให้ข้าหนึ่งคน" ข่งมี่ถิงรีบลุกไปเขย่าร่างของพี่ชายทันทีแล้วชวนกันไปที่วัดร้างข้างบ้านอีกครั้งเพื่อฝังศพให้คุณหนูวั่งด้วยกัน