๒๖
หลังจากที่อิ่มอรุณหันหลังให้ภาพพี่สาวเดินขึ้นไปพร้อมกับเจ้าหน้าที่ตำรวจ หญิงสาวก็เอาแต่นั่งเงียบเช่นเดียวกับศิลาที่ใบหน้าขรึมจัดเขาไม่พูดหญิงสาวก็ไม่พูด ต่างคนจึงต่างเงียบจนนิรุตม์กังวลใจไม่น้อย และมั่นใจว่าเจ้านายของตนนั้นกำลังมีใจให้กับหญิงสาวใบหน้ารูปหัวใจตัวเล็กฤทธิ์มากเข้าแล้ว ไม่ใช่เพียงแค่มีใจเท่านั้น แต่อาจจะเรียกว่ารักได้เลยก็ว่าได้ เพราะศิลาไม่เคยทำท่าหึงหวงหรือแม้แต่ค้อนรินลดาเหมือนที่ทำกับอิ่มอรุณ ยิ่งเมื่อสองพี่น้องเอ่ยชื่อคนรักของอิ่มอรุณออกมา ดูท่าเจ้านายเขาจะโกรธขึ้งไม่น้อย
อิ่มอรุณเหลือบตามองคนที่นั่งข้างไม่พูดไม่จาแล้วลอบถอนหายใจเฮือก หล่อนไม่รู้ว่าเขาพาหล่อนมาด้วยทำไม เพราะพามาแล้วก็เหมือนกับไม่อยากจะมองหน้ากันแบบนี้ ไม่รู้หรือไงว่ากำลังทำให้หล่อนอึดอัดใจ...
“ถ้าคุณไม่ได้อยากให้ฉันมาก็บอกให้คุณนิรุตม์จอดรถแถวๆ นี่เถอะค่ะ ฉันจะได้กลับบ้านของฉันเสียที เงินคุณก็ไม่ได้
