๒๗
“ใช่! ฉันยังอยากอยู่! แล้วคนที่จะแก้ความอยากของฉันมีแค่คนเดียวเท่านั้นคือภีม! เขาเท่านั้น ไม่ใช่คุณว๊ายย” ไม่ทันขาดคำ ร่างบางก็ถูกกระชากจนตัวลอยขึ้นมาเท่าเขา แล้วถูกตะโปมจูบอย่างดุดันเร่าร้อนและรุนแรง! อิ่มอรุณทั้งเจ็บใจและเจ็บกายเมื่ออีกฝ่ายกระทำอย่างอยาบคาย กักขฬะ วินาทีต่อมาร่างทั้งร่างก็ถูกผลักจนล้มลงไปกองกับพื้นที่นอนพร้อมกับชุดเสื้อและกางเกงชุดเดิมก็ถูกกระชากออกอย่างไม่ไม่ปรานีปราศรัย เสียงดังแควกกรีดความรู้สึกหญิงสาวอย่างรุนแรง เสี้ยววินาทีต่อมาความเจ็บปวดก็แล่นปราดเมื่อถูกคมฟันจากศิลาขย่ำกัดลงมาบนเนินเนื้ออ่อนของทรวงงามอย่างรุนแรงตามอารมณ์ดิบเถื่อนขณะนั้น ไม่สนแม้แรงสะดุ้งและเสียงร้องจากหญิงสาวว่าหล่อนจะเจ็บปวดสักเพียงไหน
น้ำตาไหลรินอีกคราวในวันนี้ อิ่มอรุณพลิกหน้าหนีภาพความป่าเถื่อนของศิลา ดวงตาปิดสนิทด้วยไม่อยากเห็นการกระทำของเขา แม้เจ็บก็กัดปากแน่นไม่ยอมเปล่งเสียงร้องขอควา
