จู่โจม

1471 คำ
01 จู่โจม หึ! ไอ้พวกนั้นมันจะดูถูกความสามารถของผมเกินไปแล้ว เดี๋ยวก็รู้ว่าใครกันแน่ที่ไม่มีน้ำยา ผมเดินตรงมายังโต๊ะที่มีผู้หญิงคนนั้นนั่งอยู่ จะว่าไปเธอก็ดูเซ็กซี่ใช่เล่นเลยนะ อีกอย่าง คงเป็นเพราะเธอเซ็กซี่แบบนี้ละมั้ง เลยไปถูกอกถูกใจไอ้พวกนั้นเข้า แล้วไง….เล่นตัวงั้นหรอ…หยิ่งมากสินะ…. แต่ก็คงเป็นธรรมดาของผู้หญิงพวกนี้แหละ ที่ชอบทำตัวแบบเธอประมาณว่าอยากเรียกร้องความสนใจ ประเภทนี้ผมเจอมานักต่อนักแล้ว สุดท้ายก็จบที่เตียงอยู่ดี หลังจากนั้น ก็เข้าตามแบบฉบับเดิม…เรียกร้องสิทธิ์ให้ตัวเอง ทั้งๆ ที่ไม่ได้มีอะไรให้น่าสนใจเลย อีกอย่างผู้หญิงพวกนี้ แน่นอนว่าเล่นตัวไปเท่านั้นแหละ ไม่มีใครยังซิงค์อยู่หรอก เธอคนนี้ก็คงจะเหมือนกัน “ขอโทษนะครับ ผมขอนั่งด้วยได้มั้ย????” ผมยิ้มให้คนตรงหน้า พอได้เห็นหน้าตรงๆ แบบนี้แล้ว บอกได้คำเดียวเลย ไม่ใช่แค่เซ็กซี่ แต่หน้าตาเธอยังสวยมากจนผมยังต้องมองซ้ำครั้งแล้วครั้งเล่า “เห้อ~~~~มุขเดิม…ทำไมไม่เปลี่ยนกันบ้างนะ” “ห๊ะ! ครับ???? เมื่อกี้คุณว่าอะไรนะ” เหมือนเธอกำลังพูดกับตัวเอง บวกกับเสียงเพลงที่ดังสนั่นไปทั่ว ผมคงไม่สามารถจะได้ยินเธอได้ชัดขนาดนั้นหรอก “จะนั่งก็นั่งสิ ไม่ได้เขียนชื่อติดไว้สักหน่อย” O_O!!!!!!!!!!!!! อ่อ! เข้าใจแล้วละว่าทำไมไอ้พวกนั้นถึงส่งผมมา ยัยนี้คงไม่ได้ดีแค่หุ่น กับหน้าหรอก แต่ปากเธอยังดีมากอีกด้วย อยากจะรู้เหมือนกันว่าจะไปได้สักกี่น้ำ “มาคนเดียวหรอครับ” ถามเหมือนคนโง่ ทั้งๆ ที่ผมก็รู้อยู่แล้วว่าเธอมากับเพื่อนอีกคน แต่ที่ถามเพราะมันเป็นเชิง “มากับเพื่อนค่ะ ยัยนั้นออกไปเต้นนู้น” ตอบพร้อมกับยกแก้วเหล้านมือขึ้นมาดื่ม “แล้วคุณไม่ไปกับเพื่อนคุณหรอ???” “ถ้าฉันไปแล้วคุณจะเห็นฉันนั่งตรงนี้มั้ย?????” “เอ้อ…นั้นสินะครับ ผมก็ถามอะไรโง่ๆ” ผมมองขึ้นไปชั้นบน ก็เห็นไอ้พวกนั้นมองลงมาอยู่ พร้อมกับลอยยิ้มที่เตรียมยิ้มเยาะผมเต็มที่ หึ! ไม่มีทางหรอก ยังไงซะพนันครั้งนี้ผม ก็ต้องชนะ ถึงคนตรงหน้าผมจะยากขนาดไหนก็ตาม “ว่าแต่คุณชื่ออะไรครับ ผมชื่อเทน” “เทน?????” เธอถามผมย้ำอีกครั้ง พร้อมกับมองหน้าผมเหมือนมีปัญหาอะไร “ครับ! มีอะไรหรือเปล่า????” “เปล่า???? แต่ชื่อนี้ฉันคุ้นๆ นะ จะว่าไปหน้าตานายเหมือนฉันเคยเห็นที่ไหน” หึ! เข้าทางผมแล้วสิ นี้คงเป็นอีกลูกเล่นของสินะ จะว่าไปก็ไม่ได้ยากอะไรเหมือนกับผู้หญิงทั่วไป ที่ชอบตั้งคำถามกับผมแบบนี้ เป็นเชิงก่อนที่จะมากไปกว่านี้ “หรอครับ…สงสัยหน้าผมจะโหลแล้วมั้ง” “นั้นสินะ” เธอยิ้มให้กับผม ตาเธอดูเหมือนจะเริ่มปิดลง พนันได้เลยว่ายัยนี้ดื่มหนัก จนตอนนี้ก็คงจะเมาได้ที่แล้วสินะ “ดูเหมือนคุณจะเมาแล้วนะ อ่อ! ใช่สิว่าแต่คุณชื่ออะไรนะครับ” เธอยังไม่ได้ตอบคำถามผมเลยนะ “ชื่อฉันหรอ…ฉันชื่อ…ชื่อ…” เธอยกนิ้วมาแตะปากตัวเอง เมาแล้วจริงๆ สินะ โถ่~~~ไอ้พวกนี้ส่งผมมาจีบคนเมาเนี๊ยะนะ มันจะไปสนุกอะไรว่ะ บอกตามตรงนะทั้งชีวิต ผมยังไม่เคยเข้าไปจีบผู้หญิงคนไหน ที่เมาแบบยัยนี้เลย ผมมองขึ้นไปข้างบน พยายามโบกไม้โบกมือให้ไอ้พวกนั้น เพื่อเป็นการบอกว่ายัยนี้เมา แต่พวกมันก็ทำเป็นยิ้ม แล้วไม่สนใจ ได้! จะเอาแบบนี้ใช่มั้ย หึ! งั้นพวกมันก็เตรียมตัวทำอย่างที่พูดไว้เลย “เอางี้ดีกว่านะคุณคนสวย คุณไม่ต้องบอกชื่อผมหรอก บอกชื่อเพื่อนที่มากับคุณได้มั้ย” “จะ…เอา…ไป…ทามมมม มั้ย” แค่แรงจะถามยังไม่มี “ผมก็จะได้ไปหาเพื่อนคุณ ให้เขามาพาคุณกลับไงละ เมามากแล้วนะรู้ตัวมั้ย” “โอ้ๆๆๆ ไม่ๆๆ ไม่ต้อง กลับเองได้ สบายมาก” เธอพยายามจะลุกขึ้น ปากเก่งเหมือนกันนะ จะรอกมั้ยว่ะ ขืนเป็นแบบนี้นอกจากจีบไม่ได้แล้ว ผมคงต้องยอมแพ้พนันไอ้พวกนั้นแล้วละ แบบนี้ไม่ไหวแน่ๆ Rrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr [โลโก้] ก่อนที่ผมจะลุกขึ้นเพราะยอมแพ้ ครั้งนี้แค่ครั้งเดียวเท่านั้น ไอ้โลโก้แมร่งก็โทรเข้ามา โทรมาทำซากอะไรว่ะ มันลงมาหาผมก็ได้ ผมมองขึ้นไป ก็เห็นมันทำสัญญามือ บอกให้ผมรับโทรศัพท์ “เชี๊ยะไรมึง….โทรหาพ่องหรอ” [ครับพ่อ….] “กวนทีนกูละเวร มึงมีอะไร” [กูแค่เห็นมึงจะลุกหนี พวกกูเลยจะโทรมาถาม มึงยอมแพ้แล้วสินะ] น้ำเสียเยาะเย้ยของพวกมัน นี้สร้างแรงบันดาใจให้ผมมากเลยนะ ก็แมร่งมีที่ไหนให้มาจีบคนเมา แล้วดูดิ ยัยนี้มันเมาน้อยๆ ซะที่ไหน [เปล่า…กูก็แค่โทรมาบอกเฉยๆ ว่าผู้หญิงคนนั้นมีอะไรพิเศษที่มึงยังไม่รู้] “อะไรของพวกมึงว่ะ!” [อยากรู้มึงก็นอนกับเธอให้ได้ดิ…แค่นี้ไม่สะท้านความรู้สึกมึงหรอก] “ตลก! กูไม่เล่นแล้วเว้ย!” [โถ่~~~~~~ หมดหนุกเลยกู เอ้อๆๆ ไม่เล่นก็ไม่ต้องเล่น มึงขึ้นมาเลย] พูดแค่นั้นมันก็วางสายไป บอกแล้วไงว่าเล่นแบบนี้ไม่สนุก เล่นกับคนเมาสนุกตายละ ผมหันกลับไปมองยัยผู้หญิงขี้เมานั้นอีกครั้ง ก่อนจะเดินหนีเธอไป หมดอารมณ์เลยว่ะเห็นแบบนี้ [มู่ลี่….] “ยัยมู่….นี่แกเมาอีกแล้วหรอว่ะ! โถ่~~คอไม่แข็งเลยว่ะ” เสียงแอลลินที่ดังเข้าประทะกับหูฉัน มันดูผ่านๆ หูยังไงก็ไม่รู้ เมางั้นหรอ ฉันเนี๊ยะนะเมา ไม่อ่ะ! ยังไม่เมาสักหน่อย “ใครบอกว่าฉันเมา….นี่ไง….เมาที่ไหน ยังคุยกับแกรู้เรื่อง” “เอ้อๆๆๆ ไม่เมาก็ไม่เมา…ไหวแน่นะแก” “ชัว!” เดี๋ยวนะ! ว่าแต่เมื่อกี้เหมือนมีใครมานั่งคุยกับฉันเลย ไปไหนแล้วละ ผู้ชายคนเมื่อกี้นะ “ไปไหนอ่ะ????” “อะไรไปไหน ก็อยู่นี่ไง” “โนๆๆๆ ไม่ใช่แก ฉันหมายถึงผู้ชายเมื่อกี้ ที่หน้าหล่อๆ มีรอยสักตรงเนี๊ยะ” ตรงที่คออ่ะ บอกแล้วว่าไม่เมา ฉันยังจำได้ อ่อ จริงสิเมื่อกี้ฉันยังไม่ได้บอกชื่อเขาเลย “ฉันชื่อมู่ลี่!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!” “เห้ยๆๆๆๆ มู่แกตะโกนทำไมว่ะ เนี๊ยะนะไม่เมา” “ไม่ได้เมา…ไม่ได้ตะโกน นี้เสียงปกติ” ว่าแต่ เขาไปไหนแล้วอ่ะเมื่อกี้ยังอยู่ตรงนี้เลย ไม่อยากรู้ชื่อฉันแล้วหรือไง โถ่~~ก็บอกว่าไม่ได้เมายังไงเล่า!!!!!!!! นี้เขาคงเดินหนีฉัน ไป เพราะคิดว่าฉันเมาแน่ๆ เลย ฉันยังไม่ได้ถามเขาเลย ว่าบ้านอยู่ไหน “เดี๋ยวนะ ยัยมู่ เมื่อกี้แกบอกมีผู้หล่อๆ มาหาแกงั้นหรอ” “เอ้อ! เนี๊ยะนั่งตรงเนี๊ยะ! หายไปไหนแล้วว่ะ!” ฉันมองไปรอบๆ ก็ไม่เห็นมี “ทำไมแกไม่บอกให้เขารอฉันก่อน แล้วนี่รู้มั้ยเขาชื่ออะไร” “ชื่อ….ชื่ออะไรนะ อะไร เท เท นี้แหละ จำไม่ได้” เขาบอกชื่อฉันไม่ใช่หรอ เขาชื่ออะไรนะ โอ๊ย! ช่างเถอะจะชื่ออะไรก็ช่างเถอะ ไม่เห็นน่าสนใจตรงไหนเลย “แอลลิน….” “ห๊ะ???? มีไร” “เดี๋ยวฉันมานะ..ไปห้องน้ำแปบบบบ” “ให้ฉันไปส่งมั้ย” “ไม่ต้อง แค่นี้เอง เดี๋ยวเดินไปก็ถึง” ฉันบอกแอลลิน ก่อนจะลุกขึ้นยืนพร้อมกับเดินออกไป ฉันว่าคลับนี้โครงสร้างมันแปลกๆ นะ อย่างทางเดินไปห้องน้ำเนี๊ยะ มันก็ดูเอียงๆ สงสัยต้องบอกให้เขาปรับปรุงสักหน่อย ไม่ไหวๆ ยิ่งเดิน ยิ่งเวียนหัว ห้องน้ำ… “เห้อ~~~~~ค่อยยังชั่วหน่อยที่เดินมาถึงห้องน้ำได้” ก็บอกแล้วว่าไม่ได้เมา ก็ไม่มีใครเชื่อ นี้ถ้าเมาจริงๆ ฉันคงเดินมาไม่ถึงห้องน้ำหรอกนะ พูดเลยเหล้าแค่นี้ทำอะไรฉันไม่ได้ ตุ๊บ!!!!!!!!!!!! O_O!!!!!!!!!!!!!!!! “เห้ย!!!!!!!!!!!!!!!! คุณ” ______________________________
อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม