Chapter 45

993 คำ

Monday Morning Daniella’s POV Masaya akong gumising. Feeling ko ayos na ang lahat. I waited for Niccolo to fetch me pero late na wala pa rin siya. Kaya tinext ko nalang. [Me: Hey, where are you?] Agad naman siyang nagreply. [Niccolo: Office.] What?! Nasa opisina na siya? Di man lang ako dinaanan. Nag-taxi nalang ako. Alam ko naman na baka masama ang loob niya dahil sa nakita niya kagabi. Pagdating ko ng office, agad ko siyang pinuntahan kaso nasa board room daw siya at may meeting ayon sa mga kasamahan namin. Pumasok nalang din ako sa opisina ko at hinarap ang nakatambak na trabaho.   *** I looked at the clock. What? 2PM na? Hindi ko man lang namalayan. For the first time, di ako kinatok ni Niccolo ng lunch. Hindi ba niya alam na nandito ako sa opisina? I called him up at

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม