โทมัสเดินไปขึ้นรถพร้อมกับส้ม โดยไม่สนใจความรู้สึกของสารภีแม้แต่น้อย ที่ผ่านมาเขาเห็นสารภีเป็นเพียงแค่ที่รองรับอารมณ์ใคร่เท่านั้น
ตอนที่โสรยาตั้งท้องหญิงสาวไม่ยอมให้เขาทำเรื่องอย่างว่ากับเธอเลย มันจึงทำให้เขาต้องการที่จะปลดปล่อย บวกกับแม่ยายของเขาชอบแต่งตัวยั่วยวนมันเลยทำให้เขาอดใจไม่ได้
พอโสรยาจับได้เขาก็ไม่จำเป็นที่จะต้องสนใจความรู้สึกของใครอีกแล้ว ไม่ต้องคอยปกปิดสิ่งที่กระทำ เขาสามารถใช้ชีวิตอย่างอิสระ กินเที่ยวมีอะไรกับผู้หญิงคนอื่นได้ไม่ต้องคอยปกปิดไม่ต้องคอยปิดบังไม่ต้องคอยกลัวว่าโสรยาจะจับได้
บ้านที่เป็นเคยอยู่เหลือเพียงแค่เขากับสารภี แต่สิ่งที่ผู้เป็นแม่ยายกระทำวันนี้มันหักหน้าเขามากๆเขาไม่พอใจและรู้สึกไม่อยากจะยุ่งอะไรกับเธออีกแล้วแต่เขาเชื่อว่าสารภีไม่จบแค่นี้แน่
“เจ็บจังเลยค่ะ” ส้มลูบหน้าของตัวเองปอยๆ นึกเคียดแค้นใจที่โดนสารภีตบอย่างไม่ได้ตั้งตัว
“เดี๋ยวทายาให้นะครับ”
“ว่า
