เปิดตัว
1173 คำ
หลายวันต่อมา...
“เลนส์อยู่ไหมคะ?” ร่างบางกวาดสายตามองไปรอบ ๆ ทันทีที่เดินเข้ามาในบ้านของชายหนุ่ม ก็เห็นทุกคนกำลังนั่งทานอาหารกันแบบพร้อมหน้าพร้อมตา
“เอลี่มาพอดีเลย มาทานข้าวด้วยกันก่อนสิ” ปาลินเดินเข้ามาก่อนที่จะจูงแขนหลานสาวให้เดินตามด้วยความเอ็นดู
“ไม่เป็นไรค่ะ หนูทานมาแล้ว”
“กินแล้วก็กินอีกได้ มานั่งข้างฉัน” ไอลีนลูกสาวคนโต ดึงหญิงสาวให้ลงไปนั่งที่เก้าอี้ข้าง ๆ เธอกับไอลีนค่อนข้างสนิทกันมาก เพราะเล่นด้วยกัน โตด้วยกันมาตั้งแต่เด็ก ๆ
“แล้วนี่มีธุระอะไรกับตาเลนส์หรือเปล่า?” ปาลินถามขึ้นอีก เพราะเห็นว่าหลานสาวเอ่ยถึงลูกชายก่อนที่จะเดินเข้ามา
“เอลี่ลืมกระเป๋าเงินไว้บนรถเลนส์น่ะค่ะ เลยแวะมาเอา”
“ตาเลนส์ยังไม่กลับจากมหาลัยเลย อีกเดี๋ยวสักพักก็คงกลับ”
“หนูรอได้ค่ะ” ริมฝีปากบางคลี่ยิ้มออกมาด้วยความจริงใจ ความอ่อนหวาน อ่อนน้อมของหญิงสาวทำให้คนที่อยู่รอบตัวนั้นสามารถตกหลุมรักเธอได้ไม่ยากนัก ส่วนครอบครัวของเลนส์ก็รักเอลี่เหมือนลูกเหมือนหลานคนนึง
“แล้วนี่พ่อกับแม่เป็นยังไงบ้าง ทำไมเดี๋ยวนี้ไม่แวะมาหาลุงกับป้าบ้างเลย” ไคถามหลานสาวที่นั่งถัดไปจากเขาไปไม่ไกลนัก
“ช่วงนี้แม่ไม่ค่อยสบายน่ะค่ะ แต่ก็ดีขึ้นมากแล้ว”
“เอาไว้พรุ่งนี้ลุงกับป้าจะไปเยี่ยมนะ”
“นั่นไง ตาเลนส์มาพอดีเลย” ปาลินเอ่ยขึ้น ทำให้ทุกคนที่นั่งอยู่ต่างพากันหันไปมองคนที่กำลังมาใหม่
หญิงสาวคลี่ยิ้มออกมาบาง ๆ เพื่อทักทาย แต่ก็ต้องหุบยิ้มทันทีเมื่อเห็นอีกคนที่เดินตามชายหนุ่มเข้ามา คนที่เดินตามชายหนุ่มเข้ามาในบ้านคือพลอย แฟนสาวของเลนส์
“......” ดวงตาคู่คมตวัดมองไปที่เอลี่แค่เศษเสี้ยววินาที ก่อนที่จะหันกลับไปมองหน้าแฟนสาวที่ยืนอยู่ด้านหลัง
“สวัสดีค่ะ คุณพ่อ คุณแม่” พลอยยกมือไหว้สวัสดีทักทายพ่อแม่ของชายหนุ่ม พลางใช้สายตามองเอลี่ที่นั่งอยู่ข้าง ๆ กับไอลีน เพราะเธอก็พอมองออกว่าเอลี่นั้นคิดกับแฟนหนุ่มของเธอแบบไหน
“สวัสดีค่ะ พี่ไอลีน”
“ใครเป็นพี่เธอ!?”
“......” พลอยหน้าถอดสีเมื่อเห็นสีหน้าและน้ำเสียงของไอลีนที่ใช้มองเธออย่างเหยียดหยาม เธอนั้นรู้อยู่เต็มอกว่าไอลีนนั้นไม่ชอบเธอ
“กระเป๋าใบใหม่ซะด้วย รองเท้าก็ใหม่ นาฬิกาก็ใหม่ หมดไปกี่ล้านแล้วล่ะ กับผู้หญิงคนนี้?” ไอลีนใช้หางตามองหญิงสาวที่ยืนทำท่าไร้เดียงสาอยู่ข้าง ๆ น้องชาย เพราะเธอนั้นรู้ดีว่าน้องชายทุ่มเทให้ผู้หญิงคนนี้ไปตั้งเท่าไหร่
“ไอลีน!” ชายหนุ่มร้องขึ้นเสียงดังเมื่อเห็นว่าพี่สาวกำลังพูดจาดูถูกแฟนสาวของเขา
“แกอย่ามาขึ้นเสียงกับฉันนะเลนส์!” ไอลีนตวาดดังลั่นไม่แพ้กัน
“ไอลีนใจเย็นๆก่อนนะ” เอลี่กระตุกชายเสื้อของไอลีนที่กำลังปะทะอารมณ์กับชายหนุ่มในตอนนี้ เพราะเธอรู้ดีว่าไอลีนนั้นไม่ยอมใคร
“......”
“นั่งลง!” เสียงของผู้เป็นพ่อดังขึ้น ทำให้ไอลีนและเลนส์ต่างพากันถอยหลังออกจากกัน
“แต่ลีน...”
“พ่อบอกให้นั่งลง!”
“......” สิ้นสุดคำพูดของผู้เป็นพ่อ ไอลีนก็ทิ้งตัวนั่งลงบนเก้าอี้อย่างไม่สบอารมณ์ พลางจ้องหน้าพลอยอยู่แบบนั้น เธอรู้สึกไม่ถูกชะตากับพลอยเอาซะเลย
“ละ...เลนส์ พลอยอยากกลับบ้าน”
“ไม่เป็นไรนะพลอยอย่าคิดมากนะ” มือหนาของเลนส์ลูบหัวของแฟนสาวด้วยความอ่อนโยน เพราะสีหน้าและน้ำเสียงของเธอบ่งบอกให้เขานั้นได้รับรู้ว่าเธอกกำลังไม่สบายใจ
“แม่ขอโทษแทนไอลีนด้วยนะ” ผู้เป็นแม่เอ่ยขอโทษแทนหญิงสาว ที่ไอลีนนั้นแสดงกริยาที่ไม่ค่อยดีออกไป
“ไม่เป็นไรค่ะ” พลอยฝืนยิ้มตอบกลับไป พลางเบือนหน้าหนีไม่กล้าสบตากับไอลีน
“ผมอยากจะมาคุยเรื่องงาน....”
“พ่อว่าเอาไว้ก่อนดีไหม ค่อย ๆ ดูกันไปก่อน” ไคพูดแทรกขึ้นเพราะเขาพอจะรู้ว่าลูกชายนั้นกำลังจะพูดอะไร
“......” ทุกคนในห้องนี้ต่างพากันเงียบเมื่อสิ้นสุดคำพูดของผู้เป็นพ่อ
“เพิ่งคบกันได้ไม่เท่าไหร่ อีกสักสองปีค่อยว่ากันใหม่”
“ละ...เลนส์” พลอยเลื่อนมือบางไปเกาะกุมแขนแกร่งของชายหนุ่มเอาไว้ ทันทีที่พ่อของเขาพูดจบ เธออยากแต่งงานกับเขา
“แต่ผมรักพลอย ผมอยากแต่งงานกับเธอ!” ชายหนุ่มยืนยันด้วยน้ำเสียงหนักแน่นพลางดึงมือแฟนสาวไปจับไว้
“......”
“ขะ...ขอตัวกลับก่อนนะคะ” เอลี่ที่นั่งเงียบอยู่นานเอ่ยขึ้น เมื่อเธอเริ่มรู้สึกอึดอัดเหมือนว่าเธอกำลังเป็นส่วนเกิน
“จะรีบไปไหน แกเพิ่งมาเองนะ!” ไอลีนร้องทัก เมื่อจู่ ๆ เอลี่ก็ดีดตัวลุกขึ้นจากเก้าอี้
“พอดีว่ามีธุระต่อน่ะ” ร่างบางฝืนยิ้มลาให้ทุกคน ก่อนที่จะคว้ากระเป๋าแล้วรีบเดินออกมา
หมับ!! ข้อมือของเธอถูกคว้าไว้ ในขณะที่กำลังเดินออกจากบ้านของชายหนุ่มมาได้ไม่ทันไร ร่างบางหันไปมองตามแรงกระทำ ก็เห็นว่าเป็นเลนส์ที่ดึงแขนเธอไว้
“คิดจะทำอะไร?”
“นายพูดเรื่องอะไร?” ร่างบางถามกลับ เพราะเธอไม่เข้าใจว่าสิ่งที่ชายหนุ่มพูด มันหมายถึงเรื่องอะไร
“อย่าคิดว่าฉันไม่รู้ ว่าเธอกำลังคิดอะไร” ดวงตาคู่คมจ้องมองใบหน้าแสนหวานพลางบีบข้อมือเธอแรงขึ้น เป็นเพราะหรือเปล่าที่ทำให้ไอลีนและคนในครอบครัวของเขาไม่ชอบพลอย
เอลี่อาจจะไปพูดหรือทำอะไรบางอย่างให้ทุกคนไม่ชอบแฟนสาวของเขา เพราะเขารู้ว่าครอบครัวของเขานั้นรักเอลี่มาก มากจนอยากให้เขาคบกับเอลี่มากกว่าคบกับพลอยซะด้วยซ้ำ มากจนไม่อยากให้เขาแต่งงานกับพลอย ทั้งๆที่ก่อนหน้านั้น ทุกคนไม่เคยมีปัญหาและเห็นดีกับเขาเรื่องที่จะแต่งงาน แต่พอมีเอลี่เริ่มแวะเวียนมาที่บ้านเขาบ่อยขึ้น ทุกคนก็เริ่มเปลี่ยนไป โดยเฉพาะไอลีน
“เปล่านะ พี่ไม่ได้ทำอะไร” เอลี่พูดเสียงสั่น เพราะเธอไม่รู้ว่าชายหนุ่มนั้นพูดเรื่องอะไร แล้วทำไมจู่ ๆ เขาถึงได้มีท่าทางเปลี่ยนไป
“อย่าพยายาม เพราะยังไงฉันก็ไม่มีวันรักเธอ!”
“......”
- ผู้เขียน
